GOSZENIE KERYGMATU Punkt wyjcia mio Boga 1 Bg

GŁOSZENIE KERYGMATU

Punkt wyjścia – miłość Boga 1. Bóg tak kocha ludzi, że wysyła swojego Syna, aby ich zbawić, chce zbawić każdego człowieka. 2. Bóg chce dotrzeć z Dobrą Nowiną o swoim Synu do ludzkiego serca przez Jego uczniów. 3. Nie możemy nie głosić Ewangelii! Biada nam, gdybyśmy zaprzestali ewangelizować!

Problem – brak wiary 1. Jak możemy ewangelizować człowieka, który jest po życiowych przejściach? 2. Jak iść z Ewangelię do ateisty, prześladowcy Jezusa, obojętnego na Kościół? 3. Trzeba znaleźć taką obecność Chrystusa, w której nie trzeba byłoby wiary, która nie wymagałaby uprzedniego warunku wiary.

Miłość w wymiarze Krzyża 1. „Kochajcie się tak, jak Ja was ukochałem”. Chrystus ukochał nas w wymiarze krzyża. 2. Chrystus ukochał nas jeszcze wtedy, gdy byliśmy Jego wrogami i chce, by ta miłość objawiła się na ziemi. 3. Przekaz chrześcijański: nieprzyjaciel cię niszczy, zabija, a ty go kochasz! To znak, że śmierć została już zwyciężona!

Jedność chrześcijan 1. „Ojcze, niech będą jedno w Nas, aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś” - to pragnienie Jezusa z Wieczernika. 2. Wspólnoty, w których wyraża się konkretna miłość, nie mogą być duże, anonimowe: wiem, gdzie kto mieszka, co się z nim dzieje, jak ma na imię, jak go odwiedzić, jak wyrazić znak miłości.

Głupstwo głoszenia Słowa 1. Bóg postanowił zbawić świat przez głupstwo głoszenia Dobrej Nowiny, którą trzeba usłyszeć i przyjąć. 2. Wiara chrześcijańska przychodzi ze słuchania. Przez słuchanie. Ale możemy mieć zamknięte ucho. 3. Problem polega na tym, że dzisiejszy człowiek jest głuchy. Jest uprzedzony do Kościoła i do Chrystusa - to jest sekularyzacja.

Sposób Boga na głuchotę 1. Co robi Bóg, by otworzyć uszy człowiekowi? Czyni cuda! Dzieje Apostolskie pokazują, że ludzie słuchali apostołów, bo widzieli cuda. 2. Pierwszy cud to Zesłanie Ducha Świętego: ludzie z różnych narodów słyszą swój własny język. 3. Inne cuda to uzdrowienia, wskrzeszenia, uwolnienia od złego ducha.

Nowy cud – wspólnota! 1. Żeby przygotować nową ewangelizację, musimy przygotować znaki, cud, który otwiera ucho poganom: miłująca się wspólnota i jedność pośród uczniów Jezusa. 2. Ludzie zsekularyzowani są zagubieni i samotni. Potrzebują konkretnej wspólnoty, w której doświadczą miłości. Wspólnota musi być mała, bo aby się miłować, trzeba się znać.

Sedno Kerygmatu! 1. „. . za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał”. 2. Każdy z powodu grzechu pierworodnego jest skazany na ofiarowanie wszystkiego samemu sobie. Życie całkowicie dla siebie oznacza, że człowiek szuka we wszystkim swojego szczęścia, szuka samego siebie.

Grzech pierworodny w nas 1. Konsekwencje grzechu pierworodnego polegają na tym, że człowiek w sobie zabił Boga i uczynił siebie bogiem: „będziesz jak Bóg wiedział, co dobre a co złe” – mówi wąż. 2. Grzech pierworodny spowodował w nas śmierć ontyczną, czyli śmierć naszego głębokiego „ja”. 3. Diabeł powiedział nam, że nie ma żadnego Boga, żadnego reżysera naszego życia – jesteś, żyjesz dla siebie!

Konsekwencje grzechu 1. Jeśli Boga nie ma, to ja kim jestem? Kto mnie stworzył? Dlaczego mnie stworzył? I co mam robić w życiu? Nie wiem, nie mam żadnej roli. Nie ma mnie. 2. Jeśli Bóg mi nie dał istnienia, to sam muszę siebie określić. 3. Człowiek, który żyje w miłości dla siebie, z powodu grzechu pierworodnego, dla siebie samego, żyje w kłamstwie.

Konsekwencje grzechu 4. Człowiek chce istnieć w innych, istnieć w przyjaciołach, być czyimś przyjacielem, być kochanym przez rodziców, przez dziewczynę, istnieć poprzez karierę, zrobić coś w życiu. 5. Dlaczego człowiek nie znosi przeżywania wszystkiego dla siebie? Ponieważ zostaliśmy stworzeni na obraz Boga. Ponieważ jest w nas echo miłości, ponieważ Bóg jest Miłością.

Szamotanie się człowieka 1. Człowiek chciałby mieć życie pełne miłości, ale doświadcza szybko, że nie może kochać. Nie potrafi kochać. Jest jak skazany na przeżywanie wszystkiego dla siebie samego, we wszystkim szuka siebie samego. 2. A dlaczego nie może i nie potrafi kochać? Dlaczego boi się śmierci? Odpowiedź brzmi: ponieważ mieszka w nim grzech – jest okaleczony, zraniony, bezsilny.

Szamotanie się człowieka 3. Jeśli mnie ma w Bogu, chcę być w innych. Muszę być dla kogoś, być dla rzeczy, by je mieć, być dla władzy, być dla przyjemności. 4. Grzech jest umiejscowieniem ludzkiego „ja” w centrum mojego kosmosu – wszystko wokół mnie ma służyć mej pysze, memu egoizmowi, moim zachciankom, moim potrzebom, moim planom!

Chrystus – dar z siebie! 1. Chrystus przyszedł, aby ofiarować siebie samego jako okup za wszystkich ludzi, żeby mogli mieć nowe życie. 2. Bóg, aby nas kochać, nie potrzebuje, abyśmy zmienili nasze życie, byli dobrzy. 3. Chrystus dał za nas swoje życie, kiedy byliśmy grzesznikami, kocha nas totalnie, nieskończenie, aż do oddania życia.

Chrystus – Miłość Boża! 1. Bóg cię kocha, teraz, kocha cię teraz w sposób nieskończony, aż do oddania życia za ciebie. 2. Chrystus oddał życie za ciebie! Oto wielka nowina: śmierć została pokonana. 3. Chrystus umarł za nasze grzechy i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia. Powstał z martwych i wstąpił do nieba i siedzi po prawicy Ojca.

Potrzebuję Chrystusa! 1. Jeżeli kochać drugiego oznacza z mojego „ja” czynić „ty”, to ja nie mogę tego dokonać własnymi tylko siłami, bo to znaczy umrzeć sobie, mojemu ja. 2. „Któż mnie wyzwoli z ciała, co wiedzie ku tej śmierci? ” pyta się św. Paweł. I odpowiada: „Dzięki niech będą Bogu przez Jezusa Chrystusa” (Rz 7, 24). 3. Chrystus umarł, by wyzwolić ludzkość, by dać człowiekowi możliwość życia w prawdzie.

Potrzebuję Chrystusa! 4. Ta miłość na Krzyżu, ta forma miłości, którą ten Człowiek – Jezus - pokazał na krzyżu, jest Bogiem. 5. Bóg wskrzesił Chrystusa ze śmierci i ustanowił Go Panem. W Nim ukazał, że ta miłość jest prawdą. 6. Jedynie w miłości Chrystusa ludzie są doskonale, w pełni szczęśliwi, są w prawdzie, żyją nowym życiem!

„Teraz” Kerygmatu! 1. Co mówi kerygmat? Że Chrystus umarł za twoje grzechy, żeby Duch Święty mógł zstąpić na ciebie. Ale kiedy…? Teraz, teraz! 2. Kerygmat ma to, że w momencie, kiedy jest głoszony, spełnia się, dokonuje się zbawienie tych, którzy dają posłuszeństwo słowu Bożemu. 3. Teraz, w tym momencie, kiedy słuchasz słowa Bożego, teraz jest moment zbawienia dla ciebie!

Potrzeba Kerygmatu! 1. Bóg chciałby być doskonale zjednoczony z nami – ale tak niestety nie jest! 2. Jesteśmy wszyscy słabi, jesteśmy wszyscy grzesznikami. Dlatego potrzebujemy słuchać kerygmatu, żeby nas pobudził, żeby nas zachęcił, wezwał do wiary, by wierzyć w Chrystusa. 3. Nawróćcie się i wierzcie w Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie!

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ Opracował ks. Marcin Kozyra SDB