Kim jest przyjaciel 1 2 3 Przyjaciel powinien

Kim jest przyjaciel 1. 2. 3. Przyjaciel powinien być stróżem wzajemnej miłości lub samej mojej duszy, aby wiernie zachowywał w tajemnicy wszystkie sekrety, by w miarę możliwości leczył i znosił wszelkie wady, podzielał moje radości, a bolał z powodu moich smutków. Przyjaciółmi nazywamy jedynie tych, przed którymi nie boimy się otwierać naszego serca i wszystkiego, co w nim jest i którzy wiążą się z nami takim samym prawem wierności i bezpieczeństwa. Przyjaźń pochodzi z faktu, że jesteśmy skończeni, niepełni, że źle jest nam być samym w sobie. Szukamy kontaktu z ludźmi, porozumienia, bo bez tego czujemy się nieszczęśliwi.

Rodzaje przyjaźni 1. Cielesna – opiera się na akceptacji pewnych cech drugiej osoby, jego przywar, działa pod wpływem uczuć, mało w niej rozumu, jest miotana namiętnościami i w razie kryzysu szybko się kończy, 2. Światowa – pobudzona jest nadzieją na jakiś zysk, rodzi się z pożądania rzeczy ziemskich: pieniędzy, stanowisk, władzy, uznania. Zmienia się z biegiem losu. Trwa dopóki są korzyści. 3. Duchowa – rodzi się dzięki podobieństwu między ludźmi, obyczajów i zainteresowań w sprawach ludzkich i boskich, któremu towarzyszą życzliwość i miłość. W tej przyjaźni tego samego się pragnie, tego samego się nie chce.

Słowo Boże o przyjaźni 1. „Przyjaciel kocha w każdym czasie” (Prz 17, 17) 2. „Przyjaciel jest lekarstwem życia” (Syr 6, 16 3. „Kto przyjaciela znalazł ten skarb znalazł” (Syr 6, 14) 4. „Kto wyjawia tajemnice przyjaciela, traci zaufanie” (Syr 27, 16) 5. Przyjaciel kocha w każdym czasie, a bratem staje się w nieszczęściu” (Prz 17, 17)

Myśli o przyjaźni 1. Cyceron: „Przyjaźń jest zgodnością w sprawach ludzkich boskich, połączoną z życzliwością i miłością” 2. Św. Hieronim: „Przyjaźń, która może przestać istnieć, nigdy nie była prawdziwa”. 3. Cyceron: „Kto usuwa ze swego życia przyjaźń, ten zdaje się słońce usuwać ze świata, ponieważ nie mamy od Boga nic lepszego nad przyjaźń, nic bardziej przyjemnego”.

Co należy poddać próbie: 1. Wierność – abyś ufnie powierzał jemu sprawy serca. 2. Intencja – abyś nie oczekiwał od przyjaźni niczego innego jak tylko Boga oraz dobra, które wynika z przyjaźni. 3. Roztropność – abyś wiedział, co należy uczynić dla przyjaciela, o co go prosić, kiedy upomnieć, kiedy smucić się a kiedy radować. 4. Cierpliwość – abyś nie smucił się, że zostałeś upomniany, byś nie wahał się ze względu na przyjaciela znosić jakieś przeciwności.

Rady dla przyjaciół Przyjaciele powinni być wobec siebie szczerzy, otwarci, zgodni w poglądach i odczuciach, a wszystko to wiążę się z wiernością. 2. Dawaj przyjacielowi bez wypominania, nie oczekując odpłaty, nie marszcząc czoła, nie odwracając głowy, nie spuszczając wzroku. 3. Należy wystrzegać się podejrzenia, owej trucizny przyjaźni i nigdy nie myśleć źle o przyjacielu ani nie wierzyć lub dawać posłuch temu, kto mówiłby o nim źle. 1.

Rady dla przyjaciół Przyjacielowi, co do którego uważasz, że należy poddać go próbie, nie powierzaj wszystkich ani najgłębszych tajemnic. 5. Mamy obowiązek upominać przyjaciela i także karcić, jeśli zajdzie potrzeba. 6. Lepsze są bowiem rany zadane przez przyjaciela niż pocałunki pochlebców. 7. Nie ma dla przyjaźni rzeczy bardziej zgubnej niż przymilanie się, schlebianie i płaszczenie się. 4.

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ Opracował: ks. Marcin Kozyra SDB Grafika: Agnieszka Jaz