Sejarah dan Perkembangan Bahasa Melayu Definisi bahasa Sistem

Sejarah dan Perkembangan Bahasa Melayu

Definisi bahasa Sistem lambang bunyi suara yang dipakai sebagai alat perhubungan dalam lingkungan kelompok manusia. (Kamus Dewan Edisi Keempat) Bahasa berfungsi untuk menyampaikan maklumat, menyatakan perasaan, suruhan/ larangan Ferdinand de Saussure seorang sarjana linguistik Swiss pada awal abad ke-20 menyatakan bahasa sebagai sistem isyarat. Wilhelm Von Humboldt seorang sarjana Jerman, mendefinisikan bahasa sebagai sintesis bunyi

Perkembangan bahasa Melayu q. Bahasa Melayu Kuno q. Bahasa Melayu Klasik q. Bahasa Melayu Moden

Bahasa Melayu Kuno

digunakan pada abad ke-7 hingga abad ke-13 pada zaman kerajaan Sriwijaya menjadi lingua franca dan bahasa pentadbiran kerana sifat bahasa Melayu yang bersifat sederhana dan mudah menerima pengaruh luar Bahasa Melayu juga tidak terikat kepada perbezaan susun lapis masyarakat dan mempunyai sistem yang lebih mudah

Agama Hindu menjadi pegangan orang Melayu ketika itu - bahasa Melayu banyak dipengaruhi oleh sistem bahasa Sanskrit yang menyumbang kepada penggayaan kosa kata dan ciri-ciri keilmuan (kesarjanaan) bahasa Melayu Bahasa Sanskrit dianggap sebagai bahasa sarjana dan digunakan oleh bangsawan pada ketika itu Bahasa Melayu juga mudah dilentur mengikut keadaan dan keperluan

Bukti dilihat pada batu-batu bersurat abad ke-7 yang ditulis dengan huruf Pallava iaitu: ØBatu bersurat di Kedukan Bukit, Palembang (683 M) ØBatu bersurat di Talang Ruwo, dekat Palembang (684 M) ØBatu bersurat di Kota Kampur, Pulau Bangka (686 M) ØBatu bersurat di Karang Brahi, Meringin, daerah Hulu Jambi (686 M)

Selain bukti penggunaan bahasa Melayu kuno di atas, batu bersurat di Gandasuli, Jawa Tengah (832 M) ditulis dalam huruf Nagiri. Bahasa Melayu telah digunakan sebagai bahasa rasmi dan bahasa pentadbiran kerajaan Srivijaya, sekaligus meluaskan penyebaran Bahasa Melayu ke tanah jajahan takluknya.

Ciri-ciri BM Kuno Terdapat unsur-unsur pinjaman daripada bahasa Sanskrit. Bunyi b ialah w dalam Melayu kuno (Contoh: bulan - wulan) Tidak wujud bunyi e pepet (Contoh dengan - dngan atau dangan) Awalan ber- ialah mar- dalam Melayu kuno (contoh: berlepas-marlapas) Awalan di- ialah ni- dalam bahasa Melayu kuno (Contoh: diperbuat - niparwuat) Ada bunyi konsonan yang diaspirasikan seperti bh, th, ph, dh, kh, h (Contoh: sukhatshitta) Huruf h hilang dalam bahasa moden (Contoh: semuasamuha, saya: sahaya)

Peralihan BM Kuno ke BM Klasik

Pengaruh agama Islam yang semakin mantap di Asia Tenggara pada abad ke-13 turut memberi kesan kepada perkembangan bahasa Melayu Kedatangan Islam ke Tanah Melayu telah banyak mengubah sistem bahasa Melayu terutama dari aspek kosa kata, struktur ayat dan sistem tulisan selepas abad ke-14, muncul kesusasteraan Melayu dalam bentuk tulisan

Terdapat tiga batu bersurat yang penting: Ø Batu bersurat di Pagar Ruyung, Minangkabau (1356)- ditulis dalam huruf India dan mengandungi prosa Melayu kuno dan beberapa baris sajak Sanskrit. Bahasanya berbeza sedikit daripada bahasa batu bersurat abad ke-7. Ø Batu bersurat di Minye Tujuh, Acheh (1380)- masih memakai abjad India dan buat pertama kalinya terdapat penggunaan kata-kata Arab seperti kalimat nabi, Allah dan rahmat Ø batu bersurat di Kuala Berang, Terengganu (1303 -1387)ditulis dalam tulisan Jawi dan membuktikan tulisan Arab telah digunakan dalam bahasa Melayu pada abad itu

Bahasa Melayu Klasik

Abad ke – 13 merupakan waktu bermulanya zaman peralihan di Kepulauan Melayu dengan berkembangnya agama Islam ke rantau ini Menerima pengaruh Islam dan Arab Kegemilangannya bahasa Melayu klasik boleh dibahagikan kepada tiga zaman penting : ü zaman kerajaan Melaka ü zaman kerajaan Acheh ü zaman kerajaan Johor-Riau

Kerajaan Melayu Melaka yang telah menerima Islam dan berjaya membina empayar yang luas telah dapat meningkatkan kemajuan dan perkembangan bahasa Melayu di rantau ini. digunakan dalam pentadbiran dan aktiviti perdagangan serta menjadi lingua franca para pedagang menjadi alat penyebaran agama Islam ke seluruh Kepulauan Melayu mendapat bentuk tulisan baru iaitu tulisan Jawi

Satu bukti tentang tingginya martabat Bahasa Melayu dan luas penggunaanya di wilayah ini adalah pada suratmenyurat antara pentadbir dan raja-rja di Kepulauan Melayu. Antaranya ialah : ü Surat Sultan Acheh kepada Kapitan Inggeris, James Lancester (1601) ü Surat Sultan Alauddin Shah dari Acheh kepada Harry Middleton (1602) ü Surat Sultan Acheh kepada raja Inggeris, King James (1612) * (Ketiga-tiga surat ini tersimpan di perpustakaan Bodelein, London)

Dalam abad ke-17, terdapat banyak usaha oleh sarjana Eropah untuk menyusun kamus dan daftar kata, yang kemudiannya diteruskan kepada bidang morfologi, sintaksis dan fonologi Tokoh-tokoh tempatan juga tidak ketinggalan memberikan sumbangan. Kebanyakan usaha mereka berkisar tentang agama dan sastera

Ciri-ciri BM Klasik q. Ayatnya panjang, berulang, berbelit-belit dan banyak menggunakan struktur ayat pasif. q. Menggunakan bahasa istana - tuanku, baginda, bersiram, mangkat q. Kosa kata arkaik dan jarang digunakan - ratna mutu manikam, edan kesmaran (mabuk asmara), sahaya, masyghul (bersedih) q. Banyak menggunakan kata pangkal ayat- sebermula, alkisah, hatta, adapun. q. Banyak menggunakan ayat songsang: pendepanan predikat q. Banyak menggunakan partikel `pun' dan `lah'

Perkembangan Bahasa Melayu Moden

dikatakan bermula pada abad ke-19. Hasil karangan Munsyi Abdullah dianggap sebagai permulaan zaman bahasa Melayu moden kerana sifatnya yang dikatakan agak menyimpang dengan bentuk bahasa Melayu klasik. Sebelum penjajahan British, bahasa Melayu mencapai kedudukan yang tinggi berfungsi sebagai bahasa perantaraan, pentadbiran, kesusasteraan, dan bahasa pengantar di pusat pendidikan Islam. Selepas Perang Dunia Kedua, British merubah dasar menjadikan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar dalam sistem pendidikan

Semasa Malaysia mencapai kemerdekaan, Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan menetapkan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan yang menyebut bahawa, "Bahasa Kebangsaan negara ini adalah Bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa tulisan sebagaimana yang diperuntukan dengan undang-undang Parlimen”. Akta Bahasa Kebangsaan 1963/1967 menetapkan bahawa bahasa Melayu ialah bahasa rasmi negara (bahasa yang digunakan dalam semua urusan rasmi kerajaan persekutuan, negeri, tempatan dan badan berkanun). Laporan Razak 1956 mencadangkan agar bahasa Melayu dijadikan sebagai bahasa pengantar dalam sistem pendidikan negara dan menjadi alat utama perpaduan antara kaum

Perubahan Aksara penulisan BM sehingga kini Tulisan yang mula digunakan ialah pallava (India) Timbul jenis-jenis tulisan seperti berikut: q tulisan Rencong q tulisan Pallava q tulisan Kawi q tulisan Jawi q tulisan Rumi

BM pascamoden Badan perancangan bahasa ialah DBP. Perancangan dikembangkan dari 2 segi: Ø perancangan taraf bahasa Ø perancangan korpus bahasa - pengekodan/kodifikasi - Pemupukan (laras)

Pengekodan i. Pengekodan ialah proses menghasilkan satu variasi bahasa standard yang sempurna dan seragam dari aspek tatabahasa, ejaan, makna dan sebutan. ii. Pengekodan berhubung dengan aspek ejaan, perkamusan dan tatabahasa. - ejaan (sistem ejaan menerusi MABBIM) - perkamusan seperti Kamus Dewan; usaha sekarang ialah menghasilkan kamus ilmiah iii. Tatabahasa adalah dengan pembentukan perkataan dan istilah baharu, pinjam morfem asing dan penambahbaikan struktur pasif iv. Pemupukan bererti menumpukan perhatian kepada usaha-usaha untuk mengembangkan bahasa supaya tercapai keadaan saling terjemah dengan beberapa bahasa moden lain seperti pemupukan istilah teknikal

Pengaruh bahasa asing dalam bahasa Melayu

Weinreich (1968), menyatakan terdapat banyak faktor yang menyebabkan sesuatu bahasa meminjam perbendaharaan sesuatu bahasa yang lain. v keperluan untuk menamakan sesuatu benda, tempat dan konsep baru dalam bahasa – sukar untuk mencari perkataan yang sama dalam bahasa natif (asli)

v kerap menggunakan perkataan asing v bagi mengatasi masalah homonim v untuk mengungkapkan sesuatu kata dengan lebih tepat.

Bahasa Sanskrit Bidang Bahasa Melayu Fenomena semula - bumi jadi - suria Bahasa, pembelajaran, kesusasteraan Sifat/keadaan Bahasa Sanskrit - bhumi - surya - sastera - bahasa - sastra - bhasa - sempurna - mesra - sampurna - misra Imbuhan awalan : maha-, pra-, panca-, eka-, dwi Imbuhan akhiran : -wan, -wati, -man, nita

Bahasa Arab Bidang contoh Agama Tauhid, umrah, sah, imam, fardhu Ilmu Benda/ kejadian Kamus, hafaz, riwayat, sejarah Haiwan, wajah, sifat Hukum/ peraturan Hakim, adil, zalim, insaf

Bahasa cina Nyonya Angpau Samseng Popia Kongsi camca

Pengaruh Portugis B. Melayu menteiga Mentega Limao Limau Dado Dadu Sapato sepatu

Bahasa Inggeris B. Melayu Book Buku Lampu Ball Bola Cheque Cek Mind minda