ZAAWANSOWANE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE W WIEKU DZIECICYM Wg Wytycznych

ZAAWANSOWANE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE W WIEKU DZIECIĘCYM Wg Wytycznych 2005 ERC Wykorzystano materiały EPLS

P - ALS Szybka ocena ABCD Objawy niepokojące Czynność układu oddechowego A. Drożność dróg oddechowych Drożne i zabezpieczone Zagrożone Niedrożne

P - ALS Szybka ocena ABCD B. Ocena oddychania Częstość oddechów Objętość oddechowa Objawy niepokojące tachypnoe, bezdech ruchy klatki piersiowej szmery oddechowe odgłosy dodatkowe brak szmerów oddechowych stękanie Wysiłek oddechowy Natlenienie zmęczenie sinica i bladość Sat O 2 sinica mimo tlenu

P - ALS Szybka ocena ABCD C. Ocena układu krążenia czynność serca ciśnienie tętnicze amplituda tętna: centralne / obwodowe perfuzja obwodowa nawrót włośniczkowy temperatura powierzchni ciała kolor skóry obciążenie wstępne wypełnienie żył szyjnych brzeg wątroby wilgotne rzężenia perfuzja nerkowa Objawy niepokojące tachykardia, bradykardia hipotensja pocenie się

P - ALS Szybka ocena ABCD Objawy niepokojące D. Stan świadomości AVPU obniżony poziom świadomości Rozpoznawanie rodziców hipotonia Kontakt z otoczeniem Napięcie mięśniowe Szerokość źrenic

P – ALS Ai. B – wysoki przepływ O 2 – udrożnienie i wentylacja przyrządowa n n n Ambu – maska twarzowa LMA intubacja dotchawicza – udrożnienie chirurgiczne C – dostęp IV lub IO – płyny i leki

P - ALS Zaawansowane metody udrażniania dróg oddechowych i wentylacji Dziecko przytomne: pozycja dogodna Dziecko nieprzytomne: Udrożnienie dróg oddechowych: bezprzyrządowe: rurki ustno-gardłowe, nosowo-gardłowe Wspomaganie wentylacji: Dostarczanie tlenu: wąsy tlenowe, budka tlenowa, namiot tlenowy, maska tlenowa z rezerwuarem Wentylacja: Maska z workiem samorozprężalnym Intubacja dotchawicza: RSI

P - ALS Intubacja Próby intubacji nie powinny trwać dłużej niż 30 sek. Potwierdzenie prawidłowego położenia rurki intubacyjnej: Czynność serca Sat O 2 Symetryczne ruchy klatki piersiowej Symetryczne szmery oddechowe Brak odgłosu bulgotania nad żołądkiem i rozdęcia żołądka Pomiar końcowowydechowego CO 2 Rtg klatki piersiowej

P - ALS Intubacja Stan pacjenta zaintubowanego ulega pogorszeniu: DOPES Displacemant Obstruction Pneumothorax Equipment Stomach

P - ALS Dostępy naczyniowe IV obwodowy IO Dostępy centralne

P - ALS Płynoterapia Krystaloidy: bolus 20 ml/kg Koloidy Produkty krwiopochodne

P - ALS Leki używane w trakcie resuscytacji Adrenalina: 10 mcg/kg=0, 1 ml/kg roztworu 1: 10 000 iv, io (1 mg/10 ml) 100 mcg/kg=0, 1 ml/kg roztworu 1: 1000 it ( 1 mg/1 ml ) Atropina: 20 mcg/kg, dawka minimalna 100 mcg, maksymalna 3 mg iv, io dotchawiczo dawka potrójna Wodorowęglan sodu: 1 m. Eq/kg=1 mml/kg ( 1 ml/kg 8, 4% roztworu) iv Adenozyna: 100 mcg/kg, max 6 mg, II dawka podwojona max 12 mg iv, io Amiodaron: 5 mg/kg powtarzalnie do dawki max 15 mg/kg/24 h iv Glukoza: udokumentowana hipoglikemia 5 -10 ml/kg 10% iv Wapń: udokumentowana hipokalcemia, hiperkalemia, hipermagnezemia i po przedawkowaniu blokerów kanału wapniowego Nalokson: <5 rż 100 mcg/kg max 2 mg, >5 rż 2 mg, powtarzalnie co 3 min. iv, io, im

Specjalistyczne Zabiegi Resuscytacyjne u Dzieci Algorytm BLS poszukuj oznak życia RKO 15: 2 dopóki defibrylator/monitor nie zostanie podpięty Ocenić rytm serca Defibrylacja zalecana VF/VT bez tętna 1 defibrylacja 4 J/kg lub AED dla dzieci RKO 15: 2 przez 2 min. +/- zbadać tętno W trakcie RKO: ----lecz odwracalne przyczyny NZK* -sprawdź położenie i przyleganie elektrod -wykonaj/sprawdź: dostęp IV drożność dr. oddechowych, tlenoterapia -nie przerywaj uciśnięć po zabezpieczeniu dróg oddechowych -podawaj adrenalinę co 3 -5 min rozważ amiodaron, atropinę, magnez Defibrylacja nie zalecana (PEA/asystolia) RKO 15: 2 przez 2 min

P – ALS RYTMY NIEDEFIBRYLACYJNE (PEA/asystolia) n adrenalina – 10 mg/kg IV lub IO – 100 mg/kg ET n n n RKO n n rozpoznanie i leczenie odwracalnych przyczyn zatrzymania krążenia (4 H 4 T) n RYTMY DEFIBRYLACYJNE (VF/VT bez tętna) defibrylacja energią 4 J/kg (powtarzana co 2 min. jeśli są wskazania) RKO adrenalina przed 3. wyładowaniem (potem co 3 – 5 min. ) amiodaron przed 4. wyładowaniem

P – ALS Defibrylacja 2000 2005 n sekwencja 2 J, 4 J/kg n dawka 4 J/kg n adrenalina po 3. n sekwencje 2 – minutowe n RKO pomiędzy kontrolą rytmu wyładowaniu n zastrzeżenia w użyciu AED kolejnym wyładowaniem n adrenalina przed 3. wyładowaniem n dopuszczone używanie AED nawet w wersji „dorosłej”

Odwracalne przyczyny zatrzymania krążenia ( 4 H i 4 T) n Hipoksja n Hipowolemia n Hiper / hipokaliemia n Hipotermia n Odma prężna (tension pneumothorax) n Tamponada osierdzia n Toksykologia n Trombembolia ( wieńcowa lub płucna)

Zakończenie resuscytacji brak jednoznacznych wytycznych określających czas zakończenia resuscytacji n po 20 minutach kierownik zespołu resuscytacyjnego rozważa wskazania do dalszych działań n – analiza przyczyny, czas bez działań, czas RKO, zasadność użycia technik zaawansowanych (np. ECMO)

Obecność rodziców w trakcie resuscytacji większość chce być obecna przy resuscytacji (? ) n okazja do pożegnania się z dzieckiem n realistyczny obraz reanimacji i śmierci n – mniejsze napięcie emocjonalne – mniejsze nasilenie depresji n proces godzenia z utratą łagodniejszy – badany po kilku miesiącach

Teoria vs praktyka osoba , która odlicza czas działań i prowadzi zapis CZAS rejestracja video i analiza ex-post

Zaburzenia rytmu n n Brak tętna – wdrożenie RKO Tętno obecne, ale niestabilny stan hemodynamiczny: – – – A, B (wspomaganie i tlen) Podpięcie monitora EKG (lub defibrylatora) Ocena zapisu: n n Szybki czy wolny (w odniesieniu do wieku) Miarowy czy niemiarowy Ocena zespołów QRS (wąskie<0, 08 sek; szerokie>0, 08 sek) Postępowanie zależnie od stanu hemodynamicznego

Bradykardia n Przyczyny: niedotlenienie, kwasica, ciężka hypotensja n Podać 100% O 2, wentylować n Jeżeli tętno < 60/min i nie przyspiesza pomimo wentylacji i tlenoterapii: RKO + adrenalina n Jeżeli bradykardia wynika ze stymulacji n. błędnego należy podać atropinę przed adrenaliną n Stymulacja tylko w bloku AV opornym na RKO i leki, nieskuteczna w asystolii oraz zaburzeniach związanych z niedokrwieniem i niedotlenieniem

Różnicowanie częstoskurczów z wąskimi zespołami QRS u dzieci Typ częstoskurczu Zatokowy – ST Nadkomorowy SVT Wywiad Gorączka, utrata płynów, ból, stres Niespecyficzny Częstość pracy serca <220/min – niemowlęta <180/min – dzieci >220/min – niemowlęta >180/min – dzieci Załamek P Obecne / prawidłowe >200/min trudna ocena Brak / nieprawidłowe Zmienność R- R Zmienne w zależności od sytuacji Niezmienne Początek / koniec Stopniowe Nagłe

Częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS n SVT u hemodynamicznie wydolnych – stymulacja wagalna n U niestabilnych, jeżeli nie opóźnia innych działań (leki) n Adenozyna w szybkim wstrzyknięciu (0, 1 – 0, 2 mg/kg) n Ciężka niestabilność – kardiowersja I. dawka 0, 5 – 1 J/kg, II. dawka 2 J/kg (jeżeli brak dostępu donaczyniowego, lub pierwsza dawka adenozyny nieskuteczna) n Jeżeli kardiowersja nieskuteczna, przed III. próbą amiodaron lub prokainamid wg zaleceń kardiologa dziecięcego n amiodaron wg zaleceń specjalisty

Częstoskurcz z szerokimi zespołami QRS n n n U dzieci – bardziej prawdopodobny nadkomorowy VT najczęściej występuje u dzieci z chorobami serca (np: po zabiegach kardiochirurgicznych, kardiomiopatie, zapalenia mięśnia sercowego, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zespół wydłużonego odstępu QT, po założeniu cewnika do jam serca). Kardiowersja jest leczeniem z wyboru pacjentów z zachowanym tętnem

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ