lskie stroje ludowe wersja rybnicka Gabriela Bonk Rybnik
Śląskie stroje ludowe – wersja rybnicka Gabriela Bonk Rybnik 2006
Kolorowy WIERZCHEŃ, szeroka ZOPASKA, na głowie kolorowa GALANDA, najlepiej z opadającymi na czoło mieniącymi się koralikami – to popularny wizerunek śląskiego stroju.
Barwny, często czerwony WIECHRZEŃ – to element stroju rozbarskiego, który nie występował w okolicach Rybnika
W okolicach Żor, Rybnika, Gliwic i Rudy Śląskiej stroje ludowe mają cechy mieszane. W ich formie i detalach widać wpływy stroju opolskiego, raciborskiego i bytomskiego.
Strój ludowy prezentowany w Miejskim Ośrodku Kultury w Żorach i wykorzystany w czasie pokazu kiszenia kapusty przez zespół Osiny.
Strój ludowy w regionie Rybnika w zasadniczych założeniach nie różnił się od stroju górnośląskiego.
Najwięcej wspólnych cech miał ze strojem bytomsko – rozbarskim i raciborskim
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Kobieta w odświętnym stroju raciborskim – 1958 rok
Komplet kobiecego stroju ludowego w rybnickim od połowy XIX wieku do lat 40 -tych XX wieku tworzyły
Długa, pofałdowana KIECA na staniku – LAJBIKU o półokrągłym dekolcie.
Pod KIECKĄ zakładano kilka spódnic krochmalonych, nadających kobiecie stożkowaty wygląd.
Na przełomie XIX i XX wieku kobiety nosiły pod KIECKĄ grube WATÓWKI, tj. spódnice przymocowane do LAJBIKA i pikowane jak kołdry.
JAKLA była wierzchnim okryciem w formie luźnej, rozszerzonej ku dołowi bluzki, z długimi rękawami i stójką.
Całość kompletu zdobiła ZOPASKA szyta z atłasu lub jedwabiu.
Komplety takie nosiły mężatki i panny
Stroje ludowe naszych prababć były niezwykle urodziwe
Tradycyjny strój rybnicki mężatek
Stroje ludowe ze Starej Wsi obok Raciborza. Pierwszy z prawej – interesujący strój wkładany z okazji chrztu.
Panny ubierały także biały płócienny KABOTEK (bluzkę) z rękawami zdobionymi do łokcia wraz z dekoltem i koronkową kryzą.
Ramiona zakrywano jedwabną lub bawełnianą chustką tzw. MERYNKĄ w białej lub kremowej tonacji, często z wzorem drukowanych kwiatów i brzegiem wykończonym długimi frędzlami.
MERYNKĘ noszono zamiast pszczyńskiego OPLECKA albo rozbarskiego WIERZCHNIA
Piękne stroje ludowe ziemi rybnickiej.
Dziewczęta w strojach ludowych – fotografia z archiwum Sióstr Urszulanek (około 1933 roku)
Ubranie codzienne składało się szerokiej, w drobne fałdy układanej KIECKI, przyszytej do LAJBIKA, oraz JAKLI. Całość uzupełniała skromna ZOPASKA płócienna i chustka
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Starka
Strój codzienny – Piekary Śląskie
Babcia Śląska
Na co dzień dziewczyny chodziły bez okrycia głowy, z warkoczami spuszczonymi w dół których zaplatane były kolorowe wstążki.
Ludowy obrzęd umywania rąk i nóg w Wielki Piątek
Marzanna
Podobny zestaw stroju wykorzystywano w celach reprezentacyjnych. Najważniejszą różnicą było nakrycie głowy.
Panny w uroczystych chwilach zakładały GALANDĘ
Mężatki zaś układały warkocze wokoło głowy w DUDLIK i nosiły czepiec zaopatrzony z przodu w duże kolorowe wstążki związane pod brodą.
Mężatki ubierały czepiec
Anna Szendzielorz w stroju starszej kobiety ze Starej Wsi spod Raciborza
Paweł Steller: Stara Ślązaczka (drzeworyt)
lub chustkę PURPURKĘ związana na ŻUROK
Na głowie i ŻUROKU noszono luźno nałożoną czarną chustkę tzw. TYBETKĘ, zawiązaną z przodu.
Większe rozmiary posiadała wełniana chusta turecka – SZPIGIEL składana w trójkąt i wkładana na głowę, sięgała poniżej połowy kiecki, noszona tylko w uroczysty dzień.
Odświętne stroje zimowe okolic Bytomia i Raciborza – początek XX wieku
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Do stroju odświętnego należała obszerna KIECKA obszyta u dołu szeroką wstążką z przyszytym LAJBIKIEM
Ozdobą stroju był duży krzyż wieszany na sznurach czerwonych korali.
Na początku XIX wieku gospodarze nosili spodnie – GALOTY szyte z jeleniej skóry i kamizelkę z długim KAPUDROKIEM (surdutem) szytym z granatowego sukna.
Koszule pod szyją podwiązywano JEDWOBKĄ, którą wiązano z przodu na węzeł.
Latem wkładali na głowę czarny wysoki kapelusz – KŁOBUK, w porze zimowej tchórzówkę albo baranicę.
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Pod koniec XIX wieku męski strój ludowy zaniknął.
Pod wpływem mody miejskiej wykształcił się na Śląsku tzw. ANCUG (garnitur)
ANCUG składał się z marynarki, spodni i WESTY (kamizelki).
W święta mężczyźni ubierali czarny ANCUG, koszulę ze sztywnym KRAGLIKIEM i krawatem lub JEDWOBKĄ. Na głowie nosili meloniki.
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Do szycia garniturów używano także materiałów w pionowe prążki, co odzwierciedlało się w kompletach ślubnych w postaci sztuczkowych spodni, które wraz z surdutem tworzyły wytworny komplet.
Kobiecy strój ślubny zależał od majętności wstępującej w związek małżeński, ale zawsze był niezwykle uroczysty i odznaczał się powagą. Nigdy nie występował w nim kolor czerwony.
Elegancka czerń była głównym kolorem stroju panny młodej jeszcze do końca I wojny światowej. W tym kolorze była JAKLA, również ciemna była KIECA. Komplet ten uzupełniała kolorowa, acz zawsze stonowana ZOPASKA.
W rejonie Rybnika występował także chłopski strój ślubny w białej tonacji, zdarzało się to jednak niezwykle rzadko. Orzepowice 1917 – zdjęcie pochodzi ze zbiorów Muzeum w Rybniku
Oprócz aspektu symbolicznego był on wynikiem przejmowania mody miejskiej przez środowiska wiejskie. Niedobczyce 1920 – zdjęcie pochodzi ze zbiorów Muzeum w Rybniku
Dla porównania – odświętne stroje „rozbarskie” z Dąbrówki Wielkiej
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Odświętne stroje pszczyńskie
ŚLĄSKIE stroje ludowe naszego regionu / Centrum Regionalne przy SP nr 7 w Osinach ; opisy Zofia Przeliorz ; rysunki Ewa Getler, Irena Przeliorz. Żory : Drukarnia Oldprint, 2001.
Barbara Bazielich: Śląskie stroje ludowe. Katowice: Śląsk, 1988. ISBN 83 -216 -0512 -5 Barbara Bazielich: Strój ludowy na Śląsku. Chorzów: It@tis, 2001. ISBN 83 -914403 -2 -X Barbara Bazielich jest autorką pozycji traktujących o śląskim stroju ludowym
W prezentacji wykorzystano informacje uzyskane w Rybnickim Muzeum oraz artykuł z tygodnika „Nowiny”: Mit czerwonego wierzchnia. Materiały ilustracyjne pochodzą głównie z książek Barbary Bazielich oraz z kalendarza: Z tej ziemi. Śląski kalendarz katolicki na rok 1996. Katowice: Księgarnia Świętego Jacka, 1995. ISBN 83 -7030166 -5 Wykorzystano także przedwojenne publikacje książkowe, album rodzinny oraz materiały z kartoteki regionalnej Biblioteki Zespołu Szkół Urszulańskich w Rybniku
Za pomoc uzyskaną w Muzeum Rybnickim serdecznie dziękuję Gabriela Bonk
Tę prezentację, oraz kilka innych o tematyce regionalnej można pobrać z witryny: http: //www. rybnik. pl/bsip
- Slides: 69