Welnu Ik heb me er voor het eerst

Welnu … Ik heb me er voor het eerst in mijn leven rekenschap van gegeven dat ik nu de persoon ben die ik wil zijn.

O ! Ik heb het zeker niet over mijn lichaam ! Sommige dagen ben ik wanhopig als ik mezelf in de spiegel bekijk ! Nu, echte schoonheid zit in elk geval niet aan de buitenkant.

De rimpels, de kraaiepoten rond mijn ogen, mijn lichaam dat verandert en uitzakt ! Maar ik herpak me. Geen sprake van dat ik voor de spiegel sta te wenen.

Ik heb nu fantastische vrienden en vriendinnen, een rustig en gelukkig leven, wondermooie, maar ook slechte herinneringen. Ik zou ze nooit willen ruilen voor slechts enkele grijze haren of een platte buik … Hoe ouder ik word, hoe meer ik mijn eigen beste vriendin word. En wat leuk is … die vriendin spreekt me bijna nooit tegen.

Ik maak me geen zorgen meer omdat ik een koekje te veel heb gegeten, omdat ik mijn bed niet heb opgemaakt, er wat stof ligt of omdat ik een onnodig ding heb gekocht dat ik waarschijnlijk nooit zal gebruiken. Ik sta mezelf toe te doen wat me bevalt en wanneer ik er zin in heb.

Ik heb te veel dierbare vrienden gekend die vertrokken zijn voordat ze hadden genoten van de grote vrijheid die de leeftijd met zich brengt. Wie heeft er wat mee te maken als ik tot 4 uur ‘s morgens uitga of tot een gat in de nacht lees of op mijn computer speel om dan tot de middag te slapen ?

Ja. . . ik dans in mijn huis op m’n eentje op mijn favoriete muziek, mij al de goede momenten voor de geest halend. Ja. . . ik ga in de stad wandelen en observeer de jongeren die me met een beetje sarcasme aanstaren. Maar… ook zij zullen ooit ouder worden …

Het is waar dat ik dikwijls dingen vergeet en verstrooid ben. Toch tracht ik vooral om de slechte herinneringen te vergeten … en enkel aan de beste te denken.

Maar er zijn ook veel minder mooie herinneringen. In de loop der jaren heb ik meermaals een gebroken hart gehad. Maar … hoe geen gebroken hart hebben wanneer je een dierbaar iemand verliest of vaarwel moet zeggen ?

Maar pijn hebben geeft soms ook kracht om medelijdender en menselijker te zijn voor anderen. Ik voel me erg bevoordeeld tot nu te hebben geleefd grijze haren te hebben en gezond te zijn, ook al tekent iedere glimlach of smart telkens weer nieuwe groeven op mijn gezicht.

Er zijn zoveel mensen die nooit hebben gelachen in hun leven … en die gestorven zijn vooraleer gelukkig en oud te zijn geweest !

Nu heb ik het privilege om JA te kunnen zeggen ! En dat om NEE te kunnen zeggen ! Met het ouder worden wordt positief zijn gemakkelijk. Het volstaat dat je dat vurig wilt en het in praktijk brengt.

‘s Morgens bij het opstaan zeg ik tegen mezelf: vandaag ga ik een mooie dag doorbrengen. Elke avond zeg ik dank voor de goede momenten die ik tijdens de dag heb gekend.

Ik hou me niet meer bezig met wat anderen over mij denken. Ik heb vooral aan niemand iets te bewijzen. Ik heb zelfs geleerd dat het slechte bij gelegenheid goed kan zijn als het niemand pijn doet.

Ik zal niet eeuwig blijven leven, maar de tijd dat ik er nog ben zal ik zeker niet verliezen met klagen en grienen, of mij zorgen maken over iets dat ik niet in de hand heb, kan veranderen en/of nooit zal komen … of. . . ook nog echt iets van iemand te verwachten. Teleurstelling doet te veel pijn. Volgens mij is dit de beste manier om niet ontgoocheld te worden !

De ouderdom is als een tuin … je oogst wat je hebt gezaaid. Ze is ook als een bankrekening: je haalt wat je hebt verzameld. Dus, mijn raad is: veel geluk op jouw rekening storten voordat je oud wordt.

Om gelukkig te zijn volstaan vijf regels: 1. Probeer je hart te verlossen van haat. 2. Probeer je hoofd te verlossen van zorgen. 3. Leef eenvoudig en wees blij met elke dag. 4. Wees gul met vriendschap. 5. Geef meer en verwacht minder van het leven.

Ik denk dat ouder worden een geschenk is als je de gezondheid bezit om het te waarderen en vriendinnen om het te delen. Ik denk dat ouder worden een geschenk is als je een oor hebt dat luistert naar wat je nog te zeggen hebt … Want we hebben allemaal nog heel wat dingen te zeggen voordat we sterven …

Bovendien … ouder wordend heeft men de tijd. en. . . . . men neemt de tijd … DAT IS ZEER BELANGRIJK.