PRZEGLD TERAPEUTYCZNY NR 22007 temat prezentacji Analiza postaw

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 temat prezentacji Analiza postaw pacjentów wobec psychoterapeutów Doniesienie z badań Anna Gulczyńska Barbara Jankowiak Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM - Poznań Kierownik - prof. dr hab. Lechosław Gapik Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Tematyka prezentacji Ø W części teoretycznej niniejszej prezentacji zawarte są definicje podstawowych pojęć takich jak: • postawy psychoterapia relacja psychoterapeutyczna • • Ø W części dotyczącej wyników badań własnych zawarte są dane dotyczące: • emocjonalnego komponentu postawy pacjentów psychoterapeutów poznawczego komponentu postawy pacjentów psychoterapeutów behawioralnego komponentu postawy pacjentów psychoterapeutów • • 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM wobec

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Definicja podstawowych pojęć Postawa to trwała ocena pozytywna lub negatywna ludzi, obiektów, idei. Składają się na nią komponenty: emocjonalny, poznawczy i behawioralny (Aronson, E. , Wilson, T. D. , Akert, R. M. , 1997). Postawę charakteryzuje ponadto natężenie, a więc siła określonego ustosunkowania się wobec obiektu i zjawiska, którymi w niniejszej prezentacji są osoba terapeuty i proces terapii. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Definicja podstawowych pojęć Postawa Komponent emocjonalny postawy jest rozumiany w niniejszej prezentacji jako emocje związane z terapeutą oraz uczestniczeniem w procesie psychoterapii. Komponent poznawczy postawy jest rozumiany w niniejszej prezentacji jako przekonania na temat terapeuty i posiadanych przez niego atrybutów oraz sposobu prowadzenia terapii. Komponent behawioralny postawy jest rozumiany w niniejszej prezentacji jako działania wobec psychoterapeuty. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Definicja podstawowych pojęć Psychoterapia - jest to specyficzna metoda leczenia, polegająca na intencjonalnym stosowaniu zaprogramowanych oddziaływań psychologicznych, wykorzystujących wiedzę teoretyczną i umiejętności psychoterapeuty w procesie niesienia pomocy – głównie osobom z zaburzeniami psychogennymi. Związek emocjonalny, jaki powstaje między psychoterapeutą i pacjentem, jest często wykorzystywany jako podstawowy środek leczenia (Grzesiuk, L. , 2006). 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Definicja podstawowych pojęć Relacja terapeutyczna Ø Relacja terapeutyczna jest więzią psychiczną między terapeutą i klientem, kształtowaną przez ich emocje i postawy wobec siebie (Hayes, J. A. , Gelso, Ch. J. , 2004) Ø W literaturze przedmiotu (Czabała, Cz. , 1997, Grzesiuk, L. , 2006, Egan, G. , 2002) występują dwie grupy czynników leczących w psychoterapii – specyficzne i niespecyficzne. Pierwsze z nich dotyczą teorii w jakiej pracuje terapeuta, drugie to czynniki niezależne od teorii występują one w trakcie każdej terapii. Zalicza się do nich również relację terapeutyczną i osobowość terapeuty. Ø W literaturze przedmiotu pojęcie relacji terapeutycznej stosowane jest wymiennie z następującymi pojęciami: związek terapeutyczny, przymierze terapeutyczne, sprzymierzenie w pracy terapeutycznej (Corey, G. , 2005). 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Organizacja badania i metody badawcze Ø Organizacja badań: Anonimowe badania kwestionariuszowe prowadzono od maja do sierpnia 2006. Grupę badawczą stanowiły osoby uczęszczające na psychoterapię w poradniach i gabinetach psychoterapeutycznych na terenie miasta Poznania. Grupa badawcza liczyła 58 osób, w wieku od 14 do 43 roku życia. Mężczyzn - 21, kobiet – 37. Przedziały wiekowe: osoby do 18 roku życia, osoby od 19 do 31 roku życia, osoby powyżej 32 roku życia. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Organizacja badania i metody badawcze Ø Metoda badawcza: skonstruowany specjalnie dla potrzeb niniejszych badań kwestionariusz do badania postaw pacjentów wobec psychoterapeutów. Kwestionariusz składał się z trzech części badających komponenty postawy (emocjonalny, poznawczy i behawioralny). W każdej z części osoba badana wybierała pięć cech, którym następnie nadawała punkty od 1 do 5. 5 punktów przypisywała tej z cech, która była dla niej najważniejsza. Kolejnym cechom punkty 4, 3, 2, aż do najmniej ważnej, której przyznawała 1 punkt. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Wyniki badań Komponent emocjonalny postawy Wyniki badań, dotyczące emocjonalnego komponentu postawy pacjentów wobec psychoterapeutów, wskazują na to, jakie emocje w pacjentach wzbudzają psychoterapeuci prowadzący ich terapię. Na kolejnej planszy (nr 10) wykres słupkowy obrazuje procentowo częstość wyboru danej emocji przez pacjentów. Najczęściej wybieranymi emocjami były: radość, szczęście, zdenerwowanie, zakłopotanie. Żadna z badanych osób nie wybrała emocji wstrętu. Wykres słupkowy na następnej planszy (nr 11) obrazuje natężenie wyżej wymienionych, najczęściej wybieranych stanów emocjonalnych w skali od 1 do 5. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Poczucie winy Zakłopotanie Wściekłość Zdenerwowanie Wstręt Miłość Osamotnienie Irytacja Szczęście Wstyd Smutek Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM Przygnębienie 11/23/2020 Złość Strach 100 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0 Radość Komponent emocjonalny postawy

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy 4, 5 4 3, 5 3 2, 5 2 1, 5 1 0, 5 0 Radość 11/23/2020 Szczęście Zdenerwowanie Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM Zakłopotanie

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Wiek a poczucie wstydu, smutku i osamotnienia W tabeli (oraz na wykresie słupkowym na następnej planszy) zostały przedstawione korelacje pomiędzy wiekiem badanych a emocjami pojawiającymi się w relacji terapeutycznej. Korelacje istotne statystycznie na poziomie 0. 10 uzyskano dla: wstydu, smutku i osamotnienia. * Korelacja jest istotna na poziomie 0. 10 11/23/2020 Przedział wiekowy Komponent emocjonalny postawy Średnia <= 18 19 - 31 Radość 4, 13 4, 20 Strach 3, 00 Złość 3, 33 Wstyd(*) 3, 00 Smutek(*) Odchylenie standardowe 32+ 3, 75 <= 18 19 - 31 1, 310 1, 291 0, 000 1, 155 32+ 1, 753 4, 00 1, 033 1, 75 3, 00 0, 000 0, 886 0, 000 2, 80 2, 00 4, 00 1, 549 0, 756 0, 000 Szczęście 4, 20 3, 81 3, 33 0, 422 0, 602 1, 366 Irytacja 3, 00 2, 00 0, 000 Osamotnienie(*) 1, 50 2, 00 5, 00 0, 577 0, 894 Miłość 4, 00 3, 67 1, 155 1, 033 Zdenerwowanie 3, 80 3, 00 1, 033 1, 563 Wściekłość 1, 00 1, 50 0, 000 0, 577 Zakłopotanie 2, 20 2, 40 2, 75 0, 422 1, 183 0, 886 Przygnębienie 2, 25 2, 38 1, 00 0, 886 1, 557 0, 000 Wina 1, 71 2, 33 1, 50 1, 437 1, 033 0, 577 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM 2, 75 0, 000 1, 155 0, 000 1, 581

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Wiek a poczucie wstydu, smutku i osamotnienia Statystyki opisowe Statystyki : Średnia Zmienne Wstyd Smutek Osamotnienie 5, 00 4, 00 3, 00 2, 00 1, 00 do 18 roku życia 19 – 31 rok życia powyżej 32 roku życia Wiek (Skategoryzowana) 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Wiek a poczucie wstydu, smutku i osamotnienia Istnieje różnica istotna statystycznie, na poziomie 0. 10 w odniesieniu do przeżywanych emocji w relacji terapeutycznej takich jak: wstyd, smutek, osamotnienie, w zależności od wieku. Wstyd najrzadziej wybierany był przez osoby z przedziału wieku 19 -31 lat, najczęściej przez osoby przed 18 i po 32 roku życia. Smutek, w relacji terapeutycznej, odczuwają najczęściej osoby po 32 roku życia. Ta grupa przyznają się również do odczuwania osamotnienia w relacji terapeutycznej. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Korelacje: wiek a komponent emocjonalny postawy Komponent emocjonalny postawy W tabeli zostały przedstawione korelacje pomiędzy wiekiem badanych traktowanym jako zmienna ciągła a emocjami pojawiającymi się w relacji terapeutycznej. Korelację istotną statystycznie na poziomie 0. 05 uzyskano dla osamotnienia. Współczynnik korelacji rho Spearmana * Korelacja jest istotna na poziomie 0. 05 11/23/2020 Wiek Odchylenie Standardowe Radość 0, 094 Strach -0, 369 Złość 0, 390 Wstyd -0, 169 Smutek 0, 167 Szczęście -0, 198 Irytacja -0, 207 Osamotnienie 0, 582(*) Miłość 0, 286 Wstręt 0. Zdenerwowanie -0, 307 Wściekłość 0. Zakłopotanie 0, 130 Przygnębienie -0, 392 Wina 0, 089 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Korelacje: płeć a komponent emocjonalny postawy W tabeli (oraz na wykresie słupkowym na następnej planszy) zostały przedstawione różnice w emocjach pojawiające się w relacji terapeutycznej ze względu na płeć badanych. Różnice istotne statystycznie na poziomie 0. 05 uzyskano dla miłości, a na poziomie 0. 10 uzyskano dla: przygnębienia i poczucia winy. * Korelacja jest istotna na poziomie 0. 05 ** Korelacja jest istotna na poziomie 0. 01 11/23/2020 Komponent emocjonalny postawy Kobieta Mężczyzna Odchylenie Standardowe Radość 3, 89 4, 71 Strach 2, 50 4, 00 Złość 3, 33 4, 00 Wstyd 2, 40 1, 00 Smutek 2, 80 2, 00 Szczęście 3, 86 3, 80 Irytacja 2, 33 . Osamotnienie 2, 40 2, 00 Miłość(*) 4, 33 3, 00 . . Zdenerwowanie 3, 36 2, 60 Wściekłość 1, 00 1, 50 Zakłopotanie 2, 58 2, 00 Przygnębienie(**) 2, 56 1, 00 Wina(**) 1, 55 5, 00 Wstręt Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Płeć a miłość, przygnębienie i poczucie winy Statystyki dla grup Statystyki : Średnia 5, 00 Płeć kobieta mężczyzna 4, 00 3, 00 2, 00 1, 00 Miłość 11/23/2020 Przygnębienie Wina Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Płeć a miłość, przygnębienie i poczucie winy Istnieje różnica istotna statystycznie na poziomie 0. 05 pomiędzy osobami o różnej płci w miłości deklarowanej przez pacjentów w relacji terapeutycznej. Wyniki wskazują, że kobiety częściej, w porównaniu do grupy mężczyzn, deklarują przeżywanie miłości w relacji terapeutycznej. Istnieje różnica istotna statystycznie a na poziomie 0. 01 w przygnębieniu i poczuciu winy. Kobiety częściej niż mężczyźni deklarują przeżywanie przygnębienia w relacji terapeutycznej. Mężczyźni częściej deklarują doświadczanie poczucia winy w takiej relacji. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Komponenty emocjonalne a wykształcenie Statystyki opisowe Statystyki : Średnia 5, 00 Na wykresie słupkowym zostały przedstawione średnie wyboru pojawiających się emocji w relacji terapeutycznej w zależności od wykształcenia badanych. 4, 00 3, 00 2, 00 1, 00 podstawowe średnie wyższe zawodowe Zmienne Strach Wstyd Szczęście Zdenerwowanie Wściekłość Przygnębienie Wykształcenie 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent emocjonalny postawy l Komponenty emocjonalne a wykształcenie Istnieje różnica średnich wyboru w odniesieniu do emocji przeżywanych w relacji terapeutycznej takich jak: wstyd, szczęcie, zdenerwowanie, strach, wściekłość, przygnębienie w zależności od wykształcenia. Wstyd najrzadziej wybierany jest przez osoby z wykształceniem zawodowym przy wysokim poziomie deklarowanego zdenerwowania i przygnębienia. Osoby z tej grupy deklarują również odczuwanie najmniejszej liczby stanów emocjonalnych w porównaniu z pozostałymi grupami. Osoby z wyższym wykształceniem, w porównaniu do trzech pozostałych grup, wybierały najczęściej emocję strachu. Osoby z wykształceniem podstawowym, które nie ukończyły jeszcze swojej edukacji, wybierają częściej emocję szczęścia, w porównaniu do pozostałych grup. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Wyniki badań Komponent poznawczy postawy Wyniki badań, dotyczące poznawczego komponentu postawy pacjentów wobec psychoterapeutów, wskazują na to, jakie cechy według pacjentów charakteryzują psychoterapeutów prowadzących ich terapie. Na następnej planszy wykres słupkowy obrazuje procentowo częstość wyboru danej cechy przez pacjentów. Najczęściej wybieranymi cechami były: wzbudzanie zaufania, doświadczenie, szczerość. Żadna z badanych osób nie wybrała atrakcyjności jako cechy istotnej dla profesjonalnego psychoterapeuty. Wykres słupkowy na kolejnej planszy obrazuje natężenie wyżej wymienionych, najczęściej wybieranych cech w skali od 1 do 5. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

100 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM Dyskretny Neutralny Szczery Serdeczny Atrakcyjny Kobieta Mężczyzna Osobiste zaangażowanie Pomysłowość Poczucie humoru Umiejętności komunikacyjne Akceptujący Wzbudza zaufanie Doświadczenie Wykształcenie PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent poznawczy postawy

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent poznawczy postawy 4, 5 4 3, 5 3 2, 5 2 1, 5 1 0, 5 0 Doświadczenie 11/23/2020 Wzbudza zaufanie Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM Szczery

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent poznawczy postawy l Płeć a szczerość i dyskrecja Statystyki opisowe Statystyki : Średnia Na wykresie słupkowym zostały przedstawione różnice średnich w grupach kobiet i mężczyzn dla cech szczerości i dyskrecji. Kobiety bardziej cenią dyskrecję psychoterapeuty, natomiast mężczyźni szczerość. 3, 00 2, 00 1, 00 0, 00 11/23/2020 Szczery Dyskretny Płeć kobieta mężczyzna Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 l Komponent poznawczy postawy Korelacje: wiek a komponent poznawczy postawy W tabeli zostały przedstawione korelacje pomiędzy wiekiem badanych a cechami psychoterapeutów. Korelację istotną statystycznie na poziomie 0. 01 uzyskano dla dyskrecji. Wyniki wskazują, że im osoby starsze tym mniej zależy im na tej cesze u psychoterapeuty. Wiek komponent poznawczy postawy Wykształcenie 0, 210 Doświadczenie 0, 098 Wzbudza zaufanie -0, 024 Akceptujący -0, 190 Umiejętności komunikacyjne -0, 024 Poczucie humoru -0, 194 Pomysłowość Osobiste zaangażowanie Mężczyzna Kobieta 0. -0, 226 0. 0, 036 Atrakcyjny 0. Serdeczny 0, 022 Szczery 0, 045 Współczynnik korelacji Spearmana Neutralny * * Korelacja jest istotna na poziomie 0. 01 Dyskretny 11/23/2020 Odchylenie Standardowe Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM -0, 707 -, 0666(**)

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent poznawczy postawy Rangi l Statystyki : Średnia ranga Wykształcenie a wybrane komponenty poznawcze Na wykresie słupkowym zostały przedstawione średnie rangi przypisywane preferowanym cechom psychoterapeuty w zależności od wykształcenia badanych. 30, 00 20, 00 10, 00 podstawowe 11/23/2020 średnie wyższe zawodowe Zmienne zależne Doświadczenie Umiejętności komunikacyjne Osobiste zaangażowanie Neutralność Dyskrecja Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent poznawczy postawy l Wykształcenie a komponent poznawczy postawy Osoby z wykształceniem podstawowym i wyższym cenią wysoko umiejętności komunikacyjne. Osoby z wykształceniem podstawowym cenią najwyżej dyskrecję. Osoby z wykształceniem średnim najbardziej cenią szczerość w relacji terapeutycznej. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Wyniki badań Komponent behawioralny postawy Wyniki badań, dotyczące behawioralnego komponentu postawy pacjentów wobec psychoterapeutów, wskazują na to, jakie zachowania podejmują pacjenci wobec swoich psychoterapeutów. Na następnej planszy wykres słupkowy obrazuje procentowo częstość wyboru danych zachowań przez pacjentów. Najczęściej wybieranymi zachowaniami były: mówienie tego, co zdaniem pacjenta terapeuta chce usłyszeć, przychodzenie punktualnie na wizyty, ujawnianie wszystkich informacji potrzebnych w procesie terapii. Wykres słupkowy na kolejnej planszy obrazuje natężenie wyżej wymienionych, najczęściej wybieranych zachowań w skali od 1 do 5. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

100 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0 11/23/2020 Komponent behawioralny postawy Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM Jest nieprzyjemny dla terapeuty Daje terapeucie prezenty Kontaktuje się z terapeutą poza wizytami Oczekuje, że terapeuta rozwiąże za niego jego problemy Opuszcza wizyty Spóźnia się Przychodzi punktualnie Nie chce sprawiać przykrości terapeucie Ujawniam wszystko, co ważne w procesie terapii Oczekuje rady od terapeuty Mówi to co terapeuta chce usłyszeć PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent behawioralny postawy 4, 5 4 3, 5 3 2, 5 2 1, 5 1 0, 5 0 Ujawnia wszystko Przychodzi Oczekuje rady co potrzebne w procesie punktualnie terapii 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent behawioralny postawy l Statystyki opisowe Na wykresie słupkowym zostały przedstawione różnice średnich w grupach kobiet i mężczyzn dla zachowań takich jak: kontaktowanie się z terapeutą poza wizytami i mówienie tego, co zdaniem pacjenta terapeuta chce usłyszeć. Wyżej wymienione zachowania częściej przejawiają kobiety niż mężczyźni Statystyki : Średnia 2, 50 2, 00 1, 50 1, 00 0, 50 kontaktuje się z terapeutą poza wizytami 11/23/2020 Płeć a komponent behawioralny postawy mówi to co terapeuta chce usłyszeć Płeć kobieta mężczyzna Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent behawioralny postawy l Płeć a komponent behawioralny postawy Kobiety częściej niż mężczyźni mówią terapeucie to, co chce on usłyszeć oraz częściej nawiązują kontakt poza wizytami (kontaktują się telefonicznie mimo braku takich uzgodnień podczas nawiązywania kontraktu). 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent behawioralny postawy l Korelacje: wiek a komponent behawioralny postawy W tabeli zostały przedstawione korelacje pomiędzy wiekiem badanych a zachowaniami pacjentów wobec terapeutów. Korelację istotną statystycznie na poziomie 0. 05 uzyskano dla stwierdzenia, że to terapeuta rozwiąże za pacjenta jego problemy. Wyniki wskazują, że im osoby starsze tym rzadziej mają takie oczekiwania. Komponent behawioralny postawy Punktualnie przychodzi na terapie Spóźnia się Odchylenie Standardowe -, 0184 0. Mówi to, co terapeuta chce usłyszeć 0, 000 Kontaktuje się poza wizytami z terapeutą 0, 261 Daje terapeucie drobne prezenty Nie chce sprawiać terapeucie przykrości Oczekuje, że terapeuta rozwiąże za niego problemy 0. -0, 046 -0, 464(*) Oczekuje od terapeuty rady 0, 224 Ujawniam wszystko co potrzebne w terapii 0, 115 Współczynnik korelacji r Spearmana *Korelacja jest istotna na poziomie 0. 05 11/23/2020 Wiek Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Komponent behawioralny postawy • Wiek a komponent behawioralny postawy Istnieje korelacja istotna statystycznie na poziomie 0. 05 pomiędzy wiekiem badanych a oczekiwaniem, że to terapeuta rozwiąże za nich problemy. Wraz z wiekiem badanych zmniejszają się takie oczekiwanie. Można przypuszczać, że osoby starsze podejmują decyzję o terapii w sposób bardziej dojrzały, a terapia ma pomóc im zmotywować się do samodzielnego dokonania koniecznych zmian. Oznaczać może to też większą własną odpowiedzialność za dokonane zmiany. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Wnioski Ø Komponent emocjonalny postawy pacjentów wobec psychoterapeutów – najczęściej deklarowanymi emocjami w relacji terapeutycznej są: radość, szczęście, zakłopotanie, zdenerwowanie; Ø Komponent poznawczy postawy pacjentów wobec psychoterapeutów – terapeuta powinien być osobą wzbudzającą zaufanie, doświadczoną i szczerą; Ø Komponent behawioralny postawy pacjentów wobec psychoterapeutów – pacjenci od terapeuty oczekują rady, ujawniają wszystkie informacje pomocne w terapii, przychodzą na wizyty punktualnie, mówią to, co ich zdaniem terapeuta chce usłyszeć. 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 Bibliografia Aronson, E. , Wilson, T. D. , Akert, R. M. (1997). Psychologia społeczna. Serce i umysł. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka Corey, G. (2005) Teoria i praktyka poradnictwa i psychoterapii. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka Czabała, Cz. (1997) Czynniki leczące w psychoterapii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN Egan, G. (2002) Kompetentne pomaganie. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka Grzesiuk, L. (2006) Psychoterapia. Praktyka, . Podręcznik akademicki. Warszawa: Wydawnictwo Psychologii i kultury ENETEIA Hayes, J. A. , Gelso, Ch. J. (2004) Relacja terapeutyczna. Gdańsk: GWP 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM

PRZEGLĄD TERAPEUTYCZNY NR 2/2007 The analysis of patients’ attitudes towards their psychotherapeutists by Anna Gulczyńska Barbara Jankowiak Report 11/23/2020 Zakład Promocji Zdrowia i Psychoterapii UAM