Zakrystia Michelangello Buonarotti Pieta M U Z E

Zakrystia Michelangello Buonarotti - Pieta

M U Z E U M - wystrój

Rafael Santi – Szkoła Ateńska

http: //www. rotfl. com. pl Zdjęcia z sieci Muzyka: Fr. Schubert - Ave Maria Na fletni Pana gra Georghe Zamfir DA - MA

Bazylika św. Piotra w Rzymie (San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506 -1626. Na początku XVI wieku, papież Juliusz II, podjął decyzję o zburzeniu grożącej zawaleniem bazyliki z czasów Konstantyna i zbudowaniu w tym miejscu nowej świątyni. Zadanie powierzył Donato Bramantemu, który zaprojektował świątynię na planie centralnym krzyża greckiego z kopułą nad przecięciem naw. Budowę rozpoczęto w 1506 r. Po śmierci Bramantego budowę kontynuowali inni znakomici artyści XVI w. – Rafael, Giuliano Sangallo, Peruzzi, Antonio Sangallo. Każdy z nich wniósł wiele zmian w projekcie Bazyliki, co zwalniało rozpoczetą już budowę. W roku 1546 kierownictwo budowy Bazyliki przejął Michał Anioł Buonarotti, znakomity malarz i rzeźbiarz, który dokonał następnych zmian w projekcie Bazyliki, powrócił do koncepcji Bramantego, lecz w porównaniu z Bramantem projekt Michała Anioła cechuje większa zwartość i jednolitość planu oraz monumentalizm elewacji, zdradzający związki z architekturą starożytnego Rzymu. Zaprojektował kopułę Bazyliki, która była zupełną nowościa w tamtym okresie. Prace prowadził do śmierci w 1564 r. W tym czasie ukończono budowę absydy z lewej strony bazyliki oraz bęben

W 1605 r. na polecenie papież Pawła V Carlo Moderno zmienił plan kościoła na krzyż łaciński dobudowując podłużną nawę od wschodu oraz zaprojektował obecną fasadę od strony placu św. Piotra, utrzymaną w duchu baroku. Bazylika św. Piotra została konsekrowana 18 listopada 1626 r. przez papieża Urbana VIII. Przez wiele lat był to największy kościół chrześcijański. Jego długość to ponad 211, 0 m (wewnątrz 186, 0 m), długość nawy poprzecznej 137, 5 m, szerokość nawy głównej 27, 0 m przy 46, 0 m wysokości. Wysokość pod kopułą – 132, 5 m. Plac przed bazyliką św. Piotra na Watykanie, należący do osi łączącej bazylikę i Via della Cociliacione został zaprojektowany w 1656 przez Berniniego jako prostopadły owal, który od strony zachodniej za pośrednictwem części w kształcie trapezu otwiera się na fasadę bazyliki, od strony wschodniej wychodzi na przebitą w latach 30. XX w. Via della Conciliazione. Otacza go portyk Berniniego zbudowany w latach 1656 -1667. Olbrzymia, czterorzędowa kolumnada w porządku doryckim, zwieńczona jest attyką, na której ustawiono posągi 140 świętych. Centralne miejsce placu zajmuje egipski obelisk, pochodzący z XII w. p. n. e. zdobiący dawniej cyrk Kaliguli. Wraz z podstawą i krzyżem