Neorealizm ve Neoliberalizm Yapsalc Realizm ve NeoNeo Tartmas

Neorealizm ve Neoliberalizm Yapısalcı Realizm ve Neo-Neo Tartışması

Neorealizm • Neorealizmin Klasik realizmden farkı • Kenneth Waltz ve 1970’lerden itibaren çalışmaları: • Man, the State and War, 1959 • Theory of International Politics, 1979

Neorealizmin temel varsayımları • Uluslararası sistemin düzenleyici ilkesi anarşidir. • Devletler birbirine benzer davranışlar gösteren, güvenlik önceliği ile davranan aktörlerdir. • Devletler arasındaki güç dağılımı, sistemin/yapının temel özelliklerini belirler.

Saldırgan realizm/ Offensive Realism • John Mearsheimer, The Tragedy of Great Power Politics, 2001 • Devletler, diğer devletlere oranla, kendi güçlerini en yüksek düzeye çıkarmaya çalışırlar. • Aralarındaki güç farkını arttırmaya çalışırlar. • Bu nedenle işbirliğinden kaçınırlar. • Göreli kazanç

Savunmacı Realizm/ Defensive Realism • Stephan Walt, The Origins of Alliances, 1987 • Devletler güce değil, tehdide göre dengeleme yaparlar. • Egemen devletler kendi konumlarını temel alırlar; diğetrlerinin durumu ile ilgilenmezler. • Güç farkını azaltma yönünde davranırlar. • Mutlak kazanç • İşbirliği yapabilirler.

Neoliberalizm/ Neoliberal Kurumsalcılık • Uluslarararsı sistem anarşik olsa da çatışmacı olmak zorunda değildir. • Kurumlar, hukuk ve işbirliği sisteme düzen ve istikrar getirir ve bu nedenle tercih edilir. • Uluslarararası örgütler, devletler kadar olmasa da etkin aktörlerdir. • Ortak çıkarlar örgütlerin temelidir. • Mutlak kazanç

Neo-neo Tartışması • Her iki yaklaşım da anarşiyi kabul eder. • Neorealistelere göre işbirliği kendiliğinden ortaya çıkmaz; neoliberallere göre çıkarlar ortaklaştığında bu mümkündür. • Hayatta kalma ve rekabet farkı • Ortak epistemolojik zemin

Neo-Neo tartışması • Uluslarararası düzenin temel nitelikleri konusunda aynı varsayımlarla hareket ederler. • Nerealistler: Güvenlik ve askeri denge • Neoliberaler: Ekonomi, çevre, insan hakları • Neorealistler: Mutlak ve göreli kazanç • Neoliberaller: Mutlak kazanç