ESPAZOS NATURAIS Monte e lagoa de Louro Espazo

ESPAZOS NATURAIS Monte e lagoa de Louro

Espazo litoral marítimo-terrestre que alterna zonas rochosas e areosas, situado entre o Monte Louro e o porto Cubelo, na punta dos Remedios. Está formado polo Monte Louro, a lagoa e marismas do mesmo nome, as praias de Area Maior, Lariño e Raposeiros, os illotes dos Forcados e o espazo mariño próximo. EXTENSIÓN: 1. 160, 88 ha CONCELLOS: Carnota e Muros. PROTECCCIÓN: LIC, ZEPVN VALORES NATURAIS: fondos mariños, dunas, lagoa litoral. . .

O monte Louro é un cume granítico de 241 m de altura situado no extremo noroccidental da Ría de Noia. Ten interesantes formas erosivas. No pe do monte hai restos de asentamentos prehistóricos. Monte Louro desde a praia de San Francisco (Muros)

A vexetación dominante no Monte Louro é o mato de toxo, xestas, fentos, abrótegas, carrascas, codesos, queirugas. . . , algunhas manchas de cerquiño e piñeiro de repoboación e exemplares illados de carballos e salgueiros.

Monte Louro

Faro de Monte Louro

Vista desde Monte Louro sobre a praia de Area Maior e a lagoa das Xarfas

Vista desde Monte Louro sobre as praias de Fogareiro e San Francisco

Vista xeral da praia, lagoa e monte Louro.

A praia de Area Maior ou Areas Longas, ten un sistema de dunas fixas que pecha a lagoa. Nas dunas atópase unha variada representación de plantas especializadas.

Praia de Area Maior desde o mar.

Arenaria (Honkenya peploides). A planta das dunas que vive máis achegada ao mar.

O alhelí mariño (Mathiola sinuata) florece durante a primavera e o verán nos areais costeiros.

Cardo da ribeira (Eryngium maritimum)

Uvas de lagarto (Sedum album)

Anagallis foemina, unha planta de terreos cultivados que tamén florece nos areais marítimos.

A lagoa de Louro ou das Xarfas é unha importante zona de invernada de aves: alavanco real, pato cullerete, parrulo cristado, parrulo chupón, pato asubión, cerceta real, pato cincento, garza, garzota, demo negro, gaivotas, biluricos, mazaricos, pilros, píllaras, gabita, becacina cabra. . . e ocasionalmente gaivotóns ou ciños.

A lagoa no verán

Espadainas (Typha latifolia)

Espigas de auga (Potamogeton natans)

Galiña de auga (Gallinula chloropus)

O ciño (Cignus olor) visita ocasionalmente a lagoa, especialmente nos invernos duros.

Efectos do incendio en 2006

Dunas e praia de Lariño

Praia de Lariño

Faro de Lariño

Rochas no costa de Lariño

Punta dos Remedios

Punta dos Remedios.

Poza de marea

Ourizos nunha poza mareal

Pinto, maragota (Labrus bergylta)

Portocubelo (Lira)

Montaxe: Adela Leiro Fotos: Adela Leiro, Mon Daporta