Diagramy Aktywnoci Rodzaje diagramw stosowanych w UML Diagramy

Diagramy Aktywności

Rodzaje diagramów stosowanych w UML • • Diagramy przypadków użycia Diagramy klas Diagramy dynamiczne Diagramy implementacyjne

Diagramy dynamiczne • Diagramy aktywności • Diagramy interakcji • Diagramy stanu

Diagramy aktywności służą do modelowania dynamicznych aspektów systemu w otoczeniu dowolnego bytu UML (np. Systemu, pod-systemu, operacji, klasy). Diagramy te przedstawiają przepływ sterowania od jednej aktywności do innej aktywności. Na diagramach aktywności można też zobrazować zmiany zachodzące w obiekcie gdy przechodzi on z jednej aktywności do drugiej aktywności w różnych fazach przepływu sterowania.

Diagramy aktywności Diagramy te mogą być wykorzystane do zobrazowania, wyspecyfikowania, utworzenia lub udokumentowania dynamiki zestawu obiektów. Może również zostać wykorzystany do modelowania przepływu sterowania wewnątrz aktywności. Może również zostać skojarzony z przypadkami użycia (do modelowania scenariusza postępowania). Różnica miedzy diagramem aktywności a diagramem interakcji jest taka że diagram interakcji przedstawia przepływ sterowania od obiektu do obiektu a diagram aktywności pokazuje przepływ między aktywnościami.

Co to jest Aktywność? Aktywność jest to pewien zestaw akcji który składa się z niepodzielnych obliczeń prowadzących do zmiany stanu systemu lub przekazania jakiejś wartości. Akcją jest na przykład wywołanie operacji, wysłanie sygnału, utworzenie lub zniszczenie obiektu, podstawowe obliczenia arytmetyczne itp.

Przejścia Gdy jakaś aktywność się kończy wtedy następuje przekazanie sterowania do następnej aktywności. Przepływy te są definiowane za pomocą ścieżek przejść między aktywnościami. W UML przejścia między aktywnościami oznaczane są zwykła strzałką. Na diagramie aktywności nie musi występować stan końcowy a aktywności mogą być zapętlone.

Rozgałęzienia Oprócz zwykłych sekwencyjnych przejść między aktywnościami, występują również rozgałęzienia. Opisują one ścieżki alternatywne. Do wyboru jednej ze ścieżek dochodzi na podstawie pewnego wyrażenia logicznego. Rozgałęzienie może mieć co najmniej jedno przejście wejściowe i co najmniej dwa przejścia wyjściowe. Na każdym przejściu wyjściowym należy umieścić wyrażenie logiczne, które będzie obliczane tylko raz na wejściu do rozgałęzienia.

Rozgałęzienia Warunki logiczne na poszczególnych przejściach wyjściowych nie mogą się nakładać, w przeciwnym wypadku przepływ sterowania nie będzie jednoznaczny. Warunki te muszą również uwzględniać wszystkie możliwości, jeżeli kompletność warunków nie będzie zapewniona przepływ sterowania może zatrzymać się nie dochodząc do stanu końcowego. Za pomocą rozgałęzień można iterować diagram aktywności lub jego część.

Równoległy przepływ sterowania Oprócz zwykłych sekwencyjnych i rozgałęzionych przejść wyróżniamy przejścia równoległe. Tworzy się je za pomocą rozwidleń i scaleń współbieżnych przepływów sterowania. W notacji UML są one oznaczane grubą pionową lub poziomą kreską. Rozwidlenie ma jedno przejście wejściowe i co najmniej dwa przejścia wyjściowe z których każde reprezentuje oddzielny przepływ sterowania. Scalenie ma co najmniej dwa przejścia wejściowe i jedno przejście wyjściowe. W punkcie scalenia dochodzi do synchronizacji współbieżnych przepływów sterowania tzn. każdy z tych procesów czeka aż wszystkie inne przepływy wejściowe osiągną ten punkt, a potem scalony już jeden przepływ sterowania podąża dalej. Rozwidlenia i scalenia powinny się równoważyć to znaczy liczba przepływów opuszczających rozwidlenie powinna być taka sama jak liczba przepływów wchodzących do odpowiadającego mu scalenia.

Składnia nazwa aktywności aktywność (z zaokrąglonymi końcami); dla przypomnienia - stan na diagramach stanu posiada zaokrąglone rogi przejście, rzadko opisywane, ponieważ z reguły oznacza zakończenie aktywności; może być opatrzone warunkiem, może też być oznaczone symbolem iteracji; akcje opisujące przejścia powinny być raczej dołączone do którejś z aktywności; kreska ciągła oznacza przepływ sterowania, a przerywana - przepływ obiektu romb, który może rozdzielać jedno przejście na kilka innych (opatrzonych warunkami) lub łączyć kilka alternatywnych przejść w jedno sztabka synchronizujaca (synchronization bar); może być typu “fork” (rozdzielenie jednej operacji na kilka przebiegających równolegle) lub typu “join” (złączenie kilku operacji równoległych w jedną) aktywność początkowa aktywność końcowa

Diagram aktywności

Tory (swimlanes) Tory służą do podzielenia diagramu aktywności na grupy z których każda jest odpowiedzialna za wszystkie aktywności które swą umieszczone w jej torze. Tory zazwyczaj odzwierciedlają byty istniejące w rzeczywistości, które są odpowiedzialne za przydzielone im aktywności. Tory oddzielone są od siebie pionową linią. Nazwy torów muszą być unikatowe w obrębie jednego diagramu. Na diagramie aktywności podzielonym na tory każda czynność może znajdować się tylko w jednym torze. Natomiast przejścia mogą przecinać granice torów.

Swimlines przykład

Przepływ obiektów Na diagramach aktywności można również prezentować przepływ obiektów. Robi się to umieszczając i łącząc obiekty na diagramie z aktywnościami, belkami synchronizującymi. W odróżnieniu od aktywności obiekt jest reprezentowany przez prostokąt, w którym podaje się nazwę obiektu, klasę, aktualny stan jak również można podać wartości konkretnych atrybutów które nas interesują.