Transplantacja a stanowiska poszczeglnych religii Przeszczepianie narzdw transplantacja

Transplantacja a stanowiska poszczególnych religii

Przeszczepianie narządów, transplantacja � przeszczepienie narządu w całości lub części, tkanki lub komórek z jednego ciała na inne. Przeszczepianiem zajmuje się dziedzina medycyny zwana transplantologią.

W czasie rozważania kwestii oddania narządów zadajemy sobie pytanie „ Co moja wiara mówi o oddaniu narządów? ” Współcześnie przyjęło się uważać transplantologię za cudowną dziedzinę medycyny pozwalającą na ofiarowanie komuś życia, poprzez podzielenie się własnym ciałem.

Z Katechizmu Kościoła Katolickiego �art. 2296 Przeszczep narządów zgodny jest z prawem moralnym, jeśli fizycznie i psychicznie niebezpieczeństwa, jakie ponosi dawca, są proporcjonalne do pożądanego dobra odbiorcy. Oddawanie narządów po śmierci jest czynem szlachetnym i godnym pochwały; należy do niego zachęcać , ponieważ jest przejawem wielkodusznej solidarności.

Kościół Katolicki �Uważa, że transplantologia to nauka w służbie człowieka, jednak zastrzega, że dar ciała musi być bezinteresowny i w przypadku dawstwa żywego nie szkodzić życiu dawcy. Papież Jan Paweł II określił ten gest jako „ najwyższy akt miłości bliźniego”. Osoby wierzące uświadamiają sobie dzisiaj, że stają przed nowymi możliwościami czynienia dobra, również w nowej zupełnie i niespotykanej dotąd formie. A przecież jest to dobro, które przekracza granice życia poszczególnych ludzi, stając się dobrem niezastąpionym, ratującym życie kogoś

Protestanci �Dawstwo i transplantacja jest silnie wspierana przez luteran, adwentystów, kalwinów. �Baptyści uważają , że oddanie narządów i tkanek po śmierci oraz transplantacja jest sprawą sumienia każdego z nas. W 1998 Konwencja Południowych Baptystów uchwaliła rezolucję zachęcającą lekarzy do rozmowy o dawstwie narządów w momencie „ostatecznych rozstrzygnięć”

Kościół Ewangelicko. Metodystyczny „Pragniemy wyrazić pogląd, że przeszczepianie i darowanie narządów ciała jest działaniem charytatywnym, czynem miłości agape, aktem samoofiarowania. Dostrzegamy życiodajne korzyści płynące z ofiarowania własnych narządów i innych tkanek, zachęcamy więc wszystkich ludzi wiary do ofiarowania swych narządów i tkanek jako wyrazu miłości i służby dla dobra ludzi, którzy znaleźli się w

Prawosławie �Kościół prawosławny nie sprzeciwia się oddaniu narządów i tkanek po śmierci, jeśli są wykorzystane do poprawy życia ludzkiego, dla transplantacji czy eksperymentu medycznego, mającego służyć poprawie skuteczności leczenia lub zapobieganiu chorobom.

Judaizm �W religii judaistycznej najwyższą wartością jest pikuah nefes, obowiązek zachowania życia ludzkiego, stąd pełna akceptacja transplantacji jako często jedynego sposobu ratowania nieuleczalnie chorego człowieka. �Oddanie swojego organu aby ocalić życie drugiej osoby jest postrzegane jako wielka zasługa, mitzvah, jeśli zostanie wykonane dobrowolnie i z poszanowaniem ciała zmarłego

Islam �Bardziej liberalny odłam islamu, sunnici, uważają , że transplantologia służy ludziom, pod warunkiem, ze transplantacje są wykonywane w sposób nie uwłaczający godności muzułmanina, w sytuacji gdy jest to jedyny sposób ratowania życia, a dawca musi być dobrowolny i nie może być to człowiek skazany na śmierć. �Radykalniejsze odłamy dopuszczają przeszczep tylko od mężczyznymuzułmanina dla mężczyzny-

Buddyści �Uważają akt ofiarowania narządu za wyczyn określony mianem heroizmu i nie kwestionują go. Zwracają jednak uwagę na zagrożenie płynące z możliwości istnienia czarnego rynku narządów.

Hinduizm �Hinduizm jest religią dopuszczającą korzystanie z ciała innego człowieka, by uratować chorego, zachęcając też do oddawania krwi co najmniej raz w roku. Podkreśla jednak istotną rolę etyki gestu dawstwa – ma być to gest bezinteresowny, wykluczać korzyść materialną

Romowie �Romowie wierzą, że dusza człowieka przez rok po śmierci pozostaje w ciele, są zatem przeciwni pobieraniu narządów od zmarłego. Uznaje się, że w ciągu roku po śmierci dusza zmarłego podąża od początków. Ciało musi zostać nienaruszone, gdyż dusza przybiera kształt ciała.

Świadkowie Jehowy �Odrzucają możliwość transfuzji krwi, akceptują transplantacje pod warunkiem, że zostanie wykonana bez przetoczenia krwi. �Uważają sprawę dawstwa narządów jako indywidualny wybór. Zakłada się, że Świadkowie Jehowy są przeciwni oddawaniu narządów do transplantacji, poprzez głoszony sprzeciw na transfuzje krwi. W rzeczywistości oznacza to tyle, że cała krew musi zostać wypłukana z narządów i tkanek i wówczas godzą się na przeszczep.

Szintoizm �Jedyną religią bezwzględnie sprzeciwiającą się przeszczepianiu narządów jest szintoizm, uznając ciało zmarłego człowieka za nieczyste i niebezpieczne.

�Niegdyś wyznawcy różnych religii podkreślali obawy wynikające z interpretacji przekazów religijnych i wiążącą się z nimi wiarą w zmartwychwstanie, gdzie brak organów byłby problemem dla zmartwychwstającego człowieka. Z czasem jednak podobne refleksje ustąpiły miejsca nadziei ratowania życia ludziom, którzy wciąż mają szanse na ziemi.