Automatyczne wywietlanie Slides will advance automatically Borne Sulinowo

Automatyczne wyświetlanie Slides will advance automatically

Borne Sulinowo (niem. Groß Born) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej, zamieszkuje ok. 5 tys. ludności. Miasto położone jest nad jeziorem Pile. Po przeczytaniu tylko tutaj kliknij myszką lub naciśnij dowolny klawisz Do wieku XV tereny te były zamieszkiwane przez Pomorzan, od XVI wieku rozpoczęło się osadnictwo niemieckie. W latach 1933 -1939 rząd III Rzeszy wysiedlił z tych terenów ludność, wybudował bazę wojskową i utworzył poligon o powierzchni ponad 18 tys. ha. Na początku 1945 żołnierze niemieccy opuścili bez walki miejscowość. Zajęła ją Armia Czerwona i utworzyła tu doskonale strzeżoną bazę Północnej Grupy Wojsk. Mimo, iż obszar ten był formalnie Polski miasto nie istniało na żadnych mapach cywilnych i wojskowych, atlasach samochodowych oraz nie figurowało w żadnym spisie polskich miejscowości. Tereny te były niedostępne i wyłączone spod jurysdykcji polskiej. 12 października 1992 roku 15 tysięcy żołnierzy kontyngentu 6 Witebsko. Nowogródzkiej Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej Armii Rosyjskiej (wcześniej Armii Radzieckiej) ostatecznie opuściło Borne Sulinowo i Polskę. W kwietniu 1993 miasto zostało przekazane polskim władzom cywilnym, a 30 września został jej nadany przez Radę Ministrów RP status miasta. Miasto, w którym główna ulica biegnie wzdłuż jeziora jest jak park rozkwitający coraz bardziej z każdym rokiem, ale są też jego fragmenty wyglądające jak wymarły, zdewastowany fort. Podziemne tajemnice miasta i terenów garnizonu są jeszcze nierozwikłane.

Po wyjeździe wojsk rosyjskich cały teren pilnowało tylko 400 polskich żołnierzy. Budynki zostały rozszabrowane i zdewastowane. Teraz w miarę potrzeb są rewitalizowane.

Ruiny Willi Guderiana ? . … ny a i n m Zapo Kiedyś okazały budynek, odbiegający architekturą od reszty zabudowań, pięknie położony, zbudowany przez Niemców w latach trzydziestych. Był miejscem zakwaterowania gen. Heinz’a Guderiana, dowódcy dywizji pancernej, która wyruszyła z tego garnizonu do ataku na Polskę we wrześniu 1939 r. W „okresie radzieckim” willa pełniła rolę przedszkola. W 1990 r. budynek spłonął i zaczął popadać w ruinę.

Zniszczony przez szabrowników, obecnie własność prywatna

Niedokładnie skuta przez Rosjan swastyka Płaskorzeźba nad wejściem do Domu Oficera

Pomieszczenia DOMU OFICERA

1938 r. Kwiecień 2009 Sala koncertowa DOMU OFICERA, widok od strony jeziora Pile

Sala koncertowa DOMU OFICERA spłonęła w nocy 1 lutego 2010 r.

1938 Przez blisko 60 lat budynek Dowództw Garnizonu, obecnie Urząd Miasta i Gminy

Piękna, nowoczesna, główna ulica miasta. Po prawej budynek Nadleśnictwa

Odremontowane bloki „leningradzkie” z pięknym otoczeniem

Kiedyś niemiecki szpital wojskowy, obecnie piękny Dom Pomocy Społecznej

Radzieckie kino garnizonowe, obecnie Kościół pw. św. brata Alberta

Willa gen. W. Dubynina, obecnie własność prywatna

Kiedyś wartownia obecnie sklep wędkarski

Cmentarz radziecki „z pepeszą” Cmentarz założono w 1945 roku równocześnie ze stworzeniem bazy wojskowej. Był to cmentarz cywilno-wojskowy dla stacjonujących w bazie żołnierzy i ich rodzin oraz dla pracowników cywilnych bazy. Na cmentarzu są 344 mogiły, w tym 146 z podpisem „Nieznany”

Zdewastowane spichlerze

Restauracja „Sasza Kaffe” to przed laty stołówka oficerów sztabowych

Ośrodek Konferencyjno-Wypoczynkowy „Marina” nad jeziorem Pile

Więcej prezentacji na stronie : For more presentations, please visit my website www. tadeusz. lominski. com. pl/prezentacje tadeusz@lominski. com. pl