REGULACJE PRAWNE Akademia Muzyczna im Feliksa Nowowiejskiego w























































































- Slides: 87
REGULACJE PRAWNE Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy
Dziennik Ustaw z 2007 r. Nr 128 poz. 897 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. z dnia 18 lipca 2007 r. )
Rektor jest obowiązany do organizowania szkoleń w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy dla osób objętych obowiązkowym szkoleniem zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860 oraz z 2005 r. Nr 116, poz. 972).
Rektor jest obowiązany: do organizowania szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy dla wszystkich studentów rozpoczynających naukę w uczelni. do utrzymywania w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne użytkowanie posiadanych przez uczelnię obiektów, urządzeń i terenów sportowych.
Rektor w przypadku stwierdzenia, że miejsce, w którym mają być prowadzone zajęcia, lub stan znajdujących się w nim urządzeń może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa studentów, jest obowiązany nie dopuścić do rozpoczęcia zajęć, wstrzymać zajęcia lub określić zadania i sposoby postępowania zapewniające bezpieczne prowadzenie tych zajęć.
- udostępnić studentom korzystającym z laboratoriów, warsztatów lub pracowni specjalistycznych, instrukcje uwzględniające zasady i przepisy BHP, a w szczególności: warunki bezpiecznej obsługi maszyn i innych urządzeń, postępowanie z materiałami niebezpiecznymi i szkodliwymi dla zdrowia, sposób posługiwania się środkami ochrony indywidualnej, postępowanie w sytuacjach stwarzających zagrożenie dla zdrowia lub życia studentów, w tym udzielania pierwszej pomocy.
zapewnić aby studenci przed dopuszczeniem do zajęć w pracowniach specjalistycznych, laboratoriach, warsztatach byli zaznajomieni z zasadami i przepisami BHP. wyznaczyć osoby zobowiązane do sprawdzenia przed rozpoczęciem zajęć i dopuszczeniem do nich studentów czy stan techniczny maszyn i urządzeń oraz instalacji elektrycznej, ogólny stan laboratorium, warsztatu lub pracowni nie stwarza zagrożeń dla zdrowia i życia studentów.
prowadzić ewidencję wypadków studentów, którym ulegli podczas zajęć organizowanych przez uczelnię, obowiązany jest zapewnić, aby prowadzący zajęcia w warsztatach, pracowniach specjalistycznych, laboratoriach oraz prowadzący zajęcia wychowania fizycznego byli przeszkoleni w zakresie udzielania pierwszej pomocy.
znać przepisy i zasady bhp obowiązujące studentów podczas przebywania w uczelni brać udział w szkoleniach oraz instruktażach z bezpieczeństwa i higieny pracy (nauki),
dbać o przydzielone środki ochrony indywidualnej oraz stosować je zgodnie z przeznaczeniem, dbać o porządek i ład w miejscu odbywania zajęć oraz domach studenta, stosować się do przepisów ochrony pożarowej,
niezwłocznie powiadomić prowadzącego zajęcia o zauważonym wypadku podczas zajęć oraz ostrzegać inne osoby o zagrożeniu,
w razie gdy warunki na zajęciach nie odpowiadają przepisom BHP i PPOŻ. i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia studenta albo grożą takim niebezpieczeństwem innym osobom, student ma prawo powstrzymać się od zajęć, zawiadamiając o tym niezwłocznie prowadzącego zajęcia i podając motywy swoich spostrzeżeń.
WYPADKI STUDENTÓW Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy
Przy ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadków studentów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy.
ZA WYPADEK UWAŻA SIĘ ZDARZENIE: 1. NAGŁE, 2. WYWOŁANE PRZYCZYNĄ ZEWNĘTRZNĄ, 3. POWODUJĄCE URAZ LUB ŚMIERĆ, 4. KTÓRE NASTĄPIŁO W CZASIE ZAJĘĆ W SZKOLE WYŻSZEJ LUB ZAJĘĆ NA STUDIACH DOKTORANCKICH ALBO W CZASIE ODBYWANIA PRAKTYKI PRZEWIDZIANEJ ORGANIZACJĄ STUDIÓW LUB NAUKI.
RODZAJE WYPADKÓW ŚMIERTELNY ZBIOROWY Wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć poszkodowanego w okresie nie przekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku Wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby CIĘŻKI Wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.
STUDENT , który ulegnie wypadkowi, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, powinien poinformować niezwłocznie o wypadku REKTORA. Osobą będąca ŚWIADKIEM takiego zdarzenia również jest zobowiązana do przekazania takiej informacji do wiadomości REKTORA.
Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku rektor powinien zabezpieczyć miejsce wypadku w sposób wykluczający: 1) dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych; 2) uruchamianie bez koniecznej potrzeby sprzętu, maszyn i innych urządzeń technicznych, które w związku z wypadkiem zostały wstrzymane; 3) dokonywanie zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego okoliczności.
POWOŁANIE I SKŁAD ZESPOŁU POWYPADKOWEGO Okoliczności i przyczyny wypadku ustala powoływany przez rektora zespół powypadkowy, w skład którego wchodzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz społeczny inspektor pracy. Na uczelni, w której nie działa społeczna inspekcja pracy, w skład zespołu powypadkowego zamiast społecznego inspektora pracy, jako członek zespołu, wchodzi przedstawiciel pracowników uczelni posiadający aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z przepisami dotyczącymi szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
OBOWIĄZKI ZESPOŁU POWYPADKOWEGO TO W SZCZEGÓLNOŚCI : 1) dokonać oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i innych urządzeń technicznych, stanu urządzeń ochronnych oraz zbadać warunki odbywania nauki i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku; 2) jeżeli jest to konieczne, sporządzić szkic lub wykonać fotografię miejsca wypadku; 3) wysłuchać wyjaśnień poszkodowanego, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala; 4) zebrać informacje dotyczące wypadku od świadków wypadku; 5) zasięgnąć opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku; 6) zebrać inne dowody dotyczące wypadku; 7) określić środki profilaktyczne oraz wnioski. Ponadto, zespół powypadkowy jest obowiązany wykorzystać materiały zebrane przez organy prowadzące śledztwo lub dochodzenie, jeżeli materiały te zostaną mu udostępnione.
Po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku zespół powypadkowy sporządza protokół powypadkowy. Powinien on być sporządzony nie później niż w ciągu 14 dni od uzyskania zawiadomienia o wypadku według wzoru określonego przepisami prawa. Protokół powypadkowy podlega zatwierdzeniu przez Rektora, ale jeszcze przed jego zatwierdzeniem poszkodowanemu przysługują w postępowaniu uprawnienia: • prawo zgłoszenia uwag i zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, • prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Rektor powinien zatwierdzić protokół powypadkowy w ciągu 5 dni od dnia jego sporządzenia. Zatwierdzony protokół powypadkowy Rektor ma obowiązek niezwłocznie dostarczyć poszkodowanemu studentowi lub jego rodzinie (w razie wypadku śmiertelnego).
Rektor prowadzi ewidencję wypadków studentów, którym ulegli podczas zajęć organizowanych przez uczelnię. Protokół powypadkowy wraz z pozostałą dokumentacją Rektor ma obowiązek przechowywać przez 10 lat.
Rektor, na podstawie dokumentacji wypadkowej, jest obowiązany sporządzić raz w roku analizę okoliczności i przyczyn wypadków na terenie uczelni. Na podstawie analizy, o której mowa w ust. 3, rektor jest obowiązany określić, w porozumieniu z kanclerzem i odpowiednimi służbami bezpieczeństwa i higieny pracy uczelni, główne kierunki działań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelni.
Świadczenia z tytułu wypadków nie przysługują: gdy wyłączną przyczyną wypadku było naruszenie przepisów dotyczących ochrony życia lub zdrowia spowodowane umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, gdy poszkodowany będąc pod wpływem środków odurzających, psychotropowych lub w stanie nietrzeźwym w znacznym stopniu przyczynił się do powstania wypadku.
Głównym celem władz Uczelni jest dążenie do maksymalnego ograniczenia wszelkiego rodzaju zagrożeń, które mogłyby skutkować wypadkiem studenta. Od początku działalności naszej Uczelni nie miało miejsce ani jedno takie nieszczęśliwe zdarzenie i stan taki wszyscy chcemy podtrzymać!
PIERWSZA POMOC Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy
KTO CZŁOWIEKOWI ZNAJDUJĄCEMU SIĘ W POŁOŻENIU GROŻĄCYM BEZPOŚREDNIM NIEBEZPIECZEŃSTWEM UTRATY ŻYCIA ALBO CIĘŻKIEGO USZCZERBKU NA ZDROWIU NIE UDZIELA POMOCY, MOGĄC JEJ UDZIELIĆ BEZ NARAŻENIA SIEBIE LUB INNEJ OSOBY NA NIEBEZPIECZEŃSTWO UTRATY ŻYCIA ALBO CIĘŻKIEGO USZCZERBKU NA ZDROWIU – PODLEGA KARZE POZBAWIENIA WOLNOŚCI DO LAT 3 NIE POPEŁNIA PRZESTĘPSTWA, KTO NIE UDZIELA POMOCY, DO KTÓREJ JEST KONIECZNE PODDANIE SIĘ ZABIEGOWI LEKARSKIEMU, ALBO W WARUNKACH, W KTÓRYCH MOŻLIWA JEST NATYCHMIASTOWA POMOC ZE STRONY INSTYTUCJI LUB OSOBY DO TEGO POWOŁANEJ (ART. 162 KK).
WZYWANIE POMOCY Numery ratunkowe: • dla telefonów komórkowych: 112 • dla telefonów stacjonarnych: 999 POGOTOWIE RATUNKOWE 998 STRAŻ POŻARNA 997 POLICJA
Pierwsza pomoc Kolejność podawania informacji podczas wzywania pomocy: 1) Gdzie wydarzył się wypadek? 2) Ile osób zostało poszkodowanych? 3) Co się stało? Połączenie z dyspozytorem pomocy kwalifikowanej Należy utrzymywać do momentu, gdy uzyska się POTWIERDZENIE PRZYJĘCIA ZGŁOSZENIA! NIGDY NIE ODKŁADAJ PIERWSZY SŁUCHAWKI !!!
Rektor jest obowiązany zapewnić, aby prowadzący zajęcia w warsztatach, pracowniach specjalistycznych, laboratoriach oraz prowadzący zajęcia wychowania fizycznego byli przeszkoleni w zakresie udzielania pierwszej pomocy.
W każdym budynku uczelni, w pomieszczeniu dostępnym w godzinach prowadzenia zajęć dydaktycznych lub badań naukowych powinna znajdować się co najmniej jedna przenośna apteczka,
Szkolenie bhp studentów I roku RYZYKO ZAWODOWE MUZYKÓW Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy
Ryzyko muzyka wkalkulowane jest w zawód od samego początku. Ale czy w związku z tym mówić studentom Akademii Muzycznej, że mają szansę pracy na przykład do 45 roku życia, bo później nie pozwoli im na to rozedma płuc albo bolesne urazy kręgosłupa i będą musieli szukać innego zajęcia?
Najczęstsze dolegliwości, na które narażeni są muzycy : rozedma płuc, bolesne uszkodzenia kręgosłupa szyja skrzypka wytrzeszcz oczu uszkodzenie słuchu
Ginący słuch muzyków Muzycy narażeni są na hałas o natężeniu porównywalnym z panującym w fabryce. Różnica tkwi w podejściu - w fabryce robi się wszystko, żeby dźwięk stłumić, a w branży muzycznej wszystko, żeby słyszeć go jak najlepiej
Według polskiego prawa największy poziom hałasu, na jaki może być narażony pracownik w czasie ośmiogodzinnego dnia pracy, wynosi 85 decybeli (d. B).
Muzycy grający na instrumentach dętych (flecie, puzonie i waltorni) narażeni byli na dźwięki o średnich poziomach od 93 do 96 d. B. W przypadku gry na flecie chwilowe wartości dźwięków oscylowały w granicach 120 d. B. Także w czasie koncertu, na którym pomiary przeprowadzono mikrofonami ustawionymi na estradzie, muzycy narażeni byli na podobnie wysoką dawkę hałasu
Nie mniejsze zagrożenie muzycy stwarzają dla cudzego słuchu. Pomiary wykonane w otoczeniu osoby grającej na waltorni wykazały poziomy hałasu oscylujące w granicach 100 d. B. W tym miejscu na scenie zazwyczaj znajdują się puzoniści i trębacze.
Przy wzroście poziomu dźwięku zmniejsza się dozwolony czas, w którym muzyk może być narażony na hałas Przy 85 d. B jest to osiem godzin, a przy 91 d. B dwie. Gdy mamy do czynienia z poziomami w zakresie 100 --106 d. B, czyli takimi, jakie spotykamy podczas koncertów, maksymalny prawnie dozwolony czas ekspozycji wynosi około czterech minut. Oznacza to, że już kilkuminutowy głośny utwór może wyczerpać dopuszczalną dzienną dawkę hałasu.
Wyniki polskich badań znajdują potwierdzenie w pracach opublikowanych w innych krajach. Zagrożenia słuchu muzyków pracujących w orkiestrach symfonicznych analizowali między innymi amerykańscy badacze Pomiary, które przeprowadzili na koncertach, wykazały, że w operach Wagnera poziomy dźwięku instrumentów basowych, rogów, skrzypiec, altówek i wiolonczel oscylowały w granicach 81 -96 d. B
Chwilowe wartości hałasu, na jaki są eksponowani, mogą sięgać nawet 140 d. B. Dodatkowo są to dźwięki o charakterze impulsowym, przed którymi ucho nie jest w stanie się bronić
Jeżeli na ucho w sposób przewlekły oddziałuje hałas, komórki słuchowe, które odpowiadają za przekaz impulsów nerwowych do mózgu, ulegają stopniowemu uszkodzeniu. W konsekwencji pojawia się nadwrażliwość słuchowa oraz pogarsza się czułość słuchu. Osoba z takimi zaburzeniami słyszy dźwięki dopiero znacznie głośniejsze niż osoba ze zdrowym słuchem. Kłopoty sprawia jej nawet rozumienie mowy. Mogą pojawiać się również problemy z rozpoznawaniem wysokości dźwięków.
Dość powszechnym zjawiskiem są tzw. szumy uszne, które opisać można jako dzwonienie, brzęczenie lub gwizdanie słyszane przez człowieka w momencie, kiedy nie jest on wystawiony na działanie żadnego źródła dźwięku.
specjalnie opracowane dla muzyków ochronniki słuchu , m. in. stopery umieszczane bezpośrednio w uszach muzyków, obudowy i ekrany dźwiękochłonne oddzielające najbardziej niebezpieczne instrumenty oraz tłumiki akustyczne. Wyłożenie ścian pomieszczeń materiałami pochłaniającymi fale akustyczne
Aby choć częściowo zabezpieczyć wrażliwą skórę, mężczyznom doradza się zapuszczanie brody (choć ten sposób też ma swoje ograniczenia, bo miejsca ucisku wcześniej czy później zaczynają łysieć). Broda jest również dobrym zabezpieczeniem przed inną muzyczną dolegliwością – policzkiem flecisty (objawy takie jak u zawodowych skrzypków).
Zmorą wirtuozów instrumentów strunowych są wszelkiej maści nagniotki. UWAGA ! Wprawnemu lekarzowi wystarczy rzut oka na dłonie pacjenta, by po kształcie i rozmieszczeniu nagniotków oraz krwiaków podpaznokciowych rozpoznać, czy ma do czynienia z harfistą, perkusistą, czy gitarzystą.
Nagniotek na lewym kciuku znamionuje najpewniej wiolonczelistę, modzele na wierzchniej części dłoni, w okolicy drugiego i trzeciego palca – grających na skrzypcach lub altówce, stwardnienia w bocznej części palca serdecznego – perkusistę, wgłębienia na opuszkach palców – gitarzystę, zanokcica najczęściej atakuje pianistów i harfistów ; miewają też oni podbiegnięte krwią paznokcie z chorą, oddzielającą się płytką.
Zęby dmącego w waltornię muzyka poddawane są naciskowi blisko 500 gramów. Ciśnienie, jakie jest potrzebne, by zadąć w ustnik, to blisko 130 mm. Hg (milimetr słupa rtęci) Mówienie czy śpiewanie wymaga zaledwie 6 mm. Hg (milimetr słupa rtęci)
W efekcie bardzo często dochodzi do : - naderwania mięśnia okrężnego ust, - wyszczerbienie zębów, - artropati skroniowo-żuchwowa z bólem twarzy , - powstawania torbieli kieszonki krtaniowej (mogącej doprowadzić do raka krtani) Stałe obciążenie dolnej szczęki potęguje też skłonność do zgrzytania zębami. Ta dolegliwość atakuje trzech na czterech skrzypków (przytrzymujących instrument brodą lub policzkiem )
Instrumentaliści dęci, by osiągać wysokie rejestry dźwięku, wykonują często tak zwany manewr Valsalvy – głęboki wdech i dynamiczny wydech przy zamkniętej krtani. Wzrost ciśnienia w klatce piersiowej powoduje ucisk na serce, duże naczynia krwionośne i płuca. Grającym zdarza się wówczas nawet stracić przytomność.
koncertmistrz od najmłodszych lat ćwiczy, poddając lewą i prawą stronę swego ciała niesymetrycznym obciążeniom. W jednym ręku godzinami trzyma nieruchomo instrument, podczas gdy drugą dynamicznie szarpie struny lub wymachuje smyczkiem. Niezależnie od tego, czy podczas gry stoi, czy siedzi, zawsze ćwiczy w nienaturalnej pozycji.
W konsekwencji wcześniej czy później – zaczyna cierpieć na zwyrodnienie kręgosłupa, zwyrodnienia stawów i bóle mięśni.
dystonia ogniskowa nazywana czasami kurczem muzyków -Jej objawem jest mimowolny skurcz mięśni, zwykle mięśni dłoni, choć przyczyna problemów leży nie w układzie ruchu, lecz w. . . mózgu (to prawdopodobnie zaburzenie dotyczące neuroprzekaźników).
W rankingu najbardziej stresujących zawodów artyści sceniczni zajmują zaszczytne piąte miejsce. Stres wynika z : - ogromnej odpowiedzialnością za nagranie, jak jest to w przypadku orkiestry radiowej, - obcowania codziennego ramię w ramię z wieloma ludźmi, - zatrudniania w polskich orkiestrach cudzoziemców, - sytuacji materialnej pracującego muzyka – po wielu latach pracy i ćwiczeń muzycy na ogół zarabiają kiepsko.
Najbardziej podatne na choroby wywołane stresem są osoby o słabszej odporności psychicznej, W grupie muzyków liczba przypadków takich schorzeń przekracza średnią statystyczną.
Stan uzębienia ma duże znaczenie dla osób, grających na instrumentach dętych. Nie może być nawet żadnego zachwiania zębów, bo wtedy nie ma koniecznego oporu. Na przykład klarnecista trzyma ustnik zębami i dla niego problemy z uzębieniem to katastrofa, musi pożegnać się z zawodem.
Ryzyko muzyka wkalkulowane jest w zawód od samego początku. Ale czy w związku z tym mówić studentom Akademii Muzycznej, że mają szansę pracy na przykład do 45 roku życia, bo później nie pozwoli im na to rozedma płuc albo bolesne urazy kręgosłupa i będą musieli szukać innego zajęcia?
OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • W przypadku powstania pożaru należy zachować spokój, nie wywoływać paniki i natychmiast zaalarmować okrzykiem „Pali się! Pożar!” osoby znajdujące się w najbliższym otoczeniu. • Uruchamiamy również inne dostępne środki alarmowe np. ręczny ostrzegacz pożaru
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Podczas alarmowania możemy również skorzystać z ewentualnie dostępnych nam innych sygnalizatorów akustycznych. • Następnie jeżeli jest to konieczne telefonicznie zawiadamiamy straż pożarną NUMER ALARMOWY 998 LUB 112
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Po zaalarmowaniu następnie podporządkowujemy się poleceniom osoby, która kieruje akcjom ratowniczą do czasu przybycia straży pożarnej. • Dla każdego obiektu są wyznaczone do tego celu osoby, które są do tego odpowiednio przygotowane i przeszkolone.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. Każda osoba przystępująca do akcji ratowniczej powinna pamiętać, że: - W pierwszej kolejności należy ratować ludzi, - Należy wyłączyć dopływ prądu - (służą do tego rozmieszczone i oznaczone na terenie Uczelni przeciwpożarowe wyłączniki prądu)
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. 1. Nie wolno otwierać bez konieczności potrzeby drzwi, okien i innych otworów w budynku objętym pożarem, gdyż sprzyja to rozprzestrzenianiu się ognia, 2. Nie wolno gasić wodą instalacji i urządzeń elektrycznych będących pod napięciem, cieczy palnych i substancji chemicznych reagujących z wodą, 3. Należy usuwać z zasięgu ognia materiały palne a także cenne maszyny, urządzenia czy ważne dokumenty.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. Akcję gaśniczą prowadzimy przy pomocy dostępnego podręcznego sprzętu przeciwpożarowego, do którego zaliczamy: 1. Gaśnice, 1. Hydranty, 1. Koce gaśnicze,
Grupa pożarów CHARAKTERYSTYKA MATERIAŁÓW Środek gaśniczy A pożary ciał stałych zwykle pochodzenia organicznego, przy spalaniu których obok innych zjawisk powstaje zjawisko żarzenia, np. drewno, papier, węgiel, tworzywo sztuczne, tkaniny, słoma Woda, piana, proszek gaśniczy, CO 2 B pożary cieczy palnych i substancji stałych topiących się wskutek ciepła wytworzonego podczas pożaru, np. benzyna, alkohole, aceton Proszek gaśniczy, CO 2 C pożary gazów, np. wodór, acetylen, gaz ziemny Proszek gaśniczy, CO 2 D pożary metali lekkich, np. magnez, glin, potas, sód E Pożary grup: A, B, C, D występujące w pobliżu urządzeń elektrycznych pod napięciem F pożary tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych Piasek Proszek gaśniczy, CO 2
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Gaśnice proszkowe – najpopularniejsze z podręcznego sprzętu przeciwpożarowego, środkiem gaśniczym jest proszek, który możemy stosować do pożarów grupy A (ciała stałe) grupy B (ciecze palne) i grupy C (gazy palne). Dodatkową zaletą są różne wielkości zbiorników. Z tego względu mają one najszersze zastosowanie i najczęściej możemy je spotkać na terenie Uczelni.
Rodzaj gaśnicy Sposób uruchamiania Zakres stosowania (grupy pożarów) Informacje użytkowe Producent (Nazwa) Informacje o dacie produkcji
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Hydrant – jest to urządzenie, które umożliwia pobór wody z głównych przewodów sieci wodociągowych, jest wyposażony w wąż z prądownicą oraz złącze i zawór ( z lewej - hydrant zewnętrzny, z prawej – hydrant wewnętrzny).
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Koc gaśniczy – jest to sprzęt służący do mechanicznego odcinania powietrza od płonącego materiału, wykonany jest z włókna szklanego, ma powierzchnię około 3 m 2, używając koca gaśniczego musimy pamiętać, że podchodzimy do palącego się materiału zawsze z kierunkiem wiatru, może być użyty do palącego się ubrania na człowieku.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Jeżeli zachodzi konieczność przestępujemy do ewakuacji. Celem ewakuacji jest zapewnienie ludziom szybkiego i bezpiecznego opuszczenia strefy zagrożonej lub objętej pożarem. Do celów ewakuacji ludzi służą korytarze – poziome drogi ewakuacyjne i klatki schodowe pionowe drogi ewakuacyjne, z których jest możliwość bezpośredniego wyjścia na zewnątrz.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Drogi i wyjścia ewakuacyjne oznaczone są znakami fluorescencyjnymi, pokazującymi nam odpowiedni kierunek ewakuacji. • Ewakuacją ludzi zarządza prowadzący akcję ratowniczą.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. W czasie prowadzenia ewakuacji zabronione kategorycznie jest: - Dokonywanie jakichkolwiek czynności mogących wywołać panikę, - Przechodzenie w kierunku przeciwnym do prowadzonej ewakuacji, - Zatrzymywanie się lub tamowanie ruchu w inny sposób.
ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA. • Po opuszczeniu zagrożonego budynku osoby nie biorące udziału w prowadzonej akcji ratowniczej udają się do wyznaczonego miejsca zbiórki do ewakuacji, w którym wszystkie osoby już są bezpieczne i miejsce to nie utrudnia prowadzenia dalszej akcji.
§ 4. 1. Budynki i pomieszczenia uczelni oraz przynależne do nich tereny i urządzenia, zgodnie z ich funkcją i przeznaczeniem, powinny spełniać wymagania, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Obiekty i budynki powinny być wyposażone w odpowiedni podręczny sprzęt gaśniczy, w zależności od zagrożenia wybuchem, kategorii zagrożenia ludzi, wielkości obciążenia ogniowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej. Sprzęt powinien być utrzymany w pełnej sprawności do użycia.
3. W obiektach i budynkach uczelni, na terenie których są organizowane stałe stanowiska pracy oraz zajęcia dydaktyczne, powinny znajdować się niezbędne pomieszczenia higieniczno-sanitarne odpowiednio urządzone oraz utrzymane w stanie pełnej sprawności i czystości.
4. Drogi ewakuacyjne i inne drogi oraz przejścia i dojścia dla pieszych na terenie uczelni powinny być utrzymane w należytym stanie, niestwarzającym zagrożeń dla użytkowników.
5. W pomieszczeniach uczelni powinny być spełnione warunki dotyczące oświetlenia, wentylacji, ogrzewania i powierzchni użytkowej, określone w przepisach
§ 6. 1. Rektor może czasowo zawiesić zajęcia w uczelni, jeżeli w salach temperatura wynosi poniżej 18 °C.
2. Rektor może również czasowo zawiesić zajęcia w uczelni albo zarządzić czasowe zamknięcie uczelni lub jej jednostki organizacyjnej w przypadku wystąpienia na danym terenie klęski żywiołowej, epidemii albo innych zdarzeń zagrażających życiu lub zdrowiu pracowników lub studentów.
§ 7. 1. Rektor w przypadku stwierdzenia, że miejsce, w którym mają być prowadzone zajęcia, lub stan znajdujących się w nim urządzeń może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa studentów, jest obowiązany nie dopuścić do rozpoczęcia zajęć, wstrzymać zajęcia lub określić zadania i sposoby postępowania zapewniające bezpieczne prowadzenie tych zajęć.
§ 12. 1. Stan instalacji oraz sprzętu i urządzeń w domach studenckich nie może stanowić zagrożeń dla osób tam mieszkających i pracujących.
2. Pomieszczenia mieszkalne w domach studenckich powinny zapewniać co najmniej 5 m 2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę.
3. Oświetlenie pomieszczeń, wentylacja, instalacja elektryczna i gazowa oraz wszelkie urządzenia techniczne w domach studenckich powinny odpowiadać warunkom technicznym ustalonym w przepisach dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, oraz Polskim Normom.
§ 14. W domach studenckich powinny być wydzielone, stosownie do potrzeb, pomieszczenia przeznaczone na indywidualną naukę oraz świetlica.
ę g wa Dz u a z ę j u ięk