KMYA ETMNDE LABORATUARIN KULLANIMI Laboratuarnn Tanm Laboratuar en

KİMYA EĞİTİMİNDE LABORATUARIN KULLANIMI

Laboratuarının Tanımı �Laboratuar en genel anlamda bir bilim adamının tabii bilimleri deneysel olarak çalışmasına, denemeler veya analizler yapmasına ve çeşitli malzemelerin hazırlamasında kullandığı iş yerine verilen addır. �Kimya öğretimi için laboratuarı tanımlarsak; �Gösteri ve deney gibi bilimsel uygulamaların yapıldığı, amaca göre özel araç-gereçle donatılmış çalışma yerlerine veya özel dersliklere laboratuar denilebileceği gibi, �Öğretilmek istenen bir konu veya kavramın yapay olarak öğrenciye ya birinci elden deneyimle veya gösteri yolu ile öğretimin yapıldığı ortamlara da laboratuar denilmektedir.

Neden Laboratuar? � Fen bilimlerinin konuları genelde kompleks ve soyutturlar. Laboratuar somut � � � materyallerle deneyim kazanmaya olanak sağlar. Fen ve doğa olaylarının analizinde ve veri toplama sürecinde öğrencinin ortama aktif katılımı keşfetmeye dayanan bir programın temel öğesidir. Bu öğrencilere bilimin özünü ve metodunu anlama kolaylığı, problem çözme kabiliyetini, inceleme ve genelleme yapma yeteneğini geliştirmeyi sağlar. Öğrencilerin kazandıkları pratik deneyimlerle geniş bir sahada kullanabilecekleri özel yeteneklerinin gelişmesini kolaylaştırır. Öğrencilerin fen bilimlerine karşı olumlu tutum geliştirmeleri sağlanabilir. Öğrencilerin, bilim adamlarına ve yaptıklarına özenti duymalarını sağlayabilir. Bilgilerin sıralı bir düzen içerisinde elde edildiğini ve bilinen teori ve modellerin de zamanla değişebileceği fikrini kazandırabilir. Bu yolla elde ettiği sonuç ve-veya deneyimlerden yola çıkarak modeller oluşturabilir.

Laboratuarın Düzenlenmesi �Bu sistemde sınıflar 24 kişilik olmakta ve sınıflarda 1. Öğrencilerin gruplar halinde çalışabildikleri bir masa (4 kişilik), 2. Masanın hemen yanında malzeme dolabı 3. Dolabın yanında mini kütüphane 4. Her masanın kullanabileceği İnternet bağlantısı bulunmaktadır.

U Biçimli Laboratuarlar � Öğretmenin öğrencilerin her birine hemen ulaşması � Gerektiğinde deneyin/etkinliğin gidişine müdahale edebilmesi kolaydır. � Öğrencilerin tartışma ortamlarında birbirleriyle göz teması kurarak iletişimleri rahatça sağlanır. � Gösteri deneylerinin öğrenci tarafından rahat bir şekilde izlenebilir. � Televizyon, datashow, slayt gibi görsel araçlarla yapılacak etkinliklerde veya etkinlik sonrası aktivitelerde, öğrencinin aktiviteyi izlemesi ve öğretmenin dönüt alması kolaylaşır.

Sıralı Laboratuar Düzeni � Masalar, yana ve arkaya dizilerek � � � oluşturulur. Malzemelerin yer alacağı dolaplar genellikle sınıfın bir tarafına dizilir, öğrenci sayılarının fazla olduğu durumlarda öğrencilerin laboratuar ortamından daha çok faydalanması sağlanır. Bu düzenin zayıf yönlerinden bir kaçı şöyledir; tartışma ortamında öğrenciler birbirleri ile göz teması kuramazlar, öğretmen öğrencileri rahatlıkla takip edemez, öğrencilerin kazandıkları deneyimleri arkadaşları ile paylaşmaları veya öğretmenin gösteri deneyini yürütmesi sürecinde etkili katılım sağlaması zorlaşır bu tür düzende sınıf hakimiyetini sağlamak güçleşir.

Deney Çeşitleri � Genellikle deney çeşitleri üç ana grupta toplanırlar: � Yapılış şekli Gösteri deneyleri Bireysel deneyler Grup deneyleri � Düzenleniş şekli Kapalı uçlu Açık uçlu Hipotez test etme � Yapılış zamanı Konu öncesi Konu işlenirken Konu sonu

Yapılış Şekli: Gösteri Deneyleri � Gösteri, belirli bir izleyici kitlesine yapılacak bir işin nasıl yapılacağının gösterilmesi, tanıtılması ve açıklanması için uygulanan bir yöntemdir. � Ders esnasında incelenen konu kavram, veya hipotez öğretmen tarafından farklı şekillerde yapılan gösterilerle öğrencilerin görme, duyma gibi duyularını harekete geçirerek, bu yolla amaçlanan bilgi kavratılmaya çalışılır. Neden gösteri deneyleri? Laboratuar araç-gereçlerinin kısıtlı olduğu (köy okulları vb. yerlerde), Öğrenciler tarafından yapılması uygun olmayan tehlikeli deneylerin yapılmasında, Profesyonel beceri isteyen uygulamalarda kullanılan etkili bir yöntemdir.

Gösteri Deneylerinin Olumsuz Yönleri 1. Deney 2. 3. 4. 5. 6. esnasında öğretmen aktif, öğrencinin ise pasif izleyici konumundadır. Öğrencinin bu şekilde öğrenmesi ve gerekli başarıyı göstermesi için öğretmenin olağanüstü bir gayret göstermesi gerekmektedir. Bu nedenle öğretmen dersi sunarken öğrencileri sorularla, gerektiği yerlerde gözlemlenen olayları tartışarak, beyin fırtınası gibi interaktif teknikler uygulayarak öğrenciyi derste aktif olarak tutmanın yöntemlerini bulmalıdır. Gösteri deneyleri, öğrencilerin psikomotor davranışlarına hitap etmez. Genellikle deneye yakın durumdaki öğrenciler deneyle ilgilenir. Deneyde meydana gelebilecek bir istem dışı aksaklık öğrencilerin deneyden kopmalarına neden olur gibi bir çok olumsuz yönünden bahsedilebilir.

Gösteri Deneylerinin Olumlu Yönleri 1. Bu yöntem diğer deney türlerine göre maddi açıdan daha ekonomik bir yöntemdir. 2. Profesyonel beceri ve formasyon gerektiren tehlikeli deneyler güvenli bir şekilde yapılabilir. 3. Öğrenciler gözlemledikleri olayları sınıf arkadaşları ve öğretmenleriyle tartışarak kalıcı ve anlamlı öğrenmeyi gerçekleştirme olasılıklarını arttırırlar. 4. Gösteri deneylerinde elde edilen sonuçlar öğretmen tarafından da ortaya konulacağı için daha güvenilirdir. 5. Öğrenciler öğretmenleri tarafından yapılan bir deneyi gözlemleme imkanı bularak deneyin nasıl yapılması gerektiği konusunda bilgi sahibi olurlar.

Yapılış Şekli: Bireysel Deneyler � Öğrencilerin kendi başlarına bireysel olarak yaptıkları deneylerdir. Çoğu zaman proje çalışmaları olarak da adlandırılır. � Yıllık ödev veya ev ödevi çalışmalarında daha sıkça tercih edilir. � Bu tür deneysel çalışmalarda öğrenciler kendilerine karar vererek uygulama fırsatına kavuşurlar. � Bu süreçte öğrenciye gerekli araç-gereç sağlanır. Kullanılan laboratuar yaklaşımına göre gerekli bilgiler verilerek deneyi tasarlayıp yapması istenir. � Öğrenciler bu yolla psikomotor davranış geliştirme, gördüklerini yorumlama, problem çözme, bilimsel süreç becerileri kazanma vb. kazanımlar gerçekleştirebilirler.

Bireysel Deneylerin Olumlu Yönleri 1. Öğrencilerin, kendilerine karar verme yeteneklerinin oluşmasını, 2. Kendi çabaları ile bazı buluşlar yaparak bilgiyi kendine mâletme ve sahiplenmelerini , 3. Psikomotor becerilerinin geliştirilmesini ve fen derslerinin amaçlarını daha çabuk gerçekleşmesine yardımcı olarak bilimsel okur yazar olmayı kolaylaştırdığı düşünülmektedir.

Bireysel Deneylerin Olumsuz Yönleri 1. Sınıfların oldukça kalabalık olduğu ülkemizde, her bir öğrenciye araç gereç sağlamak hem zaman kaybına hem de ekonomik sakıncalara yol açmaktadır. 2. Tek başına bir öğretmenin her bir öğrencinin deneyi ile ilgilenmesi zor olduğundan bireysel deney tercih eden öğretmenin öğrencilerinin bir takım psikomotor davranışları daha önceden kazanmış olması gerekmektedir. 3. Bazen bir deney aracı tek kişinin kullanımına müsait olmayabilir. Bu durumda deneyi gerçekleştiren öğrenciye yardımcı gerekmektedir. 4. Öğretim programlarında bireysel deneylerin uygulanmasına yeterli zaman ayrılmamıştır.

Yapılış Şekli: Grup Deneyleri � Birkaç öğrencinin beraber yaptığı deneylerdir. � Öğrencilerin birbiriyle dayanışma içinde gerçekleştirdikleri bu deneyler bireysel deneyler kadar olmasa da öğrencilerin fen öğretimi sürecinde etkili öğrenmelerine katkı sağlamaktadır. � Deneylerin grup şeklinde yapılması sürecinde öğretmenler aşağıdaki tavsiyelere dikkat etmelidir: Yaklaşım doğru ve işlem basamakları uygun şekilde seçilmelidir. Deney daha önce öğretmen tarafından yapılmalı ve deney esnasında öğrencilerin tartışarak veya deney verilerine dayalı olarak, bulabilecekleri boşluklar bırakılmalıdır.

Grup sayıları oldukça az tutulmalı (3 -4 kişi) ve kubaşık öğrenmeye teşvik edilmelidir. Her gruba yeterince araç-gereç sağlanmalı ve araç gereçlerin çalışır durumda olmalarına dikkat edilmelidir. Öğrencilerin teknik becerileri kazanması daha önceden sağlanmalı veya deneyde kullanılacak teknik araç gereçler deneyden önce tanıtılmalıdır. Laboratuar uygun şekilde düzenlenmeli ve deney sonrası gruplara tartışma ortamına girme olanakları verilmelidir. Öğretmen bütün gruplara aynı mesafede olmalı, çıkabilecek bir karmaşaya derhal müdahale etmelidir. Grup içerisindeki öğrenci sayısı artıkça başarı düşeceğinden daha çok masaya ve daha fazla malzemeye gereksinim doğar bu nedenle öğretmen ortamı deneyden önce hazır etmeli.

Yapılış Amacı: Kapalı Uçlu Deneyler � Kapalı uçlu deneyler, doğrulama mantığı ile tasarlanan deneylere verilen genel addır. � Bu tür deneyleri planlama aşamasında verilecek kavramın veya konunun daha önceden bilimsel anlamda doğruluğunun kabul edilmesi gerekmektedir. � Bu tür deneylerin uygulanması esnasında öğrencilere, deneyin hangi aşamalarla yapılacağı, ne amaçla yapıldığı, ne tür sonuçlara ulaşılacağı hazırlanan laboratuar kılavuzları, kitapları veya öğretmen tarafından sözlü olarak net bir şekilde verilir. � Öğrenciler ulaştıkları sonuçları ulaşmaları beklenen sonuçlarla karşılaştırarak değerlendirme yaparlar. Bu sonuçlar çakışana dek deneyi gerçekleştirirler.

Kapalı Uçlu Deneyler �Kapalı uçlu deneyler, Doğrulama (Tümdengelim) laboratuar yaklaşımına karşılık gelir. �Öğrenci, doğrulama yaklaşımıyla önceden (sınıf ortamında) öğrendiklerinin doğruluğuna inandırılır. Böylece, kimyanın kavram, prensip ve yasaları öğrenci için daha anlamlı hale gelir. �Bu yaklaşım ülkemizde en çok kullanılan yaklaşımdır. �Bu tür bir laboratuar yaklaşımının genellikle orta dereceli okullarda ve zihinsel yetenekleri düşük olan öğrencilerle yürütülmesi önerilmektedir.

Kapalı Uçlu Deneyler + + + ─ ─ Kapalı uçlu deneylerle öğrencilerin laboratuar araç-gereçlerini kullanma ve gerekli laboratuar ortamında kavramı yaşayarak öğrenmeleri sağlanır. Öğrenciler teorik derste verilen bilgileri bizzat deneyerek doğrulamış olurlar. Her öğrenci kendi algılama hızında çalışacağı için öğrenme daha kolay gerçekleşir. Kapalı uçlu deneylerde yapılacak ve ulaşılacak bütün bilgiler öğretmen tarafından sağlandığı için öğrencinin yaratıcılık yeteneği geliştirilemez. Bu tür deneylerde öğrenciler bilgilerini ispatlamaktan daha öteye gidemedikleri için çoğu zaman deneye yeteri kadar ilgi göstermezler. Öğrencilerin kendi algı hızlarında çalışmaları zaman sıkıntısına yol açabilir. Kapalı uçlu deneyler özellikle teknik becerileri gelişmiş öğrenciler için sıkıcı olmaktadır.

Yapılış Amacı: Açık Uçlu Deneyler � Açık uçlu deneylerde, kapalı uçlu deneylerin aksine öğrenciye sadece kullanılacak araç-gereçler ve yapılacak deneyin amacı verilir. Bundan sonra deneyin aşamaları, deney düzeneğinin kurulması, elde edilen verilen toplanması, yorumlanması ve ulaşılacak sonuçların bulunması tamamen öğrenciye bırakılır. � Bu deney türü açık uçlu laboratuar yaklaşımına karşılık gelir. Yani, öğrenciye deney sonucunda ne çıkacağı belirtilmez. Fakat deneyde gerekli olan araç ve gereçler öğretmen tarafından belirlenir.

Açık Uçlu Deneyler �Deneyin yapılması, verilerin kaydedilmesi ve verilerin analiz edilerek yorumlanması öğrenciye bırakılır. �Bu süreç sonucunda öğrenci bir kimya yasa veya prensibini ortaya çıkarıcı bir genelleme yapmalıdır. �Bu tür bir yaklaşımın lise düzeyinde veya üniversite seviyesinde veya zihinsel yetenekleri gelişmiş öğrencilerde yapılması önerilmektedir. �Açık uçlu deneylerde öğrencilerin psikomotor becerilerinin gelişimi yanında düşünme, karar verme, verdiği kararlar doğrultusunda özgün uygulamalar yapabilme ve bulgular elde ederek sonuçlar çıkarabilme gibi davranışları da geliştirmesi beklenir.

Açık Uçlu Deneyler � Açık uçlu deneylerin etkili kullanımına yönelik öneriler: Öğrencilere bir problem (konu, kavram veya teorem) verilerek öğrencinin deneyi kendisinin hazırlaması sağlanmalıdır. Öğrencinin bildiği konular verilmemelidir. Problem, öğrenci seviyesine uygun, öğrencinin kolaylıkla anlayabileceği, net ifadelerle verilmiş olmadır. Öğrenci deney düzeneğini kurmayı, deneyde elde ettiği verileri toplamayı, topladığı verileri yorumlamayı, yorumladığı verilerden belli sonuçlara ulaşmayı kendi yapmalıdır. Öğretmenin deney süresince, sürekli olarak öğrencileri kontrol etmesi ve sınırları aşmalarına izin vermemesi gerekir.

Açık Uçlu Deneyler � Açık uçlu deneylerin faydaları: Öğrencilerin yaratıcılıklarını geliştirmesine katkıda bulunur. Öğrencilerin ilk elden deneyimlerle öğrenmelerini sağlar. Kendi kendine ilk elden öğrenilen bilgiler artık öğrencinin kendi malı olacaktır. Her öğrencinin kendi kavrama ve öğrenebilme hızına göre çalışması öğrenmeyi artıracaktır. Teorik bilgilerin daha kalıcı öğrenilmesi sağlanır. Öğrencilerin bilimsel süreç becerilerini yaparak ve yaşarak öğrenmelerini sağlar ve araştırmacı bir kimlik kazandırır.

Açık Uçlu Deneyler � Açık uçlu deneylerin olumsuz yönleri/sınırlılıkları: Öğrenci bütün işlem basamaklarını kendi yapacağından zaman sıkıntısı oluşur. Açık uçlu deneylerin uygulanacağı öğrencilerin; yorumlama, değişik çözüm yolları üretme gibi faaliyetleri belirli bir seviyede uygulayabiliyor olması gerekir. Açık uçlu deneylerde bütün öğrencilerin aynı öğrenme seviyesinde olması beklenemez. Bu durum sınıf içersinde olumsuz öğrenme ortamları oluşmasına sebep olabilir. Öğrencilerin farklı deneyler ve çözüm yollarıyla çalışmaları öğretmenin sınıf kontrolünü güçleştirir (Akgün, 1996).

Yapılış Amacı: Hipotez Test Etme Deneyleri � Bu tür deneyler öğrencilerin bir konu hakkında kendi kurdukları veya öğretmenleri tarafından kurulan hipotezleri test ederek, bu hipotezlerin doğruluğunu veya yanlışlığını ortaya koymak amacıyla yapılır. Genel olarak uygulanılacak bütün işlemler öğrencilerin kendi seçimlerine bırakılır. � Öğrenciler genellikle ortaya atılan hipotez üzerinde yoğunlaşırlar ve bunu çeşitli yönleriyle irdelerler. Başka bir deyişle deneyler tasarlarlar. Eğer hipotez aksine bir durum ortaya çıkarsa ya yeni bir hipotez ortaya atılarak süreç yeniden başlatılır, yada hipotezin aksinin doğruluğu kabul edilir. DESIGNED BY AYHAN TÜFEK

Hipotez Test Etme Deneyleri �Bu deney türü Araştırma Esasına Dayalı Laboratuar Yaklaşımın karşılık gelir. Bruner’in ileri düzeyde öğrenme yaklaşımı bu yaklaşımla uyuşmaktadır. Üstünlükleri: �Öğrenciye bir bilim adamında olması gereken temel özellikleri kazandırır. �Bilim adamı olmaya özendirir ve bilimin gelişmesine katkıda bulunur. �Bilimsel süreç becerilerini etkili geliştirir. Ayrıca teknik becerilerin gelişimine de katkıda bulunur. �Öğrencide bireysel öğrenme duygusunu geliştirir.

Hipotez Test Etme Deneyleri Sınırlılıkları: �Zihinsel seviyesi düşük ve deneyimsiz öğrencilerle yapılması imkansızdır. �Maddi yönden sıkıntılar çıkar. �Öğrenciler için uzun zaman alan bir etkinliktir. �Öğrenciler bireysel çalıştığı için öğretmen tarafından kontrol edilmeleri güçtür.

Yapılış Zamanına Göre: Konu Öncesi � Öğretmenlerin öğrencileri derse motive etmek, derse ilgi çekebilmek, öğrenme isteğini uyandırmak ve ders öncesi öğrenilecek konu hakkında öğrencilerin zihinlerinde sorular oluşturmak amacı ile deneyi dersin başında yapabilir. Yapacağı deney ilginç olmalı, bütün öğrencilerin ilgisini ders ve deney üzerinde toplayabilecek nitelikte olmalıdır. � Bu deney öğrencinin daha önce karşılaşmadığı basit bir deney olabileceği gibi daha önceden hiç karşılaşmadıkları bir etkinlikte olabilir. � Bu deneyler öğrencide kavram yanılgısı oluşturmayacak nitelikte ve öğrencilerin sonucunu tahmin edemeyeceği derecede çekici olmalıdır. � Bu tür deneyler genellikle açık uçlu veya hipotez test etme deneylerinden oluşur.

Konu İşlenmesi Sürecinde ve Konu Sonrasında Yapılan Deneyler � Eğer öğretmen tümevarım yaklaşımını kullanıyorsa deney ders ortasında yapılır. Yapılan deneyle oluşan verilerle öğrenci öğretilmek istenen ilkeye ulaştırılmaya çalışılır. Deney yapılması sürecinde öğrenciye sorulan sorularla yönlendirme yapılabilir. Öğrenciler çoğu zaman deneyde ulaşılması gereken öğrenmelere verileri yorumlayarak ve muhakeme yeteneklerini kullanarak varırlar. � Eğer bir konu işlenmiş ve bu konu içerisinde bir ilke geçmişse konu sonunda deneyle bu ilkenin doğrulanması mantığına dayalı bir yöntemdir. Konu sonunda yapılan deneylerin bir diğer amacı da yapılan deneylerle konunun pekiştirilmiş olmasıdır. Bu tür deneylerin yapılması öğretmene; konu sonunda anlattığı konunun tekrarını yapma, anlatılanların deneyle doğrulamayla öğrencide kalıcı ve anlamlı öğrenmeyi sağlamada yardımcı olur.

Deneyleri Yürütmekte Gerekli Olan Becerileri Kazandıran Laboratuar Yaklaşımları: 1. Teknik Becerileri Geliştirme Yaklaşımı 2. Bilimsel Süreç Becerilerin Geliştirmeye Dayalı Laboratuar Modeli

Laboratuarda Etkinlikleri Yürütme Yaklaşımları �Doğrulama (İspatlama, Tümdengelim) Yaklaşımı �Tümevarım Yaklaşımı Buluş yoluna dayalı laboratuar yaklaşımı Araştırmaya dayalı (keşfedici) yaklaşım Bütünleştirici öğrenme yaklaşımına dayalı laboratuar yaklaşımı

Deney Sürecinde Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar � Deney öncesi hazırlıklar � Deneyin yapılması sürecindeki işlemler � Deney sonu faaliyetler � Deney raporu oluşturma DESIGNED BY AYHAN TÜFEK

Deney öncesi hazırlıklar � Öğretmen deneyi gerçek sınıf ortamında yapmadan önce deneyin uygulanacağı ortamı da dikkate alarak deneyi en az bir kere kendisi gerçekleştirmeli ve aksayan yönlerini belirleyerek, sonuçları ve olası aksaklıkları da dikkate alarak deneyi yeniden amaç ve hedeflerine uygun şekilde planlamalıdır. Bu planın içeriğinde; � Deney adı; Deney amaçları; Deneyin konusu; Kullanılan araç-gereçler; � Deneyde takip edilecek aşamaların açık ve net anlatımı (yaklaşıma göre değişebilir) � Deneyde öğretmen tarafından belirlenen aksaklıklara karşı alınacak tedbirler, olmalıdır. � Öğrencilere kullanacağı araçgereçlerin nasıl kullanılması gerektiği konusunda bir açıklama yapılıp yapılmamasında karar vererek gerekli zamanı planında ayırmalıdır. � Deneyde kullanılacak araç-gereçlerin öğrenci masasına çıkarmalı yada dolaplar öğrencilerin araç-gereçleri alabilecekleri konuma getirmelidir.

Deneyin yapılması sürecindeki işlemler �Aynı zamanda da deney masasının düzenli olmasına özen gösterilmelidir. Kullanılacak herhangi bir ölçütartı aleti varsa bunun hakkında öğrenci bilgilendirilmelidir. Böylece verilerin sağlıklı bir şekilde alınması sağlanmalıdır. �Deney sırasında bazı sorularla öğrencinin dikkati deneye toplanmalı ve deneyi anlamalarına yardımcı olunmalıdır. Örneğin; “ne yapmıştık da böyle oldu? ” , “şimdi ne olacak”, “şu noktaya dikkat ettiniz mi? ”, “eğer şöyle yapsaydık ne olurdu? ”, “şu konuyla bağlantısını görebiliyor musunuz? gibi”

Deney sonu faaliyetler � Öğrenciler deney sonunda buldukları sonuçları sınıf arkadaşlarıyla tartışmalı ve bu tartışmalar sonunda sınıf yapılan deney hakkında bir genellemeye varmalıdır. � Deneyin önemli noktaları hakkında öğrencilere sorulan sorularla deneyin genel bir değerlendirmesi yapılarak öğretilmesi düşünülen amaca ve bunun gereği olan hedeflere ulaşılıp ulaşılmadığı tespit edilmelidir. � Deney sonrası öğrencilerin deney hakkında bir deney raporu oluşturarak öğrenimlerini rapora aktarma becerisi de kazandırılmalıdır. � Bu çalışmalardan sonra deneyin sonucu ve özeti öğretmen ve öğrencilerin bir arada bulunduğu ortamda tartışılmalı ve not alınmalıdır.

Deney raporu oluşturma � Herhangi bir deney yapılıp, nicel veya nitel veriler elde edildikten sonra öğrencilerin ve ayrıca öğretmenin deney raporu hazırlamaları ve öğrendiklerini yazılı doküman haline getirmeleri öğrenmelerini daha kalıcı hale getirir. Bu işlem öğretmene değerlendirmede kolaylık sağlayacaktır. Öğretmen ve öğrencilerin deney raporunda aşağıdaki basamaklar yer almalıdır. � Deney No/Kodu: 35 � Deney Adı: Protein Tayini � Amaç: Protein içeren besinlerin tespit edilmesi � Deneyde Kullanılan Malzemeler: Nitrik Asit, Yumurta, ispirto ocağı � Deneyin Yapılışı: � Sonuç: � Değerlendirme