Muzyka niemiecka Muzyka klasyczna Johann Sebastian Bach 1685

Muzyka niemiecka

Muzyka klasyczna

Johann Sebastian Bach (1685 -1750) Był kompozytorem i organistą niemieckim. Uczył się muzyki u ojca, starszego brata i organisty z Ohrdruf. Sam zaś studiował muzykę baroku poprzez kopiowanie utworów oraz słuchanie gry słynnych organistów.

Był nadwornym organistą i koncertmistrzem kapeli księcia Wilhelma Ernsta w Weimarze, kapelmistrzem i dyrektorem muzyki kameralnej na dworze księcia Leopolda w Köthen, Wybrany został także na kantora przy kościele Św. Tomasza w Lipsku. Funkcję tę pełnił do końca życia. Od 1729 kierował towarzystwem Collegium Musicum.

Twórczość Bacha, genialnego kompozytora epoki baroku, obejmuje wiele różnorodnych form i gatunków muzycznych. Do arcydzieł skomponowanych przez Bacha należą m. in. : Msza h-moll, Pasja wg św. Jana, Pasja wg św. Mateusza, Weihnachts. Oratorium, Magnificat D-dur oraz Koncerty brandenburskie.

Ludwig van Beethoven (1770 -1827) Uważany jest za jednego z największych kompozytorów wszechczasów. W wieku 8 lat pod kierunkiem ojca rozpoczął karierę pianisty. Później pobierał nauki u innych nauczycieli m. in. u J. Haydna. Jednakże z żadnego z nich nie był zadowolony.

Od około 1798 kompozytor cierpiał na postępującą głuchotę, co doprowadziło do całkowitej utraty słuchu w 1818. postępująca choroba popchnęła go niemal do samobójstwa. Wyrazem cierpienia artysty stał się słynny testament heiligensztadzki. Od 1815 kontaktował się z otoczeniem za pomocą zeszytów konwersacyjnych.

Beethoven był twórcą nowego myślenia muzycznego. Wywarł istotny wpływ na muzykę XIX i XX w. Rozluźnił klasyczne podejście do formy, harmonii, orkiestracji, wzbogacił technikę instrumentalną i kolorystykę, w nowoczesny sposób potraktował fortepian. Geniusz Beethovena najpełniej wyraził się w jego IX symfoniach, uwerturach orkiestrowych, sonatach fortepianowych, kwartetach smyczkowych i monumentalnych dziełach wokalno-instrumentalnych. Najbardziej znane to: V symfonia, IX symfonia , Sonata księżycowa czy Koncert fortepianowy Es-dur i Dla Elizy. Ostatnia część IX symfonii Beethovena „Oda do radości” jest hymnem Unii Europejskiej.

Richard Wagner (1813 - 1883) Richard Wagner urodził się 22 maja 1813 roku w Lipsku, zmarł 13 lutego 1883 r. w Wenecji. Niemiecki kompozytor okresu romantyzmu. Początkowo myślał o karierze literackiej, pilnie studiując - zwłaszcza dzieła dawnej literatury niemieckiej, zawierające wątki mityczne i legendarne. Pierwsze dzieła muzyczne nie zyskały większego uznania (opery Boginki, Zakaz miłości wg Miarki za miarkę Szekspira). Od roku 1836 był dyrektorem teatru w Królewcu, a po jego bankructwie w roku 1837, został dyrektorem teatru w Rydze. Liczne długi zmusiły go do ucieczki za granicę przed wierzycielami - od roku 1839 przebywał w Paryżu, gdzie cierpiał nędzę. Zbliżył się tam do najwybitniejszych kompozytorów swoich czasów: G. Meyerbeera, Berlioza, a zwłaszcza Liszta, z którym się zaprzyjaźnił. Ukończył wówczas operę według własnego libretta Latający Holender, którą wystawiono w Dreźnie wraz z inną operą - Rienzi; obydwie przyniosły Wagnerowi spory sukces i w 1843 roku mianowano go dyrygentem opery królewskiej w Dreźnie.

Festiwal Wagnerowski w Bayreuth – odbywający się od 1876 oku festiwal muzyczny w bawarskim mieście Bayreuth, poświęcony wyłącznie dziełom Ryszarda Wagnera. Miejscem festiwalu jest specjalny teatr w dużej mierze zaprojektowany przez samego kompozytora, zwany Festspielhaus w Bayreuth Dzieła wystawiane w Bayreuth Tzw. kanon z Bayreuth, wszystkie dzieła Wagnera obecne w standardowym repertuarze. • (1843) Der fliegende Holländer (Latający Holender) • (1845) Tannhäuser • (1848) Lohengrin • (1859) Tristan und Isolde (Tristan i Izolda) • (1867) Die Meistersinger von Nürnberg (Śpiewacy norymberscy) • Der Ring des Nibelungen (Pierścień Nibelunga) • (1845) Das Rheingold (Złoto Renu) • (1856) Die Walküre (Walkiria) • (1871) Siegfried (Zygfryd) • (1874) Götterdämmerung (Zmierzch bogów) • (1882) Parsifal

Muzyka XX i XXI wieku

• Najbardziej wpływowym kompozytorem niemieckim w I połowie XX wieku był Paul Hindemith. Grono zwolenników miał też twórca dodekafonii Arnold Schönberg, który w latach dwudziestych nauczał w Berlinie. Dojście do władzy Hitlera w 1933 r. położyła jednak kres wszelakim nowatorskim tendencjom i bardzo wielu muzyków, zwłaszcza żydowskiego pochodzenia, musiało emigrować. Stosunek do nowoczesnej sztuki był tak zły, że w 1938 zorganizowano wystawę „ zwyrodniałej muzyki ‘’: nowoczesnej i jazzowej. Paul Hindemith Arnold Schönberg

• Po wojnie do głosu doszli kompozytorzy tacy jak Karl Amadeus Hartmann. Nadal tworzył też Carl Orff. W latach pięćdziesiątych rozwinęła się natomiast awangarda, której najwybitniejszym przedstawicielem ze strony niemieckiej był Karlheinz Stockhausen. Pierwsze studio muzyki elektronicznej powstało w Niemczech – w Kolonii. Karl Amadeus Hartmann Carl Orff Karlheinz Stockhausen

• Od 2010 roku Niemcy zajmują trzecie miejsce na świecie na liście najbardziej dochodowych rynków muzycznych. Niemiecka scena muzyczna wykształciła się w wielu kierunkach, rozwijających się w szczególnie szybkim tempie w stolicy – Berlinie. Gwiazdy gatunków muzycznych pop i rock, takie jak Udo Lindenberg, Sarah Connor, Nena czy Xavier Naidoo, zdobyły sławę na całym obszarze niemieckojęzycznym, a także w całej Europie. Sarah Connor

• Od czasów powstania w latach 80. , niemiecki punkrock jest rozprzestrzeniony na niemieckim rynku muzycznym. Do najpopularniejszych zespołów tego typu należą : Die Toten Hosen i Die Ärzte Die Toten Hosen

• Gwiazdami pochodzącymi z Niemiec, a odnoszącymi sukcesy na skalę światową byli i są: Modern Talking, Scorpions, Rammstein. Bardzo popularnym zespołem jest również grupa Tokio Hotel, uznana prze amerykański magazyn Rolling Stone za „ najgorętszy towar eksportowy Niemiec”. Na uwagę zasługują również niemieckojęzyczni raperzy : Die Fantastische Vier, Bushido czy Sido. Tokio Hotel Sido

Taubertal-Festival lub Taubertal-Openair – festiwalmuzyczny organizowany corocznie od 1996 przez w dolinie rzeki Tauber w Rothenburg ob der Tauber w Bawarii. Obecnie organizowany jest przez KARO Gmb. H i Volkera Hirscha. Festiwal trwa 3 dni. W 2008 uczestniczyło w nim 22 000 osób. Na festiwalu wystąpili m. in. : The Bates, HIM, Nightwish, Die Ärzte, Die Fantastische Vier, Fettes Brot, The Hives, Culcha Candela, Anti-Flag, The Cure, Bloodhound Gang, Silbermond, Subway to Sally, Schandmaul, In Extremo, Die Schröders, Turbonegro, H-Blockx, Donots, Pink, Ska-P I The Locos. W 2009 wystąpili: Die Toten Hosen , Farin Urlaub Racing Team, Maximo Park, Taking Back Sunday, In Extremo, Flogging Molly, The Subways, The Rifles, Clueso, Sondaschule, Frittenude, Montreal Asaf Avidan & the Mojos.

Niemcy biorą udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmują się dwie stacje telewizyjne: Norddeutscher Rundfunk (NDR) (transmisja półfinałów krajowych selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji) i Das Erste (ARD; transmisja finału selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji). Przed Zjednoczeniem Niemiec państwo startowało na festiwalu jako RFN. Niemcy są jednym z krajów tzw. „Wielkiej Piątki” (wraz z Wielką Brytanią, Francją, Hiszpanią i Włochami), która ma zapewnione miejsce w finale dzięki płaceniu przez krajowych nadawców największych składek finansowych na rzecz festiwalu. Kraj tylko raz w historii nie wziął udziału w finale konkursu - w 1996 roku, ponieważ ówczesny reprezentant, Leon, nie przeszedł rundy kwalifikacyjnej ze swoim utworem „Blauer Planet”. Reprezentanci Niemiec dwukrotnie zajęli pierwsze miejsce w konkursie: 27. edycję festiwalu w 1982 roku wygrała Nicole z piosenką „Ein Bißchen Frieden”, a 55. Konkurs Piosenki Eurowizji zwyciężył utwór „Satellite” wykonany przez Lenę. Dzięki temu kraj organizował konkurs w 1983 i 2011 roku. Niemcy były również gospodarzami 2. edycja festiwalu 1957 roku.

Tradycja i przyszłość Tradycja ma w Bawarii wielkie znaczenie. Przyszłość również. Mieszkańcy Bawarii mają pełną świadomość, że żyją w kraju, który będąc jednym z najstarszych europejskich krajobrazów kulturowych z ponad 1500 -letnią historią należy do czołówki najnowocześniejszych państw Europy. W Bawarii tradycja i postęp podają sobie ręce. Bawaria to sposób na życie. Sposób pogodny i spokojny, czasem nieco uparty, ale zawsze z odpowiednią dozą poczucia rzeczywistości. Słynne motto „Liberalitas Bavarica” brzmi przecież: żyj i pozwól żyć innym. Tradycja bawarska żyje. Liczne koła i kluby folklorystyczne oraz orkiestry muzyczne są tu autentycznym wyrazem miłości mieszkańców do swojego kraju. Wiele osób angażuje się społecznie w pielęgnowanie przekazywanych z pokolenia na pokolenie tradycji i obyczajów. Troska o tradycję jest w Bawarii na porządku dziennym, a noszenie strojów ludowych przyjęte w każdym towarzystwie i na każdą okazję. Najpopularniejszym bawarskim instrumentem folklorystycznym jest akordeon.

Dziękujemy za uwagę Przygotowali : Aleksandra Bieda Natalia Leśniczek Kacper Wójcik