Zaleno midzy mechanizmami obronnymi a regresj w rnych

Zależność między mechanizmami obronnymi a regresją w różnych chorobach (model C. B. Bahnsona) Bahnson: instynkty, potrzeby, napięcia lękowe można odreagować na dwa sposoby: (1) poprzez zwrócenie uwagi na problemy środowiskowe, (2) poprzez „subkortykalne” nieznane myśli i czyny prowadzące do chorób somatycznych. Jeżeli główny ciężar procesu obronnego przejmie mechanizm tłumienia/zaprzeczenia reakcji a nie mechanizm projekcji wówczas następuje przesunięcie energii popędowej na sferę somatyczną. Empirycznie stwierdza się wówczas pogłębianie się regresji doprowadzającej do mitoz komórkowych (mitoza – proces podziału pośredniego jądra komórkowego).

Cytokiny – są to białka wpływające na wzrost, proliferację (zdolność namnażania) i pobudzanie komórek, które biorą udział w reakcji odpornościowej organizmu oraz komórek hemopoetycznych (hemopoeza: tworzenie się krwiotwórczych komórek macierzystych i tworzenia się komórek macierzystych szpiku).

z nerwem błędnym, dochodząc do płuc, serca, żołądka, jelit, wątroby itp. W układzie tym, podobnie jak w układzie współczulnym, występują zwoje, leżące w pobliżu unerwianych narządów lub w samych narządach oraz sploty (np. splot sercowy, płucny), natomiast w przeciwieństwie do niego układ przywspółczulny nie reaguje jako całość, lecz aktywizuje tylko te funkcje, które są niezbędne w danym czasie. Neurotransmiterem układu jest wyłącznie acetylocholina (zarówno we włóknach przed- jak i zazwojwych), która pobudza receptory muskarynowe i nikotynowe. Ośrodki układu przywspółczulnego znajdują się w odcinku krzyżowym rdzenia kręgowego (S 2 -S 4) oraz w jądrach przywspółczulnych nerwów czaszkowych III, VII, IX i X. • zwężanie źrenicy, • wydzielanie dużej ilości rzadkiej śliny[1], • hamowanie czynności serca (zmniejszanie siły skurczu), • zwężanie oskrzeli, • rozszerzanie naczyń krwionośnych powodujące spadek ciśnienia tętniczego krwi, • nasilanie skurczów przewodu pokarmowego, • kurczenie pęcherza moczowego, • wzrost wydzielania insuliny,

• rozszerzenie źrenic, • wydzielanie łez, • rozkurcz mięśnia rzęskowego oka (zwolnienie akomodacji), • stroszenie włosów, • wydzielanie potu na dłoniach, • pobudzenie nadnerczy do produkcji adrenaliny, • wzmaga skurcz mięśni gładkich, • zahamowanie perystaltyki jelit, • rozszerzenie mięśni oskrzeli w płucach, • podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi poprzez zwężenie naczyń krwionośnych mięśni gładkich przewodu pokarmowego (trzewnych), • rozkurcz mięśni gładkich naczyń skórnych (skóra ciepła i czerwona), • rozkurcz mięśni gładkich naczyń mięśni szkieletowych (szybsze zaopatrywani mięśni w tlen), • zwiększenie oporu obwodowego w naczyniach tętniczych, • zwiększenie wydzielania reniny, • zwiększa agregację płytek krwi (trombocytów), • rozkurcz mięśnia wypieracza moczu i jednoczesny skurcz mięśnia zwieracza cewki moczowej (trzymanie moczu) Po zniknięciu zagrożenia, układ ten wyłącza się, a efekty jego pobudzenia są likwidowane przez układ przywspółczulny. W czasie dnia przeważa układ współczulny.