WYBRANE PRZYKADY INTERPRETACJI KOMENDY GWNEJ PASTWOWEJ STRAY POARNEJ
WYBRANE PRZYKŁADY INTERPRETACJI KOMENDY GŁÓWNEJ PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ W PRAKTYCE Prezentację przygotował: mł. bryg. mgr inż. Zbigniew NASTAROWICZ Starszy specjalista Wydział Kontrolno – Rozpoznawczy KW PSP w Łodzi
Wstęp W przykładowym poniższym zbiorze zawarłem tylko te wyjaśnienia (interpretacje), które zostały przedstawione w ostatnim okresie czasu w stanowiskach Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie w odniesieniu do zagadnień przedstawionych w sposób ogólny i udostępnionych również wcześniej w czasopiśmie - „OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA”. Pragnę tutaj nadmienić jednocześnie, że z przyjęte zasady nie mogą służyć, jako podstawy do poszczególnych rozstrzygnięć w konkretnych sprawach prowadzonych przez funkcjonariuszy z pionów kontrolno – rozpoznawczych, a jedynie wskazują na uznany sposób stosowania wybranych wymagań dotyczących szeroko pojętego bezpieczeństwa pożarowego.
Interpretacja KG PSP pismo z czerwca 2014 r. Możliwości i sposób dokonywania zmian w zakresie uzgodnionych wcześniej z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej rozwiązań innych niż wynikające wprost z przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej, w trybach i na zasadach wskazanych w przepisach ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Przepisy nie regulują szczegółowo zakresu i formy ekspertyz technicznych i wystąpień, które są podstawą rozstrzygnięć dokonywanych w trybie zawartym w zapisach art. 6 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. , poz. 191 z późn. zm. ) W ocenie KG PSP istnieje możliwość uzgadniania przez właściwe organy, na wspominanych powyżej ogólnych zasadach, ekspertyz technicznych lub wystąpień zawierających jedynie wybrane uzupełniające lub zmienione informacje na temat bezpieczeństwa pożarowego obiektów, obiektów które odnoszą się do wcześniej uzgodnionych dokumentów dla tych obiektów, zawierających pełne informacje na ich temat, zwłaszcza w sytuacji, gdy dotyczą one ograniczonego zakresu objętego tymi dokumentami lub kwestii mało istotnych w kontekście bezpieczeństwa pożarowego. Dopuszczalne jest przy tym nazwanie takich ekspertyz lub wystąpień "aneksami" aneksami do ekspertyz lub wystąpień, które zostały sporządzone wcześniej. Organ uzgadniając rozwiązania zawarte w nowych ekspertyzach lub wystąpieniach ("aneksach") odnoszących się do ekspertyz lub wystąpień, które były przedmiotem wcześniejszych uzgodnień, powinien stosować ogólne zasady i procedury postępowania, a rozstrzygnięcia w sprawach powinny odbywać się w formie nowych postanowień. Nowe ekspertyzy lub wystąpienia odnoszące się do ekspertyz lub wystąpień, które były przedmiotem wcześniejszych uzgodnień powinny być spójne z dokumentami, do których się odnoszą.
Wyjaśnienie KG PSP pismo z styczeń 2016 r. W związku z art. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o Zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw opublikowanej w Dzienniku Ustaw z dnia 8 stycznia 2016 r. poz. 35 informuję, że przesunięciu (do dnia 1 września 2019 r. ) ulega termin obligatoryjnego przekształcenia oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej w przedszkole, określony pierwotnie w art. 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 827, z późn. zm. ) na dzień 1 września 2016 r. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że przedmiotowa zmiana nie wyklucza możliwości stosowania rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 grudnia 2014 r. w sprawie wymagań ochrony przeciwpożarowej, jakie musi spełniać lokal, w którym jest prowadzone przedszkole utworzone w wyniku przekształcenia oddziału przedszkolnego lub oddziałów przedszkolnych zorganizowanych w szkole podstawowej (Dz. U. z 2015 r. , poz. 20) w przypadku wcześniejszego podejmowania przez organy prowadzące działań w celu dostosowania lokalu obecnego oddziału przedszkolnego w budynku szkoły do wymagań określonych w cytowanym rozporządzeniu.
Interpretacja KG PSP pismo z września 2016 r. Wyjaśnienie stosowania wymagań § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7. 06. 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719) w odniesieniu do zbiorników z paliwem płynnym klasy III, użytkowanych w określonym, zaprojektowanym procesie technologicznym, technologicznym bez wykorzystywania magazynowanego w nich paliwa do zasilania innych urządzeń i maszyn, w tym pojazdów, informuje się, że w naszej opinii, przedmiotowych zbiorników nie dotyczą wymagania wspomnianego przepisu. W ocenie KG PSP w tym kontekście nadmienia się, że w założeniach, wymagania rozpatrywanego przepisu określają warunki bezpieczeństwa dla urządzenia w postaci zbiornika naziemnego dwupłaszczowego o pojemności do 5 m 3, wykorzystywanego w szczególności do tankowania pojazdów, w tym samochodów, maszyn budowlanych, rolniczych, itp. , w zastępstwie stosowania beczek z paliwem lub korzystania z tankowania na stacji paliw płynnych przez właścicieli, np. niewielkich firm transportowych, czy rolników. Powyższe założenie wyrażono pod pojęciem „przechowywania paliw płynnych klasy III na potrzeby własne użytkownika”. użytkownika W przepisie tym, ze względów bezpieczeństwa pożarowego, ograniczono maksymalną pojemność przedmiotowego zbiornika oraz określono warunki jego prawidłowej lokalizacji. Natomiast nie było zamierzeniem odnoszenie tych uregulowań do zbiorników stanowiących element linii technologicznych w zakładach.
Interpretacja KG PSP pismo z września 2016 r. Możliwość przeglądów technicznych i czynności konserwacyjnych, którym powinno być poddawane awaryjne oświetlenie ewakuacyjne. Rzeczywiście przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719) nie określają wprost obowiązku wykonywania pomiarów natężenia awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego oraz pozostałych parametrów określonych w Polskiej Normie PN-EN 1838 Zastosowania oświetlenia Oświetlenie awaryjne, ani też nie wskazują odrębnych dla tego urządzenia wymagań w zakresie częstotliwości ich wykonywania. Natomiast, w kontekście analizowanego zagadnienia należy mieć również na względzie następujące postanowienia cytowanego powyżej rozporządzenia: - § 4 ust. 2 pkt 1, tj. obowiązek władającego obiektem budowlanym z zakresu ochrony przeciwpożarowej, którym jest utrzymywanie urządzeń przeciwpożarowych, w tym awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego, w stanie pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej, - § 6 ust. 1 pkt 2, w myśl którego zasady konserwacji urządzeń przeciwpożarowych, w tym instalacji oświetlenia awaryjnego, są określane każdorazowo indywidualnie w odniesieniu do określonego przypadku w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, z uwzględnieniem uwarunkowań technicznych i organizacyjnych występujących w budynku, w którym urządzenia te zostały zastosowane, tak aby W ocenie KG PSP w przypadku awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego, jednym z podstawowych parametrów prawidłowego jego działania jest zapewnienie odpowiedniego natężenia oświetlenia na poziomie podłogi w określonych miejscach w obiekcie budowlanym. Z tego względu uwzględniając wszystkie uwarunkowania, parametr ten, jak i inne kluczowe parametry funkcjonalne oświetlenia, powinien być uwzględniany przeglądach technicznych tego urządzenia w celu zbadania, czy nie uległ on pogorszeniu z biegiem czasu użytkowania obiektu.
Interpretacja KG PSP pismo z wrzesień 2016 r. Stosowanie wymagań przepisów § 28 ust. 1 pkt 12 i § 29 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia MSWi. A z dnia 7 czerwca 2010 r. (Dz. U Nr 109, poz. 719) w budynkach wielofunkcyjnych: W ocenie KG PSP przedmiotowe wymagania co do zasady odnoszą się do całych budynków. Stąd też, nie jest możliwe wypracowanie uniwersalnego stanowiska co do możliwości nie obejmowania ochroną za pomocą urządzeń wskazanych w cyt. przepisach niektórych części wspomnianych budynków wielofunkcyjnych, zawierających strefy pożarowe o różnym przeznaczeniu użytkowym. Taki pogląd uzasadniony jest faktem, że w przedmiotowych budynkach mogą wystąpić zarówno okoliczności faktyczne, z których jednoznacznie wynika potrzeba objęcia ochroną za pomocą rozpatrywanych urządzeń całych budynków, jak i takie, które pozwalają rozważać zabezpieczenie tylko ich części. W związku z powyższym, o ostatecznym kształcie rozstrzygnięć w omawianym zakresie każdorazowo powinny przesądzać wyniki indywidualnej analizy pożarowej na gruncie inżynierii bezpieczeństwa pożarowego. W sytuacji, kiedy powyższa analiza wykaże dopuszczalność wyposażenia w rozpatrywane urządzenia jedynie części obiektu, w celu formalnego usankcjonowania tego stanu możliwe jest zastosowanie przewidzianych prawem procedur dotyczących rozwiązań zamiennych.
Interpretacja KG PSP pismo z październik 2016 r. Możliwości zastąpienia wymaganych 2 gaśnic przewoźnych, o masie środka gaśniczego 25 kg każda, gaśnicami przenośnymi o łącznej masie środka gaśniczego 50 kg. W ocenie KG PSP zgodnie z zapisem zawartym w § 120 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1853), jednoznacznie stanowi, w jaki sprzęt przeciwpożarowy, w tym w jakiego rodzaju gaśnice, powinna być wyposażona stacja paliw płynnych. - 2 gaśnice przewoźne po 25 kg, - 2 gaśnice przenośne proszkowe po 6 kg, - 3 koce gaśnicze Na każde stanowisko tankowania gazu: - 2 gaśnice przenośne proszkowe po 6 kg + koc gaśniczy, W związku z powyższym ocenia się, że zagadnienie to nie wymaga dalszej interpretacji.
Interpretacja KG PSP pismo z lutego 2017 r. Odpowiedź KG PSP w sprawie wymagań dotyczących bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu dzieci, w aspekcie opinii organów PSP dla tworzonych przy szkołach podstawowych oddziałów przedszkolnych, informuje się, że pozytywna opinia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dotycząca wyłącznie obiektu szkoły, nie jest adekwatna dla nowo tworzonego w tym obiekcie oddziału przedszkolnego. Potrzeba wydania opinii obejmującej wspomniany oddział przedszkolny wynika z faktu innej specyfiki wymagań bezpieczeństwa pożarowego dla części budynku użytkowanej jako szkoła (kategoria zagrożenia ludzi ZL III) oraz części użytkowanej jako oddział przedszkolny (kategoria zagrożenia ludzi ZL II). Od strony formalnej omawianą kwestię rozstrzygają w szczególności: 1) aktualnie: - art. 58 i 59 a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. , poz. 1943, ze zm. ), - § 1 ust. 1 pkt 1 oraz § 3 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz. U. Nr 46, poz. 438, Dz. U. z 2011 r. Nr 224, poz. 1343), 2) od 1 września 2017 r. : art. 88, 92, 126 i 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. , poz. 59).
Interpretacja KG PSP pismo z maja 2004 r. TZW. obiekty agroturystyczne - budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki mieszkalne w zabudowie zagrodowej, a także odpowiednio przystosowane budynki gospodarcze w gospodarstwach rolnych - zawierające nie więcej niż 7 pokoi wykorzystywanych do prowadzenia usług hotelarskich, hotelarskich zgodnie z ustawą z 29. 08. 1997 r. , o usługach turystycznych (Dz. U. Nr 133, poz. 884 z późn. zm. ), nie wymagają kwalifikowania do kategorii ZL V zagrożenia ludzi. (pismo KG PSP z dnia 05. 2004 roku, znak: BZ-IV-0262/58/2004).
Interpretacja KG PSP Odpowiedź - pismo dotyczące wyposażenia istniejących wysokich i wysokościowych budynków mieszkalnych w nawodnione instalacje wodociągowe przeciwpożarowe 1. Wymaganie dotyczące obowiązku stosowania zaworów 52 na wszystkich kondygnacjach budynków wysokich i wysokościowych odnosi się także do budynków mieszkalnych (zawierających strefy pożarowe ZL IV), IV w tym również budynków istniejących w dniu wejścia w życie rozporządzenia MSWi. A. 2. Obowiązek, o którym mowa powyżej, jest samoistny, niezwiązany z faktem prowadzenia w budynku jakichkolwiek prac remontowych, jego przebudową bądź zmianą sposobu użytkowania. 3. W przypadkach szczególnie uzasadnionych lokalnymi uwarunkowaniami, w uzgodnieniu z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do hydrantów wewnętrznych i zaworów hydrantowych, z zastrzeżeniem, że rozwiązania te zapewnią niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu. Przyjmowane rozwiązania zamienne powinny być rozważane indywidualnie dla każdego obiektu. 4. Wpływ na dobór rozwiązań zamiennych mogą mieć chociażby takie elementy oceny, jak: q możliwości taktyczne najbliższej jednostki straży pożarnej, q istnienie w budynku sprawnej instalacji suchych pionów, q zapewnienie ponadstandardowych możliwości usuwania dymu z klatki schodowej, q dostęp z zewnątrz do budynku, umożliwiający bezpośrednie podawanie wody z drabiny pożarniczej itp.
Interpretacja KG PSP pismo z lipiec 2009 r. Odpowiedź - pismo dotyczące wątpliwościami w zakresie stosowania przepisów techniczno budowlanych, dotyczących bezpieczeństwa pożarowego w przypadku odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub zmiany sposobu użytkowania budynków istniejących. Zgodnie z zapisem § 2 ust. 5 omawianego rozporządzenia MI, daje możliwość zastosowania przepisów odnoszących się do budynku o określonym przeznaczeniu także do każdej części budynku o tym przeznaczeniu. W kontekście pojęcia części budynku, w rozumieniu wymagań ochrony przeciwpożarowej formalnym punktem odniesienia jest § 209 ust. 1, zgodnie z którym mówi się o budynkach lub częściach budynków stanowiących odrębne strefy pożarowe. Przyjęcie przedmiotowego odniesienia ma również głębokie uzasadnienie z merytorycznego punktu widzenia. Projektując jakiekolwiek zmiany budowlane w zakresie ochrony przeciwpożarowej, w ramach jednej strefy pożarowej, powodujące klasyfikację jej poszczególnych części do różnych kategorii zagrożenia ludzi (ZL) należy także mieć na względzie wymagania § 209 ust. 5 cytowanego rozporządzenia MI, sprowadzające się do obowiązku spełnienia przez taką strefę pożarową wymagań dla każdej z tych kategorii. Jeżeli z różnych względów nie jest możliwe spełnienie wprost omówionych powyżej przepisów, a istnieją inne rozwiązania techniczno - organizacyjne, zapewniające odpowiedni poziom ochrony przeciwpożarowej (nie pogorszenie jej warunków) należy stosować przewidziane prawem, wspomniane już wcześniej, procedury w zakresie warunków zastępczych i zamiennych lub procedury w zakresie odstępstwa od przepisów na zasadach określonych w art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm. ).
Interpretacja KG PSP pismo z lipiec 2009 r. CD W ocenie KG odstąpienie od omówionych zasad jest możliwe jedynie w sytuacji kiedy zakres projektu budowlanego obejmuje wyłącznie zagadnienia nieistotne z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej danej części budynku (strefy pożarowej) jako całości. Należy przy tym zauważyć, że powyższe dopuszczenie może mieć zastosowanie jedynie w przypadku zawarcia w projekcie budowlanym: - szczegółowego uzasadnienia, w kontekście specyficznych uwarunkowań lokalnych, przyczyny nieobjęcia projektem całej strefy pożarowej, - szczegółowego uzasadnienia (wykazania) prawdziwości tezy o wspomnianej nieistotności zakresu projektu z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej części budynku (strefy pożarowej) jako całości.
Interpretacja KG PSP pismo z 2010 r. Ażurowe wydzielenia w garażach miejsc dla np. rowerów. KG PSP wyjaśnia, iż z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej nie występują formalne przeszkody do wygrodzenia z garażu o kilku miejscach postojowych posiadających niezależne wjazdy z zewnątrz budynku, jednego z tych miejsc, jeżeli wspomniane wydzielenie zakłóci w żaden sposób warunków ewakuacji z pozostałej części garażu. Ponadto należy zaznaczyć, że przepisy przeciwpożarowe oraz techniczno-budowlane nie regulują szczegółowo kwestii ewakuacji z pojedynczych boksów garażowych, w tym wymagań dotyczących zamknięć wspomnianych boksów. Z tego względu w rozpatrywanym zakresie dopuszczalne są, w naszej ocenie, różne rozwiązania techniczną, gwarantujące spełnienie nadrzędnego warunku, z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, 7. 06. 2010 r. , w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719), tj. zapewnienia możliwości szybkiego i bezpiecznego opuszczenia strefy zagrożonej lub objętej pożarem poprzez dostosowanie warunków ewakuacji do liczby i stanu sprawności osób przebywających w obiekcie oraz jego funkcji, konstrukcji i wymiarów.
Interpretacja KG PSP pismo z 2010 r. KG PSP wyjaśnienie, dotyczące wymaganej odległości zbiorników z gazem płynnym, służących zasilaniu instalacji gazowych w budynkach, od elektroenergetycznych linii napowietrznych, Zgodnie z zapisem zawartym w § 179 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury' z dnia 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm. ) nie różnicuje wymagali w tym zakresie od rodzaju stosowanych zbiorników - podziemne, czy nadziemne. Zgodnie z tymi wymaganiami odległość każdego takiego zbiornika od rzutu poziomego skrajnego przewodu elektroenergetycznej linii napowietrznej, a także od szyny zelektryfikowanej linii kolejowej lub tramwajowej powinna wynosić co najmniej: • 3 m - przy napięciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej do 1 k. V, • 15 m - przy napięciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej równej lub większej od. 1 k. V. Jednakże w przypadku zbiorników podziemnych powyższe odległości ze względu na bezpieczeństwo pożarowe należy mierzyć od ich urządzeń znajdujących się na zewnątrz, takich jak przyłącza i króćce, zawory odcinające lub przewody z zaworami bezpieczeństwa, czyli od miejsc, w których może dojść do powstania nieoczekiwanego zagrożenia.
Interpretacja KG PSP pismo ze stycznia 2010 r. KG PSP stanowisko w sprawie stosowania wymagań z zapisu § 270 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm. ) informuję, iż w opinii tutejszej Komendy zawarte w tym przepisie wymagania w zakresie skuteczności zadziałania w podwyższonej temperaturze urządzeń do odprowadzania dymu i ciepła dotyczą również okien oddymiających.
Dziękuję Państwu za uwagę
- Slides: 17