KARMA YNTEM Karma Yntem En az bir nicel

KARMA YÖNTEM

Karma Yöntem En az bir nicel bir de nitel yöntem içeren ve hiçbir yöntemin araştırma paradigmasına doğrudan bağlı olmayan çalışmalar (Greene, Caracelli ve Graham, 1989) Bir çalışma yönteminin nitel ve nicel yaklaşımlarının kombinasyonunu içeren yeni bir yöntembilim (Teddlie ve Tashakkori, 2009)

Teddlie ve Tashakkori’ye (2003) göre gerçek bir karma yaklaşım metodolojisi şu özellikleri taşımalıdır: Çalışmanın her aşamasında çoklu yaklaşımın birleşmesi gerekir (problemin tanımlanması, verilerin toplanması, verilerin analizi ve sonuçların yazımı) Verilerin ve analizlerinin başka bir yaklaşıma dönüştürülmesi gerekir (nitel verilerin içerik analizini aynı verilerin nicelleştirilmesinin ardından nicel analizin takip etmesi gerekir. )

Karma Yöntemin Güçlü Yönleri Hem nitel hem de nicel araştırmanın zayıf yönleri telafi edilebilir. Nitel veriler sayılarla ifade edilebilirken, sayılar nitel verilerle güçlendirilebilir. Araştırma soruları, tek bir yöntemle elde edilmesi mümkün olmayan bir bakış açısı ile yanıtlanabilir. Sonuçların genellenebilirliği artırılabilir. (Creswell ve Clark, 2011; Johnson ve Onwuegbuzie, 2004)

Karma Yöntemin Zayıf Yönleri Nitel ve nicel araştırmanın her ikisini birden tamamlamak tek bir araştırmacı için zor olabilir. Karma yöntem zaman ve para açısından ekonomik olmayabilir. Karma yöntemde karşılan bazı detaylar araştırmacının uzmanlık alanının dışında kalabilir. (Creswell ve Clark, 2011; Johnson ve Onwuegbuzie, 2004)

Karma Yöntem Türleri Karma yöntem türleri için yapılan sınıflandırmalar: 1. Temelleri Morse tarafından 1991 yılında atılmış, son hali Johnson ve Onwuegbuzie tarafından 2004 yılında oluşturulan matris 2. Creswell ve Clark’ın ya da Teddlie ve Tashakkori’nin yaptığı yöntemsel sınıflandırma 3. Greene ve diğerlerinin yaptığı amaçsal sınıflandırma

Karma Yöntem Matrisi Zamanlama Öncelikli Eş Konum Baskın Konum Paradigma Öncelikli Eş Zamanlı ØNİT + NİC Sıralı ØNİT → NİC ØNİC → NİT ØNİT → nic ØNİT + nic ØNİC → nit ØNİC + nit Ønit → NİC Ønic → NİT + işareti yöntemlerin eş zamanlı kullanıldığını gösterir. → işareti yöntemlerin sırayla kullanıldığını gösterir. Yöntemin adının büyük harflerle yazılması, o yöntemin baskın özellikler taşıdığını gösterir.

Yöntemsel Sınıflandırma 1. Yakınsayan Paralel Desen 2. Açımlayıcı Sıralı Desen 3. Keşfedici Sıralı Desen 4. İç İçe Karma Desen 5. Çok Aşamalı Karma Desen (Creswell ve Clark, 2011; Teddlie ve Tashakkori, 2009)

1)Yakınsayan Paralel Desen Nicel veri toplama ve düzenleme Karşılaştırma veya ilişkilendirme Nitel veri toplama ve düzenleme Yorumlama

2) Açımlayıcı Sıralı Desen Nicel veri toplama ve analiz Takip etme Nitel veri toplama ve analiz Yorumlama

3) Keşfedici Sıralı Desen Nitel veri toplama ve çözümleme Oluşturma Nicel veri toplama ve çözümleme Yorumlama Nitel desenle keşfedilen bulguların nicel olarak sınanması veya ölçülmesi amaçlanır.

İç İçe Karma Desen Nicel veya nitel veri toplama ve çözümleme Nitel veya nicel veri toplama ve çözümleme Yorumlama

Çok Aşamalı Karma Desen Genel Program Hedefleri Çalışma 1 Nitel Bilgilendirme Çalışma 2 Nicel Bilgilendirme Çalışma 3 Karma Y.

Amaçsal Sınıflandırma 1. Üçleme(Triangulation) 2. Tamamlayıcılık (Complementarity) 3. Geliştirme (Development) 4. Başlatma (Initiation) 5. Genişletme (Expansion) (Greene ve diğerleri, 1989)

Üçleme Amaç, nitel ve nicel yöntemlerle elde edilen sonuçların birbirini onaylamasını, doğrulamasını ve birbiriyle uyuşmasını sağlamaktır. Nitel ve nicel çalışmalar eş zamanlı ve eş baskındır. (Greene ve diğerleri, 1989)

Tamamlayıcılık Bir yöntemden elde edilen bulguların; artırılması, detaylandırılması ve açıklanmasında diğer yöntemin sonuçları kullanılır. Bulguların tutarlılığının sağlanması amacı yoktur. (Greene ve diğerleri, 1989)

Geliştirme Bir yöntemden elde edilen bulgular, araştırma sürecinde daha sonra kullanılan yöntem veya aşamaları şekillendirir. İki yöntem sıralı bir zaman içinde yapılır ve nitel veriler, nicel boyutun gelişimine yardımcı olur. (Greene ve diğerleri, 1989)

Başlatma Kullanılan ilk yöntem, farklı bir yöntem kullanılarak araştırılabilecek yeni araştırma soruları üretilmesine yol açar. Araştırma sorusunu yeni bir şekle sokmak için iki yöntemden elde edilen sonuçların birbiriyle çeliştiği veya ayrıldığı yerleri ortaya çıkarmak için kullanılır. (Greene ve diğerleri, 1989)

Genişletme Birbirinden araştırma ayrı olguları yöntemleri incelemek kullanarak, için farklı araştırmanın sınırlarını genişletmek hedeflenir. (Greene ve diğerleri, 1989)

Kaynaklar Creswell, J. W. ve Clark, P. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2. bs. ). Thousand Oaks: Sage. Greene, J. C. , Caracelli, V. J. ve Graham, W. F. (1989). Toward a Conceptual Framework for Mixed-Method Evaluation Designs. Educational Evaluation and Policy Analysis, 11(3), 255– 274. doi: 10. 3102/01623737011003255 Onwuegbuzie, A. J. ve Johnson, R. B. (2006). The Validity Issue in Mixed Research in the Schools, 13(1), 48– 63. Teddlie, C. ve Tashakkori, A. (2009). Foundations of mixed methods research: Integrating quantitative and qualitative approaches in the social and behavioral sciences. Thousand Oaks: Sage.