Obszary i obiekty chronione w Polsce Ochrona przyrody

Obszary i obiekty chronione w Polsce

Ochrona przyrody w Polsce �Ochrona przyrody w Polsce realizowana jest głównie w oparciu o ustawę o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 r. , która weszła w życie dnia 01. 05. 2004 r. Ochrona przyrody w rozumieniu tej ustawy polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody.

Cele ochrony przyrody � utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów, � zachowanie różnorodności biologicznej, � zachowanie dziedzictwa geologicznego i paleontologicznego, � zapewnienie ciągłości istnienia gatunków roślin, zwierząt i grzybów wraz z ich siedliskami, przez ich utrzymanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony, � ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień, � utrzymanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych, a także zasobów, tworów i składników przyrody, � kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody poprzez edukację, informowanie i promocję w dziedzinie ochrony przyrody.

Formy ochrony przyrody �Parki Narodowe �Rezerwaty przyrody �Parki krajobrazowe �Pomniki przyrody �Ochrona gatunkowa

FORMY OCHRONY PRZYRODY Formy ochrony przyrody Liczba obiektów Powierzchnia [w ha] Parki narodowe 23 314 551 Rezerwaty przyrody 1441 173 594 Parki krajobrazowe 120 2 603 684* Obszary chronionego krajobrazu 445 7 129 229* Pomniki przyrody 36 002 - Użytki ekologiczne 6736 45 315 Stanowiska dokumentacyjne 202 2 983 Zespoły przyrodniczokrajobrazowe 221 94 642 ogółem 45 190 10 363 998 * Łącznie z rezerwatami przyrody i innymi formami ochrony przyrody Dane z 31. 12. 2008

Ochrona przyrody w Polsce Parki narodowe Parki krajobrazowe Otuliny parków i obszary chronionego krajobrazu Faunistyczne Rez. Przyrody pow. 200 ha Rez. Przyrody –florystyczne i leśne Rez. Przyrody nieożywionej i krajobrazowe światowe rezerwaty biosfery UNESCO lasy

Parki Narodowe � Park narodowy to najwyższa prawna forma ochrony przyrody obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, na którym ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe. � W celu ochrony przyrody parku przed szkodliwym wpływem z zewnątrz, wokół parku tworzy się barierę ochronną, zwaną otuliną parku. � Organem kompetentnym do nadawania danemu obszarowi statusu parku narodowego jest Rada Ministrów. � W Polsce istnieją 23 parki narodowe, które łącznie obejmują powierzchnię 314 551 ha, co stanowi ok. 1% powierzchni kraju. � Na terenie parków narodowych możliwe jest zwiedzanie oraz turystyka. Wiele z nich posiada specjalnie przygotowane szlaki i centra dydaktyczne oraz muzea przyrodnicze.

1. Babiogórski Park Narodowy (1954 r. ) - Ochronie ścisłej poddane są zachowane, pierwotne bory świerkowe oraz lasy e bukowe i bukowo-jodłowe 2. Białowieski Park Narodowy (1932 r. ) – pod ścisłą ochroną jest: naturalny las liściasty i mieszany, żubr oraz tarpan 3. Biebrzański Park Narodowy (1993 r. ) - obszar bagienny, torfowiska, olsy; jest to Ośrodek Hodowli Zachowawczej Konika Polskiego; jest największym parkiem narodowym w Polsce. 4. Bieszczadzki Park Narodowy (1973 r. ) - połoniny, lasy bukowe; 3 co do wielkości park 5. Borów Tucholskich (1996 r. ) – ochrona borów sosnowych, torfowisk, jezior ( zwłaszcza lobeliowych) oraz bagien. 6. Drawieński Park Narodowy (1990 r. ) - krajobraz młodoglacjalny Puszczy Drawskiej, bór sosnowy, buczyna, dąbrowa, jezioro Czarne 7. Gorczański Park Narodowy (1981 r. ) - lasy jodłowo-bukowe, jeleń karpacki, gronostaj 8. Gór Stołowych (1993 r. ) - rzeźba gór piaskowcowych z formami skalnymi, bory świerkowe 9. Kampinoski Park Narodowy (1959 r. ) - bór sosnowy, wydmy śródlądowe, tereny bagienne 10. Karkonoski Park Narodowy (1959 r. ) -chroni skałki granitowe, rumowiska skalne, gołoborza, piętra roślinne 11. Magurski Park Narodowy (1995 r. ) - chroni przede wszystkim unikalny w skali Karpat obszar przejściowy między Karpatami Zachodnimi i Karpatami Wschodnimi oraz fragment pierwotnej puszczy 12. Narwiański Park Narodowy (1996 r. ) - chroni bagna, łęgi, olsy, rozlewiska oraz łabędzia niemego w Polsce 13. Ojcowski Park Narodowy (1956 r. ) – chroni rzeźbę krasową w dolinie Prądnika 14. Pieniński Park Narodowy (1932 r. ) - przełom Dunajca, Masyw Trzech Koron 15. Poleski Park Narodowy (1990 r. ) - ochrona ekosystemów wodno torfowiskowych i jezior krasowych 16. Roztoczański Park Narodowy (1974 r. ) - buczyny, dąbrowy, bory jodłowe, progi na Tanwi 17. Słowiński Park Narodowy (1967 r. ) - ruchome wydmy, jeziora przybrzeżne, bór sosnowy, bór mieszany 18. Świętokrzyski Park Narodowy (1950 r. ) - gołoborza, bory jodłowe, jodłowo-bukowe i sosnowe 19. Tatrzański Park Narodowy (1954 r. ) –chroni jedyny w Polsce fragment rzeźby o wysokogórskim krajobrazie, piętra roślinne 20. Ujście Warty (2001 r. ) - rozlewiska Warty, podmokłe łąki, unikatowa w Europie ostoja ptactwa wodnego i błotnego 21. Wielkopolski Park Narodowy (1957 r. ) -chroni lasy sosnowe i dąbrowy 22. Wigierski Park Narodowy (1989 r. ) –otacza ochroną krajobraz młodoglacjalny Puszczy Augustowskiej, bory świerkowo -sosnowe, jeziora rynnowe, bagna 23. Woliński Park Narodowy (1960 r. ) - krajobraz młodoglacjalny na wyspie Wolin, wybrzeże klifowe, bory sosnowe, buczyna

Rozmieszczenie Parków Narodowych 1. Babiogórski 2. Białowieski 3. Biebrzański 4. Bieszczadzki 5. Borów Tucholskich 6. Drawieński 7. Gorczański 8. Gór Stołowych 9. Kampinoski 10. Karkonosko 11. Magurski 12. Narwiański 13. Ojcowski 14. Pieniński 15. Poleski 16. Roztoczański 17. Słowiński 18. Świętokrzyski 19. Tatrzański 20. Ujście Warty 21. Wielkopolski 22. Wigierski 23. Woliński 17 17 22 22 23 23 6 6 5 5 20 3 12 2 9 21 18 10 13 8 15 1 11 16 7 19 14 4