DLACZEGO ORGANIZACJA WINNA BY FRAKTALNA Wojtek Luciejewski Ostercappeln

DLACZEGO ORGANIZACJA WINNA BYĆ FRAKTALNA? Wojtek Luciejewski Ostercappeln, 2010

Dlaczego? To bardzo proste. Bo Człowiek jest fraktalny, nasz Świat jest fraktalny i cały Wszechświat jest fraktalny. Spróbujmy to udowodnić.

Fizyka a mistyka Powszechnie uważa się, że matematyka i fizyka są królowymi nauk. Radykalny postęp w tych naukach rozpoczął się od Kopernika i Galileusza i przyspieszał następnie w postępie geometrycznym. Idea atomów (niepodzielnych elementów) pojawiła się już w starożytności (Indie, Grecja). W XVII i XVIII wieku chemicy potwierdzili te przypuszczenia, identyfikując pierwiastki chemiczne. Na początku XX wieku fizycy odkryli wewnętrzną strukturę atomów, pokazując tym samym, że są one podzielne. Dla zjawisk zachodzących wewnątrz atomów konieczne jest stosowanie mechaniki kwantowej, gdyż mechanika klasyczna nie daje poprawnego opisu tych zjawisk. Mechanika kwantowa została odkryta w 1925 roku (Heisenberg i Schrödinger) po prekursorskich pracach teoretycznych (Einstein i Niels Bohr). Zasady mechaniki kwantowej są obecnie paradygmatem fizyki i chemii. Wraz ze szczególną teorią względności mechanika kwantowa jest podstawą opisu wszelkich zjawisk fizycznych. W świecie wewnątrzatomowym wiedza o jednym wyklucza jednak wiedzę o czymś innym. Dlatego fizyka kwantowa nie może być opisana zmysłami. Musimy odwołać się do mistyki i intuicji, a tu akurat może pomóc Wschód, który przedstawia holistyczne podejście do świata w przeciwieństwie do mechanistycznego spojrzenia Kartezjusza i Newtona.

Mistyka a fizyka Najwyższy czas by Zachód znowu spotkał się ze Wschodem a matematyka i fizyka zjednoczyła się z powrotem z innymi dziedzinami, np. z muzyką. Zachód mierzy i waży, gdy Wschód jednoczy się z Kosmosem. Religia judeochrześcijańska ustanowiła władzę człowieka nad Naturą. Taoizm, Buddyzm i Hinduizm uznaje holistyczną i ekologiczną wizję rzeczywistości nazywaną przez Zachód mistycyzmem. Bycie mistykiem to nic zdrożnego, to naturalny rozwój człowieka (patrz choćby na Piramidę Maslowa). Od wieku XVII i Kartezjusza (Rene Descartes) zaczęliśmy mieć na Zachodzie obsesję kontroli. Wydawało się nam, że skoro Wszechświat jest mechanizmem zegarowym to możemy go kontrolować. Krótko potem nastąpiła Rewolucja Przemysłowa i idee zarządzania Taylora, który był zaprzysięgłym wyznawcą kartezjanizmu. I tak nam to zostało. Lekarze „zachodni” pakują w nas chemię i wymieniają w człowieku „kółka zębate”, a lekarz Tao jest wtedy dobry, gdy zapobiega chorobom; inżynierowie i konsultanci zamiast rewitalizować organizację dokonują re-engineeringu depcząc po ludziach. Chcemy zarządzać wszystkim i kontrolować wszystko, ale złe tego rezultaty są coraz bardziej widoczne. Na szczęście pojawia się rozsądek. Dee Hock, Fritjof Capra, Arne Ness, Dan Winter, Hartmut Müller, Andreas Beutel, i wielu innych, nawołują już od lat do innego spojrzenia. Ciekawe, że ci zbuntowani to często byli „twardzi” fizycy, którzy dochodząc do ściany zobaczyli konieczność istnienia najwyższej inteligencji (może Boga? ).

Pitagoras* Grecki matematyk, filozof, mistyk kojarzony ze słynnym twierdzeniem matematycznym nazwanym jego imieniem. Pitagorejczycy stworzyli i posługiwali się ideą muzycznego wszechświata. Muzykę rozumiano jako liczbę, zaś kosmos jako muzykę. Pitagoras wyodrębnił trzy rodzaje muzyki. • • • Musica instrumentalis - zwykła, słyszalna muzyka; Musica humana - niesłyszalna muzyka ludzkiego organizmu, trwająca nieprzerwanie, powstająca dzięki harmonijnemu (bądź nieharmonijnemu) współbrzmieniu pomiędzy ciałem a duszą człowieka; Musica mundana - obejmująca muzykę całego kosmosu, czyli muzyka sfer. Pitagorejczycy szczególne znaczenie przypisywali liczbom. Ich mottem było: „wszystko jest liczbą". * Pochodzenie Pitagorasa jest ciągle kwestionowane. Rosjanie twierdzą, że nazywał się Pietia Goras i był największym rosyjskim matematykiem a Niemcy z kolei, że nazywał się Peter von Gosse i pochodził z germańskiego miasta Gnesen.

Pitagoras Jednak najbardziej ważkie dla teorii muzyki okazało się odkrycie przez Pitagorasa zależności pomiędzy światem dźwięków muzycznych a światem liczb. Pitagoras zastosował monochord. Przyrząd ten pozwalał "usłyszeć" proporcję liczbową i „zobaczyć” interwał muzyczny. Monochord składał się z naciągniętej struny i dającego się przesuwać mostka. Przesuwając mostek skracano „grającą” część struny. Ustawiając mostek dokładnie pośrodku, Pitagoras otrzymał matematyczny stosunek 2: 1 (czyli stosunek połowy do całości). Uderzona struna brzmiała oktawę wyżej od dźwięku podstawowego. Dzięki proporcji 3: 2 uzyskano kwintę, a 4: 3 kwartę. A więc – „wszystko jest dźwiękiem”.

Pitagoras i Lao Tsu Pitagoras, tak jak Taoizm czy Zoroastryzm, oparł swoją filozofię na idei dwoistości. Ustalił przeciwne zasady: Ograniczone Nieograniczone Nieparzyste Parzyste Jedność Wielość Prawe Lewe Męskie Żeńskie Spoczywające Poruszające się Proste Krzywe Jasne Ciemne Dobre Złe Kwadratowe Podłużne „To, co jest i czego nie ma podąża wspólnie, mocne równoważy słabe, krótkie równoważy długie, przedtem i potem łączą całość, dźwięk i fala tworzą harmonię” Lao Tsu

Yin - Yang Tao jest prawem natury i podstawowej zasady wszechświata. Yin i yang są symbolami Tao. Z połączenia w różnym stopniu yin i yang powstaje pięć elementów - woda, ogień, drewno, metal i ziemia - pięć faz transformacji, albo pięć energii, które określają kurs naturalnych zjawisk. Yin i Yang reprezentuje dwie podstawowe siły, które tworzą i harmonizują Wszechświat przez ich współdziałanie. Te dwie przeciwne, kolidujące siły znajdują się w każdym działaniu. One symbolizują dwie przeciwstawne energie, które przez ich fluktuacje i współdziałanie, są odpowiedzialne za dynamiczny wszechświat. To znaczy, że rzeczywistość składa się z relacji między przeciwnościami i przeciwnymi zasadami. Chińczycy wierzą, że problemy powstają nie wtedy, gdy te dwie siły walczą, ale kiedy jest brak równowagi między nimi w środowisku. Powodzie, rozwody, albo nawet pożar w kuchni - wszystko może zostać przypisane dysharmonii w siłach yin i yang. Pojęcia yin i yang oznaczają też różne sposoby patrzenia na świat; że wszystko ma przynajmniej dwa aspekty. Równowaga dotyczy tego jak przeżywasz swoje życie i zarządzasz swoim biznesem i ludźmi. Znajdując właściwą równowagę w swoim ciele, umyśle, życiu i biznesie pomagasz sobie udoskonalić cele i szybciej je osiągać. To będzie prowadziło do lepszego zdrowia, ducha i powodzenia.

„Złota proporcja” Złoty podział, podział harmoniczny, złota proporcja, boska proporcja — podział odcinka na dwie części tak, by stosunek długości dłuższej z nich do krótszej był taki sam, jak całego odcinka do części dłuższej (stosunek ten nazywa się złotą liczbą i oznaczony grecką literą φ). Innymi słowy: długość dłuższej części ma być średnią geometryczną długości krótszej części i całego odcinka.

„Złota proporcja” Apollo Belwederski pocięty złociście. Linia ”I” dzieli na dwie znamienne części całą postać w „złotej proporcji”, linia ”E” wskazuje na tenże stosunek głowy do górnej części tułowia, a linia ”O” zaznacza podział nóg w kolanach według złotego cięcia. Ręka i dłoń. Tu też można wskazać złote podziały. Zastosowanie złotego podziału odnaleźć można także w świecie roślin. Liście. W ich układzie na wspólnej gałązce można odnaleźć zastosowanie złotego cięcia. Między każdymi dwiema parami listków trzecia leży w miejscu złotego cięcia.

„Złota proporcja”

Złote proporcje Leonardo da Vinci Przy okazji: Relacja Ziemia, Księżyc

Johannes Kepler Model układu słonecznego Keplera oparty o bryły platońskie. To zadziwiające skąd przychodziło w tamtych czasach ludziom do głowy to, co teraz dopiero symulacja komputerowa pozwala zrozumieć przeciętniakom. Nie dosyć, że kolejne bryły są wpisane w siebie według „złotej proporcji” to ten czworościan (ostrosłup o podstawie trójkąta) jest przecież elementem budowlanym ludzkiego genomu (patrz w następnych slajdach – Dan Winter).

Matrioszki w – „złotej proporcji” Pierwowzór japoński. Matrioszki są budowane zgodnie z regułą „złotej proporcji” – bo tylko tak mogą wpasować się jedna w drugą.

Sekwencja Fibonacciego Pełna sekwencja Fibonacciego to lista par dojrzałych: 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21 itd. Ciąg liczbowy ma tę własność matematyczną, że każda wartość (od drugiej włącznie) równa jest sumie dwóch poprzednich. Użycie boskiej proporcji w muzyce do dziewiętnastego wieku, choć częste, nie było zamierzone! Dowodzi to raz jeszcze, że owa proporcja jest w sposób naturalny przyjemna dla duszy.

Sekwencja Fibonacciego Ciąg Fibonacciego ma jeszcze jedną ciekawą własność matematyczną. Można ją przedstawić, tworząc listę ilorazów każdej wartości do poprzedzającej ją (n/n). Dla x x-l pierwszych dwóch wartości stosunek ten wynosi 1/1, czyli po prostu 1. Dalej mamy 2/1, czyli 2. Trzeci iloraz wynosi 3/2=1, 5. Czwarty to 5/3, czyli około 1, 67. Piąty - 8/5=1, 6. Kilka następnych ilorazów to 1, 625; około 1, 616; około 1, 619; wreszcie około 1, 618 – a to jest „złota proporcja”.

Sekwencja Fibonacciego Poczynając od liczby 3, stosunek dowolnych dwóch kolejnych liczb ciągu Fibonacciego wynosi 1: 1, 618. To po prostu stosunek logarytmiczny. Występuje on powszechnie w naturze we wszystkich spiralach, które leżą u podłoża procesu wzrostu. Widoczny jest w wygięciu kłów słonia, rogów dzikiej owcy i pazurków kanarka, w budowie ananasa i stokrotki. Odciski naszych palców również podlegają tej zasadzie. Planety naszego układu słonecznego rozchodzą się promieniście od słońca, a galaktyki rozwijają się w rytmie tej złotej spirali. Wygląda na to, że ciąg Fibonacciego określa prawo, które stanowi podstawę emanacji wszelkiej energii w naturze. Wiatr słoneczny

Magiczna siódemka Siódemka wydaje się być kluczowym poziomem organizacji we wszechświecie. Mamy siedem nut w muzycznej skali i siedem kolorów tęczy. Przemiana jednej komórki w drugą odbywa się w odcinku czasu, który ma osiem faz i siedem interwałów, podobnie jak w oktawie muzycznej lub spektrum światła. Mamy siedem rzędów pierwiastków w układzie okresowym. Mamy siedem rodzajów układu kryształów. W ludzkim ciele jest siedem głównych gruczołów hormonalnych, które w ezoteryce odpowiadają siedmiu czakrom. Mamy również siedem komór czaszki. Również rozwój człowieka odbywa się w rytmie siedmioletnich okresów.

Siedem głównych czakr Czakra korony; nieco nad szczytem głowy; myślenie całościowe, funkcje paranormalne. Czakra trzeciego oka; czoło nieco nad brwiami; intuicja, analiza, percepcja pozazmysłowa Czakra gardła; pod kością grdyki; mowa, samo ekspresja. Czakra serca; na wysokości płuc; poświęcenie, miłość, współczucie, uzdrawianie. Czakra słoneczna; nieco powyżej pępka; funkcje mentalne, moc, kontrola, ambicja, karier Czakra sakralna; 3 cm poniżej pępka; emocje, twórczość. Czakra podstawy; podstawa kręgosłupa; instynkt, przetrwanie, bezpieczeństwo.

Siedem głównych czakr

Siedem głównych czakr Centra energii, pole elektromagnetyczne (aura) człowieka Czy nie narzuca się tu jakaś analogia? podobieństwo?

Wszystko wibruje i faluje Sinusoida – powstaje w wyniku pełnego obrotu promienia i przedstawia graficznie również dźwięk.

Wszystko wibruje i faluje

Wszystko wibruje i faluje

Wszystko wibruje i faluje A tu symulacja muzyki słońca

Wszystko wibruje i faluje Planety zataczają kręgi wokół Słońca z olbrzymią szybkością. One też grają swoją muzykę.

Trójkąt Sierpińskiego Powróćmy do fraktali. Najprostszym fraktalem jest Trójkąt Sierpińskiego, ale każdy kształt otrzymany ze stosunku logarytmicznego, a więc i „złota proporcja”, jest fraktalem. Przez podzielenie boków trójkąta równobocznego na połowy i połączenie liniami otrzymujemy mniejszy podobny trójkąt. Takie działania możemy kontynuować w nieskończoność i zawsze otrzymamy podobne trójkąty. Trójkąt Sierpińskiego

Przykład iteracji fraktala Mandelbrota Wzór: z(n+1) = [z(n)]2 + c Kolejne przybliżenia odkrywają inne, ale ciągle podobne kreacje

Hartmut Müller Kilka lat temu Hartmut Müller założył Global Scaling Research Institute Gmb. H w Monachium. Na bazie prac wielu uczonych począwszy od Eulera w wieku XVIII i następnych, oraz prac z ostatnich 50 lat ((między innymi w rosyjskim (radzieckim) programie kosmicznym)) głosi, że cały wszechświat (makrokosmos i mikrokosmos) jest zbudowany według logarytmicznych (fraktalnych) reguł i wysnuwa bardzo daleko idące wnioski o zastosowaniu tej wiedzy w praktycznie każdej dziedzinie życia. Kilka slajdów z jego seminarium w 2008 roku.

Hartmut Müller Logo instytutu akcentuje bardzo mocno „złotą proporcję”

Hartmut Müller Ponieważ masa protonu w stosunku do elektronów atomu stanowi 99, 999% to drgania protonu są decydujące. Przykład w fizjologii: spektrum częstotliwości ludzkiego oddechu, bicia serca, pracy mózgu, ciśnienie krwi w arteriach i zmysłu wzroku.

Hartmut Müller Rosyjski uczony Simon Shnoll badał synchroniczne wibracje protonów na duże odległości. Twierdzi, że protony znają okoliczne konstelacje gwiazd a przestrzeń i czas są fraktalami logarytmicznymi.

Hartmut Müller uważa, że zjawisko rezonansu protonów można wykorzystać w elektronicznej ochronie danych.

Hartmut Müller Robert Jahn twierdzi, że na procesy przypadkowe można wpływać mentalnie.

Hartmut Müller Zastosowanie rezonansu protonów w neurofizjologii, gdyż elektryczne zjawiska w centralnym systemie nerwowym są oparte na rezonansie protonów.

Dan Winter jest człowiekiem, który twierdzi już od 15 lat (w oparciu od odkrycia Einsteina), że można wyjaśnić zasadę działania grawitacji. Współczesna, „oficjalna fizyka” powoli zaczyna się z nim zgadzać. Slajdy z prezentacji multimedialnej – „DNA, fraktale, złota proporcja i świadomość”*.

Organizacja to ludzie? To stwierdzenie powinno być truizmem dla wszystkich, ale dla wielu niestety nie jest. Człowiek w około 75% składa się z wody, wielkiej ilości związków chemicznych (organicznych i nieorganicznych) i duszy, której istnienie jest ciągle podawane w wątpliwość. Składamy się więc z miliardów atomów poddanych regułom fraktalnych. Człowiek ma świadomość (niestety w różnym stopniu) i osobowość a organizacja jest tylko tak dobra jak jej ludzie i również ma swoją osobowość. Nasuwa się więc wniosek, że w swej naturze jest fraktalna. Jeśli, w takim razie, wiemy już dużo o fraktalach to dajmy sobie w końcu spokój z traktowaniem organizacji jak sterowalnego mechanizmu.

Porządek w chaosie Chaos stał się paradygmatem obecnych czasów. Samoorganizacja (fraktalna organizacja) daje umiejętność zachowań w takim środowisku. Nie mamy ani bogatych źródeł energii, ani marek liczących się w świecie, ale możemy być najlepsi w organizowaniu się, czyli być dostosowanymi do obecnych czasów. Zróbmy to i w ten sposób przedłużmy okres powodzenia dla naszego kraju (dany nam ostatnio przez los), dla naszych dzieci i wnuków.

Proces ewolucji – biologia, gospodarka Ssaki naczelne • Wysokie zorganizowanie (fraktale) • Wysoka elastyczność • Optimum wysiłku • Wpływ na środowisko • Organiczne zgranie poszczególnych funkcji Firma chaordyczna (fraktalna) • Dobre struktury • Elastyczność, umiarkowana adaptowalność • Zcentralizowany przepływ materiału i informacji Firma ukierunkowana na przepływ Kręgowce • Wysoka wydajność • Ociężałość, nieruchawość • Problemy dopasowania • Sukces tylko w małej niszy Wielokomórkowce • Niska wydajność • Niewymagający • Wąski obszar działania Jednokomórkowce Firma funkcjonalna Manufaktura Warsztat rzemieślniczy Najlepszą drogą do przewidywania przyszłości jest jej wykreowanie - Peter F. Drucker

Mam nadzieję, że dowód został przeprowadzony i od teraz fraktalność organizacji jest dla nas „oczywistą oczywistością”. Kontakt Wojtek Luciejewski E-mail: wojtek@opennexus. pl http: //luciejwl. wordpress. com http: //www. youtube. com/user/luciejwl Dziękuję za uwagę i proszę o konstruktywną krytykę