Laseroterapia i wiatolecznictwo Jan Kwapisiewicz WOMP Laseroterapia Teoretyczne

Laseroterapia i światłolecznictwo Jan Kwapisiewicz WOMP

Laseroterapia Teoretyczne podstawy mechanizmów wzmocnienia światła dał w 1917 roku Albert Einstein. Urzeczywistnieniem teorii promieniowania laserowego stał się ponad 40 lat później pierwszy - zbudowany przez Amerykanina Teodora Maimana laser rubinowy.

DEFINICJA Laseroterapia jako dziedzina fizykoterapii, jest to stymulacja procesów leczniczych organizmu za pomocą promieniowania laserowego. Słowo laser używane do określenia urządzenia zabiegowego oznacza wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania (ang. Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation).

Podział laserów ● Ze względu na moc: - małej mocy (1 – 6 m. W); - średniej mocy (7 – 500 m. W); - dużej mocy (powyżej 500 m. W). Do zabiegów fizykoterapii stosuje się najczęściej niskoenergetyczne lasery biostymulacyjne, w których moc jest nie większa niż 500 m. W. ● - Ze względu na długość fali: nadfiolet (do 400 nm); pasmo widzialne (400 – 780 nm); podczerwień (powyżej 780 nm).

Laseroterapia – działanie terapeutyczne Laseroterapia posiada szeroki zakres zastosowań, ponieważ wykazuje działanie: ● ● ● przeciwzapalne; przeciwbólowe; przeciwobrzękowe; usprawniające mikrokrążenie; przyspieszające regenerację tkanek; stymulujące procesy immunologiczne.

Metody wykonywania zabiegów laseroterapii ● metoda kontaktowa – głowica lasera dotyka ciała pacjenta, można stosować ucisk w celu pogłębienia penetracji lub ucisk przerywany z ruchem posuwistym przy leczeniu obrzęków; ● metoda bezkontaktowa – głowica lasera w odległości do 1 cm od ciała pacjenta; ● technika labilna – przesuwanie głowicy po ciele pacjenta; ● technika stabilna – naświetlanie punktowe.

Wskazania ● ● ● ● ● stany zapalne tkanek miękkich; nerwobóle; mięśniobóle; rany, odleżyny, uszkodzenia i choroby skóry; stany pourazowe narządu ruchu; stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych; zmiany zwyrodnieniowe; zespół cieśni nadgarstka; ostroga piętowa; dna moczanowa.

Przeciwwskazania ● ● ● ● ● nowotwory; ciąża; nadczynność tarczycy; stosowanie na gałki oczne oraz gruczoły wydzielania wewnętrznego; ostre choroby bakteryjne, grzybicze i wirusowe; padaczka; krwawienie z przewodu pokarmowego; wysoka gorączka; menstruacja (zabiegi w dolnej części brzucha i okolicy lędźwiowo-krzyżowej)

Zasady bezpieczeństwa dotyczące fizjoterapeuty i pacjenta ● wszystkie osoby znajdujące się w pomieszczeniu zabiegowym powinny mieć okulary ochronne z osłoną boczną; ● terapeuta nie powinien mieć na sobie metalowych, błyszczących ozdób; ● osobę pracującą z laserem obowiązują okresowe badania okulistyczne.

Światłolecznictwo to jedna z dziedzin fizjoterapii wykorzystująca do leczenia naturalne albo sztuczne źródła światła.

Ta metoda terapii polega na naświetlaniu lampami, które w zależności od rodzaju generują różne promieniowanie. Emitowane promienie różnią się przede wszystkim wielkością energii i długością fali, co niesie za sobą różne efekty terapeutyczne. Terapia światłem przyczynia się do poprawy ukrwienia oraz odżywienia komórek. Dodatkowo wspomaga przemianę materii i zmniejsza napięcie mięśni.

Światłolecznictwo bierze swój początek w dawnych czasach. Już w starożytności zauważono korzystny wpływ światła słonecznego na organizm ludzki, oraz że jego brak może być przyczyną wielu chorób. Zanim wprowadzono obecnie używane lampy terapeutyczne, wykorzystywano do terapii światło naturalne, np. podczas leczenia gruźlicy. Rozwój techniki umożliwił podział widma światła oraz możliwość jego sztucznego wytworzenia.

Urządzenia do światłolecznictwa Do leczenia światłem w zależności od wykorzystywanego promieniowania stosuje się takie urządzenia jak: ● Lampa sollux – promieniowanie podczerwone IR ● Lampa kwarcowa – promieniowanie ultrafioletowe UV ● Lampa bioptron – światło spolaryzowane

wskazania do światłolecznictwa ● migrena, ● choroby żołądka i jelit, ● rany i blizny, ● przewlekłe stany zapalne stawów i tkanek miękkich kończyn, ● stany zapalne zatok, ucha zewnętrznego, ● nerwobóle, ● procesy reumatoidalne w początkowym etapie, ● przeciążenia stawów, mięśni, ścięgien, ● problemy skórne.

przeciwwskazania do światłolecznictwa ● nowotwory, ● stan po przebytej radioterapii, ● chorobę zakrzepową żył, ● niewydolność krążenia, ● arytmię, ● nadczynność i niedoczynność tarczycy, ● gruźlicę, ● ostre stany zapalne skóry, ● nadwrażliwość na światło,

Lampa Sollux to nowoczesny zabieg, który wykonywany jest z wykorzystaniem promieniowania podczerwonego (IR). Jego dobroczynne działanie korzystnie wpływa na organizm, łagodząc dolegliwości bólowe, stany zapalne, czy pomagając szybciej goić się ranom. Na czym polega Sollux? Lampa Sollux emituje fale podczerwieni o długości między 1200 a 1400 nm. Tzw. krótkofalowe promieniowanie IR jest najbardziej efektywne, a jednocześnie łatwe do zastosowania i bezpieczne dla organizmu. Pojedynczy zabieg naświetlania trwa zazwyczaj od 10 do 20 minut – jest często przygotowaniem do dalszej terapii – masażu, jonoterapii bądź ćwiczeń ruchowych. Wykonuje się go, kierując lampę Sollux na konkretną partię ciała – umieszczany w odległości między 20 a 100 cm od pacjenta. W nowoczesnych lampach Sollux stosuje się dwa rodzaje filtrów – dający światło czerwone oraz niebieskie. Każde z nich ma inne działanie – terapeuta dobiera odpowiednie parametry na podstawie przeprowadzonej analizy i dolegliwości pacjenta.

Jak naświetlanie lampami Sollux wpływa na organizm? ● Lampa sollux niebieska (sollux niebieski) – lampa sollux z niebieskim filtrem daje światło o właściwościach przeciwbólowych. Jest stosowana także w celu złagodzenia podrażnień po złuszczaniu naskórka i po jego oczyszczaniu. ● Lampa sollux czerwona – sollux czerwony przepuszcza promienie świetlne czerwone i podczerwone, które działają rozgrzewająco. Lampa sollux czerwona łagodzi stany zapalne i przyspiesza gojenie ran

Podczas wykonywania zabiegu z światłoterapii należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ nieodpowiednie dawkowanie światła może doprowadzić do wystąpienia powikłań. Fizjoterapeuci powinni bezwzględnie zadbać o ochronę oczu zarówno swoich jak i pacjenta. Niedostateczna ochrona może doprowadzić dojść do zapalenia rogówki, spojówki bądź uszkodzenia siatkówki. Dodatkowo istnieje ryzyko wystąpienia oparzeń, jeżeli zabieg jest wykonywany wiązką światła o zbyt dużej mocy.

bibliografia : 1. www. fizjotechnologia. com/dziedziny-fizjoterapii/swiatlolecznictwo/czym-jest -swiatlolecznictwo-rodzaje-zastosowanie-urzadzenia. html#uwaga 2. Sieroń A. , Pasek J. , Fizykoterapia w praktyce, część II, Wydawnictwo Elamed, Katowice 2014. 3. Mika T. , Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996. 4. Kwolek A. , Zwolińska J. , Weres A. , Wpływ dawki terapeutycznej na skuteczność laseroterapii nisko- i wysokoenergetycznej (HILT), Acta Bio. Optica et Informatica Medica, 3/2011.