Wyrównanie spostrzeżeń pośredniczących Metoda parametryczna
Metodę wyrównania spostrzeżeń pośrednich stosuje się wtedy, gdy należy obliczyć wartości niewiadomych na podstawie spostrzeżeń związanych zależnościami funkcyjnymi z wyznaczanymi niewiadomymi; liczba wykonanych spostrzeżeń musi być większa od liczby niewiadomych.
Równania obserwacyjne wyrażają związki między spostrzeżeniami, poprawkami spostrzeżeń i wartościami niewiadomych. Li – wynik pomiaru (spostrzeżenie) vi – poprawka pomiaru fi(x, y, z) – funkcja od niewiadomych (parametrów) i = 1, 2, 3, …, n
Wyrównane niewiadome:
Rozwinięcie funkcji nieliniowej w szereg Taylora
Równania błędów: gdzie:
Przykład: L 1 L 3 x . L 2 = 400. 00 y L 2 Przyjęcie niewiadomych: Wartości przybliżone: x 0 = 300. 00 y 0 = 400. 00 L 1 = 300. 00 L 3 = 500. 05 Równania obserwacyjne:
Rozwijanie funkcji w szereg Taylora
Układ równań błędów:
Wyprowadzenie wzorów dla metody najmniejszych kwadratów Po podstawieniu otrzymujemy: Warunek minimum funkcji
Pochodne cząstkowe względem niewiadomych Równania normalne pozwalają obliczyć poprawki niewiadomych, dla których [vv]=min.
Zapis macierzowy równań błędów: V V A A x L
Równania normalne w zapisie macierzowym AT. A x AT. L 0
Rozwiązanie równań normalnych:
Obliczenie poprawek spostrzeżeń Kontrola ogólna 12. 5 = 12. 5
Wyrównanie spostrzeżeń i niewiadomych Kontrola generalna
Ocena dokładności Błąd średni spostrzeżeń: Błędy średnie niewiadomych: