KOTLINA SANDOMIERSKA Agata wika Martyna Majocha SPIS TRECI

KOTLINA SANDOMIERSKA Agata Ćwięka, Martyna Majocha

SPIS TREŚCI: � � � � Slajd tytułowy Położenie Kotliny Sandomierskiej Rzeźba terenu Klimat Gleba Rośliny Zwierzęta Podział Surowce mineralne Gospodarka- rolnictwo Wykres Turystyka Bibliografia Zakończenie

Położenie Kotliny Sandomierskiej Kotlina Sandomierska jest rozległym zapadliskiem o założeniu tektonicznym, zwanym zapadliskiem przedkarpackim, wyerodowanym przez rzeki, o kształcie zbliżonym do trójkąta, wypełnionym mioceńskimi osadami. W dolinach rzek występują osady piasku i gliny. Najwyższe partie kotliny wznoszą się do 280 m n. p. m. Kotlina w całości leży w dorzeczu Wisły i jej dopływów.

Rzeźba terenu W dnie Kotliny Sandomierskiej znajdują się dobrze wykształcone terasy rzek: Wisły i Raby. Najwyższy poziom terasowy pochodzi ze zlodowacenia środkowo-polskiego i porasta go Puszcza Niepołomicka. Wysokość tego poziomu wynosi około 20 m ponad koryto Wisły.

Klimat Dno doliny Wisły leży przeciętnie na wysokości 200 m n. p. m. Średnia temperatura w dolinie Wisły wynosi 8 °C i obniża się w kierunku południowym. W ciągu roku liczba dni z przymrozkami waha się od 90 do 100 dni. Średnio słońce świeci przez około 5 godzin dziennie natomiast zimą 2. Na dnie Kotliny Sandomierskiej, a zwłaszcza na obszarze niskich teras Wisły i Raby liczba dni pogodnych maleje na skutek częstego zachmurzenia spowodowanego mgłami i inwersją temperatury.

Gleba Na kształtowanie się gleb w Kotlinie Sandomierskiej miały wpływ głównie stosunki wodne, skała macierzysta i roślinność. Występują tu gleby bielicowe i pseudobielicowe, pokryte najczęściej lasami iglastymi. Charakterystyczną ich cechą jest występowanie poziomu wymycia pod ściółką leśną i poziomu wmycia, o intensywnym brunatnym zabarwieniu. Na obszarze tzw. Wielkiego Błota występują gleby torfowe. Wykształciły się wyłącznie na torfach torfowisk niskich. Są to gleby mające odczyn zbliżony do obojętnego. Gleby powyższe zalicza się do czwartej i piątej klasy bonitacyjnej. Torfowiska te w przeszłości były eksploatowane. Gleby bielicowe

Rośliny Najwyższy poziom terasowy tworzą rozległe powierzchnie zbudowane z glin lodowcowych bądź utworów fluwioglacjalnych, które pokrywają płaty lasów mieszanych. W samej puszczy skład gatunkowy drzewostanów jest następujący: sosna 66%, dąb 19%, olcha 11%, brzoza 2%, inne drzewa 2%. Na terenie puszczy zostało utworzonych 6 rezerwatów florystycznych. Ścisłej ochronie podlega skupisko brzozy niskiej na Wielkim Błocie. Jest ona reliktem epoki lodowcowej obecnie bardzo zagrożonym. Brzoza niska

Zwierzęta Świat zwierząt Puszczy Niepołomickiej najdostojniej reprezentuje żubr, którego populacja rozrasta się w zamkniętym Ośrodku Hodowli Żubrów w Niepołomicach. Zajmuje on powierzchnię około 69 ha, a stado żubrów liczy 24 sztuki. Gatunkami głównymi zwierzyny w puszczy są: jelenie, dziki, sarny oraz zwierzyna drobna: lisy, zające i bażanty. W skupiskach lasów liściastych pospolicie występują wiewiórki, stwierdza się również występowanie licznej grupy nietoperzy. Występuje tu również padalec zwyczajny oraz jaszczurka zwinka. Występowanie obfitego pokarmu i starodrzewu sprzyja gniazdowaniu ok. 40 gatunków ptaków.

Podział Kotliny Sandomierskiej na mezoregiony: • Nizina Nadwiślańska • Podgórze Bocheńskie • Płaskowyż Tarnowski • Dolina Dolnej Wisłoki • Równina Tarnobrzeska • Dolina Dolnego Sanu • Równina Biłgorajska • Płaskowyż Kolbuszowski • Płaskowyż Tarnogrodzki • Pradolina Podkarpacka • Podgórze Rzeszowskie Płaskowyż Tarnogrodzki

Surowce mineralne W mioceńskich warstwach podłoża występują bogate złoża surowców mineralnych, zwłaszcza: soli kamiennej, gipsu i siarki, a także niewielkie pokłady ropy naftowej i towarzyszącego jej gazu ziemnego. Znajdują się tu ponadto znaczne zasoby surowców skalnych, takich jak: wapienie, margle, piaskowce, anhydryty i piaski. Sól kamienna Gips Ropa naftowa Siarka Gaz ziemny

Gospodarka- rolnictwo Dzięki ciepłemu klimatowi, długiemu okresowi wegetacyjnemu i dość dobrym glebom, Kotlina Sandomierska jest w większości regionem rolniczym. Grunty orne zajęły dawne powierzchnie puszcz i współcześnie pola uprawne są dominującym elementem krajobrazu kotliny. Prowadzi się tutaj uprawę: pszenicy, żyta, jęczmienia, buraków cukrowych, ziemniaków i warzyw. Znaczne obszary zajmują także sady. Korzystne warunki środowiska przyrodniczego dla produkcji rolnej sprawiają, że plony wielu roślin uprawnych przekraczają średnią krajową. Na podmokłych obszarach, zwłaszcza w dolinach rzek, znaczne połacie zajmują łąki i pastwiska, na których prowadzi się wypas bydła. Obszar Kotliny Sandomierskiej cechuje się dużą gęstością zaludnienia. Poważnym problemem tego regionu jest znaczne rozdrobnienie gospodarstw i przeludnienie wsi.

Wykres przedstawiający ilość uprawy roślin w Kotlinie Sandomierskiej

Turystyka Puszcza Sandomierska jest ważnym ekosystemem Polski południowowschodniej. Od kilkunastu lat można obserwować wzrost zainteresowania społeczeństwa spędzaniem wolnego czasu na łonie natury. Na popularności zyskują rodzinne wyjazdy do pobliskich lasów, w celu zbioru płodów runa leśnego oraz dla biernego i czynnego wypoczynku. Tereny leśne stają się także wymarzonym miejscem na wyprawy rowe dla cyklistów. Wzmożony ruch turystyczny obserwuje się szczególnie w okresie wakacyjnym oraz w weekendy. Mając na uwadze potrzeby człowieka, od 2000 roku rozpoczęto tworzenie szlaków spacerowych, ścieżek przyrodniczoedukacyjnych i tras rowerowych.

Bibliografia http: //jakokiemsiegnac. blogspot. com/2015/04/paskowyz-tarnogrodzki-hutarozaniecka. html https: //pl. wikipedia. org/wiki/Brzoza_niska http: //www. rynek-rolny. pl/artykul/gleby-bielicowe-poznaj-charakterystyke-glebtworzonych-przez-piaski-wydmowe, 3. html https: //pl. wikipedia. org/wiki/Katowice https: //pl. wikipedia. org/wiki/Kotlina_Sandomierska https: //sites. google. com/site/kotlinasandomierska 12/ http: //www. wikiwand. com/pl/Puszcza_Sandomierska

DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ