Goffman ve Dramaturji Dramaturji Goffmann dramaturjik yaklam yaratc

  • Slides: 9
Download presentation
Goffman ve Dramaturji

Goffman ve Dramaturji

Dramaturji Goffman’ın dramaturjik yaklaşımı yaratıcı aktif birey fikrine önem verir. Toplumsal yaşamda anlama ve

Dramaturji Goffman’ın dramaturjik yaklaşımı yaratıcı aktif birey fikrine önem verir. Toplumsal yaşamda anlama ve anlamın üretiminde bireye odaklanır. Parsons’ın kişilik sisteminde sosyalizasyon süreçleriyle öğrenilen pasif rol icrası olarak kuramlaştırdığı süreçlerin karmaşık doğasını çözümler. Goffman’a göre, yaratıcı etkin birey toplumsal düzenliliklerin aktörü olarak kavranmalıdır.

Dramaturji Gündelik etkileşimlerin çözümlenmesinde tiyatro metaforu Senaryolar: Toplumsal rollerin düzlemi Performans: Bireyler senaryolara bağlı

Dramaturji Gündelik etkileşimlerin çözümlenmesinde tiyatro metaforu Senaryolar: Toplumsal rollerin düzlemi Performans: Bireyler senaryolara bağlı kalarak belli roller icra ederler ve benliklerini kurarlar. İzleyici: Her bir performans bir izleyici karşısında calandırılır. Toplumsal yaşam: İzleyici üzerinde bir izlenim bırakma

Dramaturji Gündelik etkileşimlerin çözümlenmesinde tiyatro metaforu Ön bölge / Vitrin: Kurulan benliklerin kamusal sunumunun

Dramaturji Gündelik etkileşimlerin çözümlenmesinde tiyatro metaforu Ön bölge / Vitrin: Kurulan benliklerin kamusal sunumunun gözlenebileceği uzam Sahne: Rolleri tanımlayan yer ve zaman Görünüş: Semboller, giyim, konuşma, vs. Tutum: Bireyin yapıp ettiklerinin bütünü Arka bölge /Kulis: Kamusal ilişkilerden göreli olaraksoyutlanmış, otonom uzam. Ön-bölge/vitrin ile bağıntılı

Dramaturji Goffman’a göre her rolün yerleşik bir vitrini vardır. Bireyler etkileşim içerisine girerken konvansiyonel

Dramaturji Goffman’a göre her rolün yerleşik bir vitrini vardır. Bireyler etkileşim içerisine girerken konvansiyonel rol beklentileriyle yaratıcı bir ilişki kurarlar. Bu etkileşim sürecinde “izlenim denetimi sanatı” Her etkileşim bir izlenim yaratır. Bu izlenimler bireylerin üzerlerinde denetim kurabildikleri imgelerdir. Aktörler yaratıcı, etkin bireyler olarak benlik sunumlarını yeniden şekillendirebilirler. Her bir etkileşim “idealize edilmiş” izlenimlerle yaratıcı bir ilişkiye kapı aralar.

Dramaturji Vitrinde, oyuncu senaryoya uygun olmayan her şeyden kaçınır. Bu Parsons’ın toplumsal sistemdeki rol

Dramaturji Vitrinde, oyuncu senaryoya uygun olmayan her şeyden kaçınır. Bu Parsons’ın toplumsal sistemdeki rol beklentileeriyle önemli paralellikler taşır. Vitrin, doğaçlama kapasitesinin minimize edildiği uzamdır. Kulis izleyicinin gözetiminin dışında kalan uzamdır. Rol beklentilerinin hafiflediği ve doğaçlama kapasitesinin arttığı bir düzlemdir. Bu uzam aynı zamanda benlik sunumunun vitrine taşınmasına uzanan geçişleri de barındırır.

Toplumsal Düzenliliklerin Üretimi Dramaturjik Sadakat; dramaturjik disiplin Bireylerin idealize edilmiş izlenimlere sadakati Benlik sunumunda

Toplumsal Düzenliliklerin Üretimi Dramaturjik Sadakat; dramaturjik disiplin Bireylerin idealize edilmiş izlenimlere sadakati Benlik sunumunda özdenetim sahibi, istikrarlı bir etkin birey Ahlaki ve araçsal rasyonalite Senaryoların teklif ettiği idealizasyonlar ahlaki rasyonaliteye dayanır Dramaturjik sadakatsizlik ahlaki rasyonaliteyi sarstığı ölçüde itibar ve saygınlığın yeniden dağıtımını doğurur.

Toplumsal Düzenliliklerin Üretimi Dramaturjik Sadakat; dramaturjik disiplin Bireylerin idealize edilmiş izlenimlere sadakati Benlik sunumunda

Toplumsal Düzenliliklerin Üretimi Dramaturjik Sadakat; dramaturjik disiplin Bireylerin idealize edilmiş izlenimlere sadakati Benlik sunumunda özdenetim sahibi, istikrarlı bir etkin birey Ahlaki ve araçsal rasyonalite Senaryoların teklif ettiği idealizasyonlar ahlaki rasyonaliteye dayanır Dramaturjik sadakatsizlik ahlaki rasyonaliteyi sarstığı ölçüde itibar ve saygınlığın yeniden dağıtımını doğurur.

Etkileşim Düzeni Goffman’ın Yüz geç dönem çalışmaları yüze iletişim Bu karşılaşma anları hem sistematik/istikrarlı

Etkileşim Düzeni Goffman’ın Yüz geç dönem çalışmaları yüze iletişim Bu karşılaşma anları hem sistematik/istikrarlı yapıda hem de mikroskobik çözümlemeye olanak veren bir niteliktedir. Bunlar, Goffman’a göre, aktörlerin beklentileri yorumladıkları, hesapladıkları ve belli bir doğaçlama kapasitesiyle etkileşime girdiği anlardır. Bu etkileşim anları mikro ve makro düzeylerin birbirine bağlandığı ölçüde, çok katmanlıdır.