OBRONA CYWILNA W POLSCE Systemy alarmowe Obrony Cywilnej

OBRONA CYWILNA W POLSCE

Systemy alarmowe Obrony Cywilnej Jednym z przedsięwzięć Obrony Cywilnej jest organizacja systemów alarmowych, które mają ostrzegać ludność przed grożącym niebezpieczeństwem napadu z powietrza oraz skażeniem promieniotwórczym i chemicznym, a także o klęskach żywiołowych i zagrożeniu środowiska w celu umożliwienia jej odpowiedniego zareagowania. Do ogłaszania i odwoływania alarmów wykorzystuje się: - syreny wchodzące w skład centralnych systemów alarmowych miast, - rozgłośnie radiowe i ośrodki telewizyjne, - radiowęzły radiofonii przewodowej.

- syreny nie włączone do miejskich systemów alarmowych • ( zakładów pracy i ochotniczych straży pożarnych), - zastępcze środki alarmowe ( syreny ręczne, gongi, pojazdy • z urządzeniami nagłaśniającymi ).

STRUKTURA OBRONY CYWILNEJ POLSKI Obrona cywilna w Polsce stanowi system o sprecyzowanych zadaniach, strukturalnych i formach działania. Jest organicznie zespolona ze wszystkimi szczeblami administracji państwowej i samorządowej, podmiotami gospodarczymi, organizacjami społecznymi, z całym społeczeństwem. Powszechność obrony cywilnej jest jej siłą, ale jednocześnie zobowiązaniem do skutecznej ochrony każdej grupy ludzi, którzy znaleźli się w sytuacji zagrożenia.

Prawne podstawy funkcjonowania Obrony Cywilnej RP Podstawowe zasady organizacji i funkcjonowania obrony cywilnej formułuje międzynarodowe prawo wojenne, a zwłaszcza Protokół dodatkowy I z 1977 roku do Konwencji Genewskich z 1949 roku o ochronie ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych, ratyfikowany przez Polskę 19 września 1991 roku. Polska, współ inicjator i współautor tego dokumentu, ratyfikowała go jako 110 państwo. W świetle unormowań międzynarodowych obrona cywilna oznacza wypełnienie wszystkich lub niektórych zadań humanitarnych, mających na celu ochronę ludności cywilnej przed niebezpieczeństwami wynikającymi z działań zbrojnych lub klęsk żywiołowych, przezwyciężenie ich bezpośrednich następstw i zapewnienie warunków koniecznych do przetrwania. Sposób organizacji, zasady przygotowania i realizowania zadań obrony cywilnej są wewnętrzną sprawą każdego państwa. Powinny one jednoznacznie wynikać z odpowiednich przepisów prawa obowiązującego w danym kraju.

Normy międzynarodowego prawa wojennego mają zastosowanie przede wszystkim w okresie trwania konfliktu zbrojnego. 18 maja 1973 roku Rada Ministrów podjęła uchwałę o powołaniu w Polsce obrony cywilnej. Obecny jej kształt określa ustawa z dnia 21 listopada 1967 roku wraz z późniejszymi zmianami o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej oraz wydane na jej podstawie dokumenty wykonawcze, w szczególność: - rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 września 1993 roku w sprawie obrony cywilnej; - rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 września 1993 roku w sprawie szczegółowego zakresu działania szefa Obrony Cywilnej Kraju, szefów obrony cywilnej województw, powiatów i gmin oraz zasad i trybu koordynowania przez nich przygotowań i realizacji przedsięwzięć obrony cywilnej.

Dokumenty te uwzględniają w znacznej mierze postanowienia międzynarodowego prawa wojennego dotyczące obrony cywilnej, w tym zwłaszcza Protokołów dodatkowych I i II do Konwencji genewskich z dnia 12 sierpnia 1949 roku. Stosownie do obowiązujących unormowań prawnych obrona cywilna Rzeczpospolitej Polskiej jest elementem systemu obronnego państwa i stanowi kompleks przedsięwzięć o charakterze planistycznym, organizacyjnym, szkoleniowym, inwestycyjnym, materiałowo technicznym i zaopatrzeniowym. Przedsięwzięcia te są realizowane przez organy administracji rządowej i samorządowej oraz inne jednostki organizacyjne

Międzynarodowy znak rozpoznawczy obrony cywilnej

Rodzaje służb w OC • Służby ratunkowe • Społeczni ratownicy • Organizacje społeczne • Zakłady pracy • Cywile

JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE OC (FORMACJE OC) Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi OC przeznaczonymi do ratowania i udzielania pomocy poszkodowanej ludności, zapewnieniu jej warunków niezbędnych do przetrwania w okresie wojny, a także do likwidacji skutków klęsk żywiołowych, katastrof i awarii w czasie są formacje obrony cywilnej. FOC tworzą ministrowie, wojewodowie, starostowie, wójtowie lub burmistrzowie (prezydenci miast) i kierownicy (właściciele) zakładów pracy według potrzeb i możliwości.

FOC tworzy się w gminach i zakładach pracy zatrudniających powyżej 50 pracowników. Natomiast w zakładach pracy zatrudniających poniżej 50 pracowników mogą być tworzone wspólne formacje obrony cywilnej dla kilku sąsiadujących ze sobą zakładów. W zakładach pracy, w których gromadzone są substancje stwarzające zagrożenie dla życia i zdrowia okolicznej ludności oraz środowiska, tworzy się formacje OC zdolne do samodzielnego prowadzenia działań ratunkowych w strefach bezpośredniego zagrożenia. W gminach i zakładach pracy, w których utworzono co najmniej dwie formacje OC, może być powołana gmina lub zakładowa komenda obrony cywilnej.

Formacjami obrony cywilnej przeznaczonymi do wykonywania zadań ogólnych są oddziały i pododdziały ratownictwa ogólnego. Formacjami obrony cywilnej przeznaczonymi do wykonywania zadań specjalnych są oddziały i pododdziały: 1) pierwszej pomocy medycznej, 2) likwidacji skażeń, 3) ratownictwa budowlanego, 4) ratownictwa komunalnego, 5) ratownictwa energetycznego, 6) schronowe, 7) przeciwpożarowe, 8) porządkowo-ochronne, 9) łączności,

10) zaopatrzenia, 11) wykrywania i alarmowania, 12) ochrony płodów rolnych, 13) ochrony produktów żywnościowych, 14) ochrony zwierząt gospodarskich i pasz, 15) ratownictwa chemicznego, 16) ratownictwa przeciwpowodziowego, 17) budowy i odbudowy awaryjnych ujęć wody.

Obowiązki obrony cywilnej - ostrzeganie i alarmowanie ludności o zagrożeniach - ewakuacja ludności z rejonów uznanych za szczególnie zagrożone - zabezpieczenie pozostałej ludności w miastach i rejonach uznanych za szczególnie zagrożone - organizacja akcji ratunkowej w rejonie nagłych zdarzeń - likwidacja skażeń - organizacja zaopatrzenia ludności w żywności i wodę - przygotowanie ludności do uczestnictwa w powszechnej samoobronie.

ZAGROŻENIA 1. AWARIE OBIEKTÓW TECHNICZNYCH • • • skażenia promieniotwórcze skażenia toksycznymi środkami przemysłowymi (TŚP) katastrofalne zatopienia

• 2. DZIAŁANIE • SIŁ PRZYRODY • • • pożary powodzie huragany śnieżyce epidemie trzęsienia ziemi

3. KATASTROFY KOMUNIKACYJNE, BUDOWLANE I INNE -zawalenia się budynków i wybuchy gazu -ekologiczne -morskie -kolejowe, lotnicze i drogowe -podczas zgromadzeń dużej liczby osób -terrorystyczne

Trzęsienie ziemi: