Olszyny moja maa ojczyzna Olszyny to najwiksza wie

Olszyny moja mała ojczyzna

Olszyny – to największa wieś w gminie Rzepiennik Strzyżewski leżąca w dolinie rzeki Olszynki o ogólnej powierzchni 2241 ha. Obecnie Olszyny zamieszkuje ok. 2300 osób.

Olszyny są typową wsią rolniczą. Dominują gospodarstwa tradycyjne, których średnia wielkość wynosi 3, 9 ha. Głównymi uprawami są : zboża, ziemniaki i buraki. W hodowli dominuje głównie bydło i trzoda chlewna. W Olszynach przeważają rodziny wielodzietne ( 3 -5 dzieci )

Kościół pod wezwaniem Św. Krzyża.

Kościół pod wezwaniem Św. Krzyża. „Kościół zbudowany został w 1900 r. wg projektu Łukasza Filipaka z wykorzystaniem materiału z poprzedniego kościoła pochodzącego z XVI w. ” Jest to kościół „ drewniany, konstrukcji zrębowej, szalowany, kryty blachą. Wewnątrz –trzynawowy z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym znajduje się niewielka zakrystia; sklepienie kolebkowe z polichromią. Na dachu – wieżyczka na sygnaturkę z latarnią”. Wnętrze kościoła posiada polichromię figuralną i ornamentalną w stylu neogotyckim, namalowaną w 1908 r. przez Stanisława Gucwę z Tarnowa. Wystrój wnętrza jest również neogotycki. Ołtarz główny i dwa boczne, oraz stacje drogi krzyżowej w formie oprawionych płaskorzeźb zostały wykonane w latach 19021906 przez firmę Purgera z Gröden w Tyrolu.

W ołtarzu głównym umieszczona jest rzeźbiona „Grupa Ukrzyżowania”.

Z poprzedniego kościoła do obecnego przeniesiono obraz „Upadek pod krzyżem” nieznanego artysty, pochodzący z XVI w. , który niegdyś znajdował się w ołtarzu głównym i był czczony jako słynący łaskami”.

Pomnik Polskich Lotników

Pomnik Polskich Lotników W nocy z 16/17 sierpnia 1944 r. doszło do katastrofy samolotu „ Liberator EW 275 R” lecącego z Brindisi ( Włochy ) z zaopatrzeniem wojskowym dla powstańców warszawskich. W okolicy Grybowa został zaatakowany, a następnie zestrzelony pociskami zapalającymi przez myśliwiec niemiecki. Samolot spadł w Olszynach. W katastrofie zginęła cała załoga: Kapitan pilot 1 Zygmunt Pluta Sierżant pilot 2 Brunon Malejka Porucznik nawigator Tadeusz Jencka Kapral radiotelegrafista Józef Dudziak Plutonowy bombardier Bernard Wichrowski Plutonowy mechanik Jan Marecki Plutonowy strzelec Jan Florkowski Pogrzeb lotników odbył się 19 sierpnia 1944 r. w Olszynach. Po wojnie ciała lotników ekshumowano i pochowano w Krakowie na cmentarzu wojskowym. 7 września 1969 r. wzniesiony został w ogrodzie p. Edwarda Mężyka pomnik dla uczczenia tragicznej śmierci siedmiu polskich lotników.

Pomnik Grunwaldzki.

Pomnik Grunwaldzki. W centrum wsi przy drodze głównej stoi pomnik z 1910 r. – kamienny w kształcie obelisku z metalowym wizerunkiem Chrystusa na szczycie, na wielostopniowym postumencie. Pomnik ufundowany został przez Józefa Bąka w 500 rocznicę bitwy pod Grunwaldem. „ W czasie II wojny światowej Niemcy uznali, że pomnik upamiętniający klęskę ich poprzedników pod Grunwaldem uwłacza ich honorowi i zdecydowali się go zburzyć. Wówczas dwóch mieszkańców Olszyn – Aleksander Sterkowicz i Władysław Bąk część pomnika, na której był napis zaszalowali ( aby nie uległ zniszczeniu) i zamurowali. Kiedy Niemcy przyszli, aby wysadzić pomnik, stwierdzili brak uwłaczającego napisu i zrezygnowali ze zburzenia. Po wojnie usunięto zaprawę cmentową i deski szalunku odsłaniając na powrót napis: „Pamiątka 500 rocznicy zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem 1410 – 1910” Przy tym pomniku w okresie międzywojennym odbywały się manifestacje mieszkańców Olszyn z okazji wydarzeń i rocznic państwowych.

Neogotycka dzwonnica

Neogotycka dzwonnica Na placu kościelnym stoi murowana z kamienia ciosanego neogotycka dzwonnica w kształcie arkad, zbudowana w 1908 roku przez miejscowego kamieniarza Józefa Bąka, na której zawieszone są harmonijnie cztery dzwony. W czasie II wojny światowej Niemcy chcieli zabrać wszystkie dzwony, lecz parafianie nocą ukryli największy z nich ważący około jednej tony, a na jego miejsce powiesili sygnaturkę z kościoła. Po wojnie odkopano ukryty dzwon i powieszono go na swoim dawnym miejscu, a w miejsce zrabowanych sprowadzono trzy nowe dzwony odlane w firmie Jana Felczyńskiego w Przemyślu.

Cmentarz wojenny

Cmentarz wojenny Jedyną widoczną pozostałością po czasach I wojny światowej jest cmentarz. Spoczywają tu żołnierze polegli podczas walk na bagnety z 2 i 3 maja 1915 r oraz ofiary ostrzeliwań artyleryjskich. Według zachowanych napisów nagrobnych na cmentarzu tym spoczywa 179 żołnierzy: 90 niemieckich i 89 rosyjskich. Inne żródła podają, że pochowano tu 70 żołnierzy armii austro-węgierskiej , 20 żołnierzy armii niemieckiej oraz 82 żołnierzy armii rosyjskiej. „ Mogiły ziemne ustawione są w sześciu równoległych rzędach. Na nich rozmieszczono nagrobki w formie niskich, betonowych stelli z żeliwnym krzyżem i tabliczką inskrypcyjną. Na stellach wyróżnić można trzy rodzaje krzyży: - maltański z wieńcem laurowym i datą „ 1915”, - maltański z wieńcem dębowym, koroną, literą „ W” i datą „ 1915”, - dwuramienny lotaryński z wieńcem laurowym”. Ogrodzenie cmentarza stanową kamienne słupy, połączone płotem z żeliwnych prętów, a wejście na cmentarz stanowi kamienna brama w formie półkoliście sklepionej arkady. Cmentarz ten projektował Jan Szczepkowski, Polak (1878 -1964), porucznik pospolitego ruszenia. W kadrze Oddziału Grobów Wojennych figuruje jako Johann Ritter von Szczepkowski. Kierownik artystyczny Okręgu - „Łużna". Był projektantem wielu pomników nagrobnych i cmentarzy - jednak przede wszystkim poświęcił się rzeżbie. Jest autorem m. in. pomników Bogusławskiego i Moniuszki przed Teatrem Wielkim w Warszawie, fryz, medalionów i płaskorzeźb na gmachach Sejmu i Banku Gospodarstwa Krajowego i wielu innych.

Źródło : http: //www. zsp-olszyny. malopolska. pl/ http: //olszyny. info. pl/ Wykonanie : Edyta Salabura