BEN RETMEN OLMAK STYORUM negl Vehbi Ko lkretim

BEN ÖĞRETMEN OLMAK İSTİYORUM İnegöl Vehbi Koç İlköğretim Okulu

Ben, öğretmen olmak istiyorum. Ben, şairimin mısralarında dil, Genç kızımın gergefinde nakış gül, Aşığımın sazında tel, Öpülesi bir el olmak istiyorum. Ben öğretmen olmak istiyorum.

Ben, çaresizliğin filizlendiği yerde ümit, Korkunun mayalandığı yerde yürek, Güçsüzlüğün güçlendiği bilek olmak istiyorum. Ben, öğretmen olmak istiyorum. Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak, Şu yetim çocuğa yanan bir ocak, Çorak topraklara yağan yağmur, Azgın suların bendi

Mehmetçiğin elinde çağlar açan kılıç, Doktorumun elinde derman saçan neşter, Mimarımın, mühendisimin elinde pergel, cetvel… Hem ana, hem baba, Hem Fatih, hem İbni Sina, Ben Mimar Sinan olmak istiyorum, Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Ben ressamın elinde fırça, tuvalinde renk, Bestekârın en içli satırlarında nağme, Hattatımın, nakkaşımın elinde kalem, Ben Hoca Ali Rıza Ben Itri, Leyla Hanım, Ben Farabi olmak istiyorum, Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Ben öğretmen olmak istiyorum. Vatan evladına Türklüğü öğretmek için, Ben, öğretmen olmak istiyorum. İstiklâl Marşı’nı gururla söylemek için, Ben, öğretmen olmak istiyorum. Milletimi “Çağdaş medeniyet seviyesine” yükseltmek için…

Ben zehirli mantarların, Deve dikenlerinin, Ayrık otlarının boy attığı verimsiz toprak değil, Kırlarında elvan çiçeklerin açtığı Dağlarında hür kuşların uçtuğu Pınarlarından susayanın su içtiği Yollarından yiğitlerin geçtiği Çiftçinin başak kardeşliği biçtiği, Bir vatan olmak istiyorum, Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Ben hakka yönelen alınlarda nur, Vatan topraklarını çevreleyen sur, Mehmetçiğin göğsünde iman, Gençliğin damarında asil kan, Ben, zulme eğmeyen baş, Barışta güvercin, savaşta kartal olmak istiyorum. Ben, öğretmen olmak istiyorum.

Ben, öğretmen olmak istiyorum, olmasam diyorum; O zaman kim öğretir güzel Türkçemi Henüz anne diyen dillere, Kim öğretir insanlığı, duyguyu, genç nesillere, Kim öğretir büyüğe saygıyı, Küçüğe şefkat ve sevgiyi?

Ben öğretmen olmasam diyorum, O zaman şu körpe fidan, Nasıl öğrenecek sert rüzgârlara göğüs germeyi, Nasıl öğrenecek çiçek açıp, meyve vermeyi, Şu gelinlik kızım Şu bıyıkları yeni terleyen delikanlı Kimden öğrenecek insan gibi sevmeyi, sevilmeyi Vatan için, millet için, bayrak için, Göz kırpmadan ölmeyi.

Ben olmasam diyorum Kim dokuyacak kilimimi, halımı Kim işletecek madenlerimi, fabrikalarımı Kim alıp satacak ürettiğim malımı?

Ben öğretmen olmasam Kim yazıp okuyacak, şiirimi, romanımı Kim yazıp okuyacak Sıladan gurbete, gurbetten sılaya Hasret taşıyan mektuplarımı…

Ben öğretmen olayım diyorum Çünkü vatanımı severim Çünkü bilirim vatan için ölmesini… Alnımda şeref taşıdır Tarihim, Cumhuriyetim, Türklüğüm… Ben öğretmen olayım diyorum.

Çünkü heyecan veriyor bana Şu çeşme, su kervansaray, şu cami, şu türbe Şu davul, şu zurna. Şu halay, şu horon, şu bar, şu zeybek Bana heyecan veriyor. Anamın yazmasındaki oya, söylediğim ninni, ağıt, Tad alıyorum ekmeğinden, aşından Gurur veriyor bana milli kültürüm.

Sen, öğretmen olmalısın, kardeşim Sen, namussun, vicdansın, adaletsin. Sen, müspet ilimsin kardeşim. Sen irfansın, inançsın geleceğimi aydınlatan Sen, buram tüten vatan sevgisi Sen, burcu kokan Türk’lük duygusu Sen öğretmen olmalısın kardeşim, Sen öğretmen olmalısın.

Biz öğretmen olmalıyız, kardeşim Kızıyla, erkeğiyle Lâyık olabilmek için “Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır” diyen Ulu önder Atatürk’e… Biz, şairlerimizin mısralarında dil, Genç kızlarımızın gergefinde nakış gül, Aşıklarımızın sazlarında tel, Öpülesi bir el olmalıyız, Biz öğretmen olmalıyız.

İnegöl Vehbi Koç İlköğretim Okulu Diğer by. EFSa. NE PPS Sunum dosyaları için TIKLAYIN