Wgliki i azotki wgliki budowa podzia wglikw i

Węgliki i azotki -węgliki, budowa -podział węglików i właściwości, - azotki

Węgliki • Węgliki, to związki węgla z pierwiastkami o mniejszej elektroujemności niż elektroujemność węgla • Węgliki jonowe – obejmują połączenia węgla z metalami grupy 1, 2 i 13, zawierają one kationy metali i aniony: C 4 -, C 22 -, C 34 -, • Węgliki jonowe otrzymuje się ogrzewając metale lub ich tlenki z węglem lub węglowodorami, • Węgliki jonowe w reakcji z wodą ulegają hydrolizie, produktem hydrolizy są wodorotlenki metali oraz odpowiednio: metan, etyn (acetylen), propyn, stąd dzieli się je na: - acetylenki: C 22 - ( Na 2 C 2, Ca. C 2, Ba. C 2, Al 2 C 6) - metanki : C 4 - (Al 4 C 3) - allilki: C 34 - (Mg 2 C 3)

Węgliki cd • • • Al 4 C 3 + 12 HCl 3 CH 4 + 4 Al(OH)3 Al 4 C 3 + 12 HCl 3 CH 4 + 4 Al. Cl 3 Ca. C 2 + H 2 O CH ≡ CH + Ca(OH)2 Mg 2 C 3 + 2 H 2 O CH ≡ C – CH 3 + 2 Mg. O Węgliki międzywęzłowe – węgliki metali grupy 4, 5 i 6 u. o. p. chem. , (Ti. C, Mo. C, WC, V 2 C, W 2 C) otrzymuje się w reakcji metali z węgłem w bardzo wysokich temperaturach (2000 o. C), są to związki trudno topliwe, twarde ale kruche, stosowane do utwardzania ostrzy wierteł, • Węgliki pośrednie między węglikami jonowymi i międzywęzłowymi: chromu, manganu, kobaltu, niklu, żelaza (cementyt Fe 3 C), reagują z wodą i kwasami.

Węgliki cd • Węgliki kowalencyjne: związki węgla z pierwiastkami o zbliżonej elektroujemności • Węglik krzemu (karborund) Si. C: otrzymuje się ogrzewając do 1900 o. C piasek z koksem Si. O 2 + 3 C Si. C + 2 CO • Związek o twardości zbliżonej do twardości diamentu, stosowany jako materiał szlifierski, produkcja tygli i rur ogniotrwałych. • Węglik boru B 4 C: otrzymuje się ogrzewając (2500 o. C) bor lub tlenek boru z węglem, związek o twardości większej od twardości diamentu, o większej odporności chemicznej niż węglik krzemu.

Azotki • Azotki – połączenie metali i niemetali z pochodnymi amoniaku, • Azotki litowców i berylowców (np. Li 3 N, Ba 3 N 2) są związkami jonowymi, azotek magnezu (Mg 3 N 2) powstaje w trakcie spalania magnezu w powietrzu atmosferycznym, • Azotki tytanu (Ti. N) i żelaza (Fe. N) są związkami trudnotopliwymi, • Azotki niemetali (np. BN, Si 3 N 4, C 3 N 4) są związkami kowalencyjnymi o bardzo dużej twardości, większej o twardości diamentu.