Biaowieski Park Narodowy HISTORIA Biaowieski Park Narodowy pooony

Białowieski Park Narodowy

HISTORIA Białowieski Park Narodowy – położony jest w północno-wschodniej części Polski, w województwie Podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 4 sierpnia 1932 roku Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych. W 1979 r z racji dużego znaczenia dla kultury i dziedzictwa ludzkości, wpisano na prestiżową Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. W 1992 r. UNESCO rozszerzyło status obiektu dziedzictwa światowego na przylegający doń od wschodu fragment białoruskiego parku narodowego.

Położenie Puszcza Białowieska (po stronie polskiej) położona jest między 23 o 31' a 24 o 21' długości geograficznej wschodniej oraz między 52 o 29' i 52 o 57' szerokości geograficznej północnej. Puszcza leży na pograniczu Europy Wschodniej i Europy Zachodniej, w sąsiedztwie rozległego kompleksu bagien Polesia. Ze wschodu na zachód Puszcza rozciąga się na długości 55 km, z północy na południe na długości 51 km (Sokołowski 1992)

KRAJOBRAZ Białowieski Park Narodowy leży przy wododziale Wisły i Niemna. Na terenie parku nie ma żadnych większych rzek ani jezior. Najcenniejszy obszar parku leży przy widłach rzek Hwoźnej i Narewki. W puszczy ma swoje źródło rzeka Orłówka. Ponadto przez obszar parku przepływają dopływy Narewki: Łutownia, Przedzielna i Braszcza

Bogactwo tutejszej puszczy najlepiej widać w piętrowości tutejszych lasów grądowych. Najwyższe piętra zajmują, przekraczające 50 m wysokości pojedyncze świerki. Niższą wysokość, czyli 40 m osiągają dęby, klony i lipy. Najniżej , bo do wysokości 20 m wyrastają graby

Krajobrazy Białowieski Park Narodowy Oderwany od teraźniejszości skrawek pradawnej puszczy, gdzie powietrze przesiąknięte jest wilgocią, a wiosenna woń czosnku niedźwiedziego przyprawia o zawroty głowy. Stare drzewa szeroko rozpościerają swoje ramiona, tworząc półmrok. Z czasem dopełniają swojego przeznaczenia, dając nowe życie w upadłych pniach. Nieprzebyte bagna, zarośla i wykroty, matecznik króla lasu, rogatego żubra.

Rośliny Świerk Żywiec cebulkowy Obuwik Kosaciec syberyjski Gajowiec żółty Dąb szypułkowy Knieć błotny Fiołek leśny Czosnek niedźwiedzi Storczyk bezzieleniowy Dąb czerwony Widłak jałowcowaty Zdrojówka rutewkowata Klon pospolity Kokoryczka wielokwiatowa

Zwierzęta Żubr- to największy dziki europejski ssak oraz godło Białowieskiego Parku Narodowego. Osiąga do 4 m długości, 2 m wysokości i 1, 5 tony wagi. . Łoś- to największy na świecie przedstawiciel rogaczy. Osiąga do 2, 5 m wysokości, 4 m długości i 500 kg wagi.

Dzik- to bliski krewny świni i jedno z groźniejszych zwierząt leśnych. Osiąga 2 m długości, 0, 5 m wysokości i 250 kg wagi. Jeleń Europejski - jeden z największych przedstawicieli rogaczy na świecie. Osiąga 1, 5 m wysokości, 2, 5 m długości i 200 kg wagi.

Czapla Siwa- Zasiedla bardzo rozległe tereny Azji, Afryki i Europy. Osiąga do 1 m długości, 0, 5 m wysokości, 2 kg wagi i 2 m rozpiętości skrzydeł. Orzechówka- Zamieszkuje głównie lasy iglaste i mieszane. Osiąga 40 cm długości, 20 cm wysokości, 20 dag wagi i 70 cm rozpiętości skrzydeł.

Wilga- jest to jedyny z 26 gatunków wilgi, występujący w Europie. Pozostałe gatunki zasiedlają tropiki Azji, Afryki i Australii. Osiąga 30 cm długości, 15 cm wysokości, 70 g wagi i 50 cm rozpiętości skrzydeł. Dzierzba Czarnoczelna. Zamieszkuje ciepłe regiony na wschodzie Europy, sięgające Kaukazu. Osiąga 20 cm długości, 15 cm wysokości, 50 g wagi i 40 cm rozpiętości skrzydeł.

CIEKAWOSTKI Białowieski Park Narodowy wygrał konkurs Ministerstwa Środowiska na przeprowadzenie akcji edukacyjnej pn. „Różnorodność biologiczna lasów" w ramach obchodów Światowego Dnia Ochrony Środowiska. 26 czerwca 2011 r. pracownicy Białowieskiego Parku Narodowego brali udział w imprezie plenerowej „Jarmark Żubra”, organizowanej w ramach obchodów Dni Hajnówki. Głównym organizatorem tego święta był Hajnowski Dom Kultury.