Dogoterapia metod wspierania rozwoju dzieci z niepenospranoci Terapia





























- Slides: 29
Dogoterapia metodą wspierania rozwoju dzieci z niepełnospranością
§ Terapia z udziałem psów to w Polsce stosunkowo nowa metoda wspomagania rozwoju osób niepełnosprawnych. Na terenie Polski działają różne organizacje, które różnie postrzegają jej założenia i znaczenie w terapii dziecka z niepełnosprawnością. § W 2006 r w Poznaniu powstała Fundacja na Rzecz Wspomagania Rehabilitacji i Szerzenia Wiedzy Kynologicznej „Mały Piesek Zuzi”. Zajmuje się ona prowadzeniem terapii z udziałem psów oraz przekazywaniem społeczeństwu wiedzy na temat tych czworonogów. W tym także roku powołano Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne wprowadzając do obiegu pojęcie „kynoterapia”(dogoterapia). § PTK zajęło się objęciem opieką merytoryczną organizację oraz osoby działające w obrębie kynoterapii oraz stworzeniem standardów pracy. 1 lipca 2010 roku doszło do wpisania zawodu „kynoterapeuta” do Klasyfikacji Zawodów i Specjalności na potrzeby rynku pracy prowadzonej przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
Dogoterapia a Dogoaktywności § Dogoterapia - celem jest wspomaganie poprawy pacjentów w zakresie funkcjonowania fizycznego, społecznego, emocjonalnego, poznawczego. Może być prowadzona indywidualnie lub grupowo. Proces ten wymaga prowadzenia dokumentacji i ewaluacji. Co ważne zajęcia powinny być prowadzone przez wykfalifikowanego specjalistę § Dogoaktywności - zajęcia mogą być prowadzone w różnych okolicznościach przez specjalnie wyszkolonych specjalistów ale także przez osoby bez przygotowania zawodowego w towarzystwie zwierząt które spełniają określone kryteria. Jest to forma spontanicznego spotkania z psem, niewymagająca szczegółowego planowania
Dogoaktywności
Dogoterapia „AAT” a dogoaktywność „AAA”
Dla kogo dogoterapia? § Odbiorcą dogoterapii może być każda osoba, która z różnych powodów na co dzień poddawana jest terapii i nie ma przeciwwskazań do tych działań włączyć dodatkowy czynnik motywujący w postaci psa.
Wybór psa do dogoterapii. . § Musi być to zwierzę mające predyspozycje do pracy z człowiekiem § Wyklucza się rasy uznane za agresywne lub te które używane były zarówno do walk, stróżowania, obrony; mastify, pit bul terier, owczarek kaukaski, dog angielski, rottweiler § Dopuszcza się uznane rasy psów zalecając przy tym indywidualną ocenę predyspozycji każdego zwierzęcia; za cechy kluczowe u psów w dogoterapii uznaje się towarzyskość wobec ludzi, pewność siebie podczas odwiedzania nowych miejsc, podatność na szkolenie, chęć do współpracy, § Wśród psów pracujących z osobami niepełnosprawnymi najczęściej wymienia się ; § Retriewiery szczególnie goldeny i labradory, posokowce, spaniele, beagle, jak również coraz częściej psy ras małych
KARAMBA
§ Należy bardziej brać pod uwagę cechy osobnicze – nie każdy labrador będzie się nadawał do dogoterapii § Dobrze żeby pies był rasowy wtedy łatwiej przewidzieć zachowania psa w różnych sytuacjach. Dyskwalifikuje się psy ze schroniska oraz wszelkie inne których przeszłość jest nieznana. § Pies który ukończył drugi rok życia, został prawidłowo zsocjalizowany z ludźmi i innymi psami, spokojnie reaguje na nowości, potrafi zrelaksować się w nowych miejscach, został nauczony przydatnych zachowań – komend i ma kompetentnego przewodnika jest gotowy do udziału w zajęciach. § Zajęcia z psem nie powinny być planowane częściej niż dwa razy w tygodniu i nie więcej niż dwie godziny w ciągu dnia.
Rola psa w dogoterapii § Jedne organizacje kładą duży nacisk na bezpośredni dotykowy kontakt podopiecznego ze zwierzęciem czego konsekwencja jest intensywne angażowanie psa w zajęcia. § Dla psa wszelkiego rodzaju przytrzymywanie czy bliski kontakt dotykowy z osoba spoza jego rodziny najczęściej jest bardzo stresujący. § Kontakt z psem poprawia samopoczucie, podnosi poczucie własnej wartości, kształtuje poczucie odpowiedzialności, wzbogaca emocjonalnie. Poprzez kontakt z psem następuje u dzieci przełamanie bariery lęku przed kontaktem z psem, akceptowanie obecności psa w bliskim otoczeniu. § Korzyści jakie zauważam podczas kontaktu z psem to przede wszystkim wywołanie radości u dzieci, okazywanie uczuć, stymulowanie ruchu, aktywności, rozwijanie samodzielności w działaniu, rozwijanie procesów poznawczych poprzez skupienie się, zmotywowanie do wykonywania zadania.
Rodzaje zajęć z dogoterapii § Nauka postepowania z psem § Poznawanie budowy ciała psa § Poznawanie potrzeb psa § Ćwiczenia i zabawy sprawnościowe § Elementy tresury § Spacery z psem § Poznawanie upodobań psów § Zabawy z psem : naśladowanie psa, pieski do budy, aport-rzucanie psu piłki, karmienie, nalewanie wody, zabawy i aktywności usprawniające zaburzone funkcje poznawcze,
Fundacja ‘Mały Piesek Zuzi” wypracowała system wykorzystywania psa w dogoterapii jako motywatora. Możliwość nawiązania interakcji ze zwierzęciem stanowi nagrodę za włożony wysiłek w wykonanie poleceń terapeuty. W takim systemie obciążenie psa jest minimalne nie przekracza 20 -30% czasu trwania zajęć. Przebieg zajęć - zajęcia rozpoczynają się i zaczynają zawsze w ten sam sposób. Na początek powitanie z psem- pogłaskanie lub podanie łapy. W trakcie zajęć dziecko wykonuje zadania oparte na dodatkowych materiałach. Wykonanie zadań zostaje nagrodzone na koniec zajęć w postaci aktywności z psem która sprawia dziecku przyjemność. Pies w trakcie zajęć pełni funkcje motywującą. W trakcie zajęć całość realizowanych treści odbywa się za pomocą materiałów dodatkowych takich jak; karty pracy, gotowe pomoce dydaktyczne, sensoryczne





























