Ankara niversitesi Salk Bilimleri Fakltesi Sosyal Hizmet Blm

Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü Dersin Adı: Sosyal Hizmet Kuram ve Yaklaşımları Sorumlu Öğretim Üyesi: Prof. Dr. Veli DUYAN Konu: Krize Müdahale Yaklaşımı

� Kriz teorisi, 1960’lı yıllardan itibaren sosyal hizmet kuruluşlarındaki kişisel çalışma uygulamalarında Rapaport öncülüğünde kullanılmaya başlanmıştır. � Kriz tedavisi yaklaşımı, kişinin yakın çevresiyle birlikte ele alınmasını öngörür. Aile ilişkilerindeki gerginlikler, kültürel baskılar, rol çatışması, ekonomik sıkıntılar, gerçekleşmeyen idealler, sosyal statü kaybına ilişkin baskılar, yetersizlikler gibi faktörler “kriz” durumunun ortaya çıkmasın zemin hazırlayan olgulardır.

KRİZE MÜDAHALE METODOLOJİSİ Kriz müdahalesi iki ana kategoriye ayrılabilir. Bunlar genelci (generic) ve bireysel şekilde dizayn edilebilir. Bu iki yaklaşım birbirlerinin tamamlayıcısıdır.

Genelci yaklaşım � Genelci yaklaşımın en önde gelen önermesi birçok krizde belirli davranış kalıplarının olduğudur. Genelci yaklaşım, kriz durumundaki bireyin psikodinamiklerinden ziyade belirli bir türdeki krizin karakteristik özellikleri üzerinde odaklaşır. Bir tedavi planı krizin uyumsal çözümüne yöneliktir. Spesifik müdahale ölçekleri bireyin kendine özgü farklılıklarından çok, bir grubun tüm üyeleri için etkili olabilecek şekilde dizayn edilir. Bu davranışsal kalıpların tanınması koruyucu akıl sağlığının önemli bir parçasıdır.

� Genelci (1) (2) (3) yaklaşım Önemli nüfus gruplarında meydana gelen spesifik durumsal ve dönemsel olaylar Bu spesifik olaylara bağlı olarak ortaya çıkan krizleri odak alan müdahale ve Diğer ruh sağlığı meslek elemanları tarafından yürütülen müdahale, üzerinde durmaktadır.

Bireysel yaklaşım � Bireysel yaklaşım kriz durumunda bulunan bireyin kişilerarası ve içsel-ruhsal süreçlerinin bir meslek elemanı tarafından değerlendirilmesi hakkındaki vurgulamadan dolayı genelci yaklaşımdan farklılık gösterir.