Hans Christian Andersen duski baniopisarz i prozaik Hans
Hans Christian Andersen duński baśniopisarz i prozaik
Hans Christian Andersen urodził się 2 kwietnia 1805 roku w Odense, w Danii.
Ojciec Andersena był biednym szewcem i pisarzem amatorem, matka zaś pracowała jako praczka w bogatych domach.
Ulubionym zajęciem Christiana, jako chłopca, była zabawa w teatr.
Po śmierci ojca, w 1816 roku, Andersen został zmuszony do podjęcia pracy. Przez krótki czas był tkaczem i krawcem, pracował też w fabryce tytoniu.
W wieku 14 lat wyjechał do Kopenhagi, by spróbować sił jako pieśniarz, tancerz albo aktor – miał bowiem piękny sopranowy głos.
Niestety, kiedy przeszedł mutację głosu, musiał porzucić teatr. Nie miał pracy. Przez trzy lata cierpiał nędzę i niedostatek.
Postanowił więc zarabiać na życie pisząc sztuki teatralne. Niestety nie zostały one ówcześnie docenione.
W 1822 roku Andersen rozpoczął naukę w szkole podstawowej w Slagelse. Miał wówczas 17 lat. Wyróżniał się wśród uczniów wzrostem i długim nosem.
Po ukończeniu szkoły podstawowej podjął naukę na uniwersytecie w Kopenhadze, na wydziale filozofii.
Andersen lubił podróżować. Mając 26 lat rozpoczął swoją pierwszą podróż po Europie.
Zwiedził takie państwa jak : Szwecja, Hiszpania, Włochy, Portugalia. Odwiedzał też kraje Bliskiego Wschodu.
Podczas swoich podróży poznał innych, znakomitych pisarzy: Wiktora Hugo, Heinricha Heine, Aleksandra Dumasa.
Swoje wspomnienia z podróży spisał w wydanej w 1855 roku książce autobiograficznej pt. „Baśń mojego życia”.
W tym czasie zaczęły też powstawać najważniejsze jego utwory – baśnie.
W licznych baśniach Andersen zawarł opowieści, które słyszał jako dziecko od swojej matki i babki.
Napisał 156 baśni. Tworzył je przez około 37 lat.
Baśnie przetłumaczone zostały na ponad 80 języków.
Baśnie zawierają często ukryty w sobie morał.
Wiele jego baśni ma charakter autobiograficzny, tzn. że opisuje ludzi, ich życiowe cierpienia, niepowodzenia i szczęście, takie, jakich sam doświadczył w swoim życiu.
Jako pisarz zdobył popularność mając 30 lat.
Sławę przyniosła mu autobiograficza powieść „Improwizator”
Powieść ta osiągnęła międzynarodowy sukces i podczas życia autora stała się jednym z jego najbardziej poczytnych dzieł.
Andersen niestety nie miał szczęścia w miłości. Do końca życia pozostał sam; nigdy się nie ożenił.
H. C. Andersen zmarł 4 sierpnia 1875 roku. Został pochowany w Kopenhadze.
Obecnie znany jest na świecie jako ojciec nowoczesnej baśni.
A oto dom w którym mieszkał Andersen – obecnie muzeum.
Ludzie docenili twórczość H. C. Andersena. Postawili wiele pomników upamiętniających jego istnienie.
Minot, Północna Dakota, USA
Kopenhaga, koło kościoła.
Kopenhaga, Dania
Chicago, Lincoln Park
Central Park, Manhattan, USA
Oto najbardziej znane baśnie Andersena
„Księżniczka na ziarnku grochu”
„Dzielny ołowiany żołnierz”
„ Bzowa babuleńka „
„Latający kufer”
„Calineczka”
„Dzikie łabędzie”
„Brzydkie kaczątko”
„Królowa śniegu”
Koniec prezentacji. Autor prezentacji: mgr Anna Jabłońska - Bis
- Slides: 43