Mon Daporta Os medos de Fiz COUSIAS FEITAS

Mon Daporta Os medos de Fiz COUSIÑAS FEITAS NA CASA

Fiz vivía nun mundo de medos.

Asustábano as cousas grandes

e os ruídos, polo día

e canto soaba ou se remexía… pola noite.

Cada luz,

cada sombra,

cada son, por pequeno que fora,

poñíao a tremer

Asustábanno tamén: o medo que vivía dentro do armario,

o de debaixo da cama

e os medos que vivían dentro, debaixo, detrás, ou na sombra de canta cousa había no seu cuarto e fóra del…

Ao pouco foinos “domeñando”.

Aos de dentro, comprobando

que se preocupaba sen motivo,

e aos de fóra, pechando a porta

e baixando a persiana ao tope para que non poideran entrar.

Aínda que algún, sobre todo nas noites de mal tempo, o amolaba batendo na persiana

ou producindo sons que lle daban arrepíos.

Pero de todos os medos, o que lle daba máis medo era o medo que asustaba aos outros medos, o medo que os facía estar quedos e calados,

o medo que máis o asustaba era o silencio!!

Andando o tempo foille poñendo a cada un o seu nome:

“vento nas árbores”,

“porta que se bate”,

“coche que pasa”,

“cacharro que cai”,

“cousa que escacha”,

“foguete da festa”, …

e os medos foron desaparecendo.

Ata aquel medo que asustaba aos medos,

mudou de medo en amigo, e agora busca o silencio cando quere tranquilidade para facer as súas cousas.