Czesław Miłosz ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, był polskim poetą, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz, dyplomata
Rodzina
Antoni Miłosz 1947 Andrzej Miłosz 1917 -2002 Aleksander Miłosz 1883 -1959 Piotr Miłosz 1951 Janina Miłosz 1909 -1986 Carol Thigpen-Miłosz 1944 -2002 Weronika Miłosz 1887 -1945
Emigracja
W latach 1951– 1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych w Polsce do 1980 obłożony cenzurą, w 1993 powrócił do kraju.
Osiągnięcia
Laureat Międzynarodowej Nagrody Neustadt w dziedzinie literatury (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980). Laureat profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego, wyróżniony tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce.
Dzieła
ØKompozycja (1930) ØPodróż (1930) ØPrzy piwoniach (1943) ØOcalenie (1945) ØTraktat poetycki (1957) ØRodzinna Europa (1958) ØMiasto bez imienia (1969) ØPrywatne obowiązki (1972) ØZiemia Ulro (1977) ØOgród nauk (1979) ØHymn o perle (1982) ØNieobjęta ziemia (1984) ØKroniki (1987) ØOrfeusz i Eurydyka (2002) ØO podróżach w czasie (2004)
Śmierc Czesława Milosza
Czesław zmarł 14 sierpnia 2004 w Krakowie. Miłosz zmarł o godz. 11. 10 w domu w otoczeniu najbliższych.