RAZMNOAVANJE VINOVE LOZE Razmnoavanje vinove loze Vinova loza

RAZMNOŽAVANJE VINOVE LOZE

Razmnožavanje vinove loze Vinova loza se razmnožava generativno i vegetativno. � Vegetativno razmnožavanje može biti: reznicama, položenicama, potapanjem čokota i kalemljenjem. Potomstvo koje se ovim putem dobija je po svim morfološkim karakteristikama potpuno slično roditelju od koga se dobija. � Generativno razmnožavanje putem semena i kulture tkiva vrši se uglavnom samo u naučne svrhe, u cilju proizvodnje novih sorti. �

� Sve do pojave filoksere, vinova loza se uglavnom razmnožavala reznicama. Od pojave opake bolesti, kao što smo rekli najpouzdaniji način razmnožavanja je kalemljenje, gdje se domaće sorte loze kaleme na američku podlogu otpornu na filokseru. Kalemljenje može da bude na stalnom mjestu u procjep, procjep sa strane ili polu-procjep, kada je debljina podloge veća od debljine vioke ili englesko spajanje –„na jezičak“, kada imamo istu debljinu. Ipak savremena proizvodnja kalemova se bazira na kalemljenje , , iz ruke“, koja ima više faza, od izbora i pripreme reznica i vioka za kalemljenje, spajanjem na jezičak, stratifikovanja i na kraju prporenja.

Razmnožavanje reznicama � Razmnožavanje reznicama se radi tako što se reznica, a to je dio lastara loze (skraćen na određenu dužinu), pobiju u zemlju, gdje će se u zemljišnom dijelu razviti korenov sistem, a u nadzemnom dijelu lastar i to se naziva korenjak ili prporak. Procenat ožiljenih reznica nije uvijek naročito visok. Tako žiljena reznica se poslije može prenijeti i posaditi na željeno mjesto.

Razmnožavanje položenicama � Razmnožavanje položenicama radi se na sledeći način: u jesen se iskopa kanal (oko 30 cm dubine ), izabere se lastar, koji se položi u iskopani kanal i zatrpa zemljom, s tim da mu vrh ostane slobodan iznad zemlje (Vidi sliku). Pored tog vrha se pobije kočić, a lastar se oreže na dva vidljiva okca. Sljedećeg proljeća će iz dva ostavljena okca krenuti mladi lastari. Poslije dvije godine, obično, kada se položeni lastar dobro ožili, prekine se veza između matičnog stabla i novog čokota. U slučaju da nema dovoljno dugih lastara za ovaj opisani način, vrh lastara se strmoglavo pobada u zemlju i pričvršćuje za kolac.

Potapanje čokota � Potapanje čokota se radi kao i prethodni način u jesen , kada se umjesto lastara potapa cijeli čokot, tako što se raskopa jama sve do glavnih žila, a na samom čokotu se ostave dva lastara i to na razmak , koliko planiramo da bude između budućih čokota. Poslije toga se glava čokota povuče na dole, do dna jame, a zatim se zatrpa zemljom. Ostavljeni lastari se, kao i u prethodnom načinu razmnožavanja, skrate na dva okca. Iz oviog lastara će se sledećeg proleća razviti lastari, od kojih ćemo napraviti nove čokote.

Sva tri načina vegetativnog razmnožavanja, reznicama, položenicama i potapanjem čokota, danas se rijetko upotrijebljavaju, zbog netolerancije ovako nastalih čokota na pomenutu filokseru. Najčešće su u upotrebi u starijim zasadima kada se vrši popuna praznih mjesta (zasadi stari četiri i više godina), ili u vinogradima na živom pijesku gdje je pojava filoksere svedena na najmanju moguću mjeru. � �